OWCZAREK BELGIJSKI LAEKENOIS - Rasy PSY.pl - portal o psach

Rasy

Laekenois skaczący przez koło

OWCZAREK BELGIJSKI LAEKENOIS

Rasa owczarek belgijski występuje w czterech odmianach: malinois, tervueren, lakenois i groendael. Belgi są psami nieco ponad średniej wielkości, wyjątkowo inteligentnymi, z doskonale rozwiniętym zmysłem obserwacji, wrażliwymi, niekiedy lekko nerwowymi. Odmianę laekenois powinna wyróżniać tylko szorstka szata – w praktyce jednak tych różnic bywa więcej. Laekenois uczy się wyjątkowo szybko i jest gotów podjąć każde wyzwanie.

Charakter

Tak jak jego kuzyni, wzorcowy laekenois powinien być psem o dużym temperamencie, szybko się pobudzającym i reagującym. Wysoka inteligencja sprawia, że uczy się bardzo szybko.

Laekenois stojący na trawie od frontu
fot. Urszula Charytonik

Te cechy – w połączeniu z instynktami stróżująco-obrończymi – czynią z niego psa nie dla każdego. Musi być prowadzony z dużym wyczuciem i bardzo potrzebuje socjalizacji. Jak każdy pracujący owczarek jest też niezwykle mocno ukierunkowany na człowieka – wymaga bliskiego kontaktu i nowych wyzwań. Nie nadaje się ani na kanapowca, ani do życia w kojcu.

Umiejętności

Owczarki belgijskie sprawdzają się jako psy lawinowe, gruzowe i pomocnicy niepełnosprawnych. Startują w zawodach psów obronnych. Są doskonałymi sportowcami, mogą uprawiać agility, flyball, obedience, frisbee. Laekenois sprawdzają się także w pasieniu w stylu tradycyjnym.

Szkolenie i wychowanie

Laekenois uczy się wyjątkowo szybko i jest gotów podjąć każde wyzwanie. Polecenia wykonuje bezbłędnie, utrzymując stały kontakt wzrokowy z przewodnikiem.

Szczenię laekenois leżące na białym tle
fot. Shutterstock

Ćwiczenia powinny być urozmaicone, bo pies tej rasy nie lubi monotonii. Wymaga od szczeniaka konsekwentnego i stanowczego wychowania oraz socjalizacji.

Dla kogo ta rasa

Owczarek belgijski laekenois nie jest psem dla każdego. To bardzo wymagający przyjaciel, któremu trzeba zapewnić dużo ruchu i zajęć. Właściciel powinien prowadzić aktywny tryb życia, być człowiekiem konsekwentnym, a jednocześnie cierpliwym i zrównoważonym.

Wady i zalety

Wady
  • wymaga bardzo konsekwentnego właściciela
  • potrzebuje dużo zajęć, zarówno ruchowych, jak i psychicznych
  • ma bardzo wrażliwą psychikę
Zalety
  • energiczny i żywiołowy
  • nadaje się do uprawiania psich sportów
  • przywiązany do właściciela

Zdrowie

Podobnie jak jego kuzyni, laekenois dobrze znosi różne warunki atmosferyczne. Jest jednak bardziej narażony na dysplazję stawów biodrowych i hemofilię. Rzadko za to cierpi na padaczkę, stosunkowo częstą u odmian długowłosych.

Żywienie

Belg nie jest wybredny, ale z powodu szybkiej przemiany materii je dosyć dużo. Jego zapotrzebowanie na energię jest spore, dlatego wskazane jest stosowanie karm o wyższej zawartości białka i tłuszczu.

Laekenois wybiegający z tunelu
fot. Shutterstock

Najlepiej podawać gotowe produkty (tylko wysokiej jakości), ale można także przygotowywać posiłki samodzielnie, nie zapominając o dodawaniu preparatów wapniowo-witaminowych.

Pielęgnacja

Pielęgnacja laekenois nie jest skomplikowana. Raz na jakiś czas powinno się go przeczesać. Jako jedyny z belgów wymaga trymowania – dwa do czterech razy w roku. Częstotliwość zależy od obfitości szaty i preferencji właściciela.

Dorosły i mały laekenois leżące na białym tle
fot. Shutterstock

Trymowany laekenois nie linieje, bo martwy włos zostaje usunięty w trakcie zabiegu. Niektórzy nie trymują tej odmiany, jednak takie psy są mocno zarośnięte, gubią włos, a poza tym ich szata mięknie, a jej kolor traci intensywność.

Historia

Laekenois to najrzadsza z czterech odmian owczarka belgijskiego. Wszystkie są potomkami środkowoeuropejskich psów pasterskich, spokrewnionych z owczarkami niemieckimi i holenderskimi.

Początkowo różne typy szaty i umaszczenia pojawiały się w jednym miocie. Dopiero pod koniec XIX w. podzielono psy na odmiany – najpierw w zależności od typu szaty. W 1892 r. powstał zarys pierwszego wzorca. W 1900 r. uznano w Belgii groenendaela i malinois. Dopiero w 1963 r. wprowadzono istniejący do dziś podział na cztery odmiany.

Cztery odmiany owczarków belgijskich
fot. Shutterstock

Za „ojca” odmiany szorstkowłosej uznaje się owczarza nazwiskiem Janssens. Należały do niego pies Vos i suka Poets, które stały się założycielami rodu. Nazwa odmiany pochodzi od Château de Laeken – rezydencji królowej Marii Henrietty, która lubiła obserwować szorstkowłose psy pomagające przy pracy pasterzom.

W rzeczywistości wywodziły się one z okolic Boom w północnym Kempen, gdzie urodził się Janssens i gdzie hodowała je jego rodzina. Pełniły tam także dosyć nietypową funkcję – pilnowały płótna, które rozkładano na łąkach, by wybieliło je słońce.

Teoretycznie wszystkie odmiany belgów powinny różnić się tylko typem szaty i/lub umaszczeniem. W praktyce jednak istnieją też inne różnice, ponieważ wymiana genetyczna między odmianami jest ograniczona (wymaga uzyskania zezwolenia). Laekenois bywa często mocniejszy i ma bardziej rozbudowaną głowę i klatkę piersiową niż pozostałe belgi. Niestety, wśród tej odmiany częściej zdarzają się osobniki przesadnie nieufne i lękliwe.

Wąska pula genetyczna nie pozostawia hodowcom zbyt dużego pola manewru. Starają się na przykład poprawić cechy psychiczne i zdrowie rasy, krzyżując laekenois z malinois, wśród których, zwłaszcza w liniach użytkowych, nie brakuje zwierząt o bardzo mocnej psychice.

Inni radzą sobie, rejestrując jako laekenois potomstwo malinois, które wykazuje cechy pośrednie między odmianami, takie jak nieco dłuższy i bardziej drutowaty włos. W ten sposób dodają zastrzyk świeżej krwi. Jest to praktyka często stosowana w Belgii, ale niedopuszczalna np. w Holandii.

Stojący laekenois
fot. Urszula Charytonik

Najwięcej laekenois można spotkać w Holandii, Belgii i Francji – jednak nawet w tych krajach są mało popularne. Do Polski parę lat temu trafiła para tych psów, ale nie pozostawiła po sobie potomstwa. W zeszłym roku przyjechała kolejna suczka.

Wzorzec

Owczarek belgijski laekenois  – grupa I FCI, sekcja 1, nr wzorca 15
  • Pochodzenie: Belgia
  • Charakter: pies czujny, aktywny, pełen energii; nieufny wobec obcych, doskonały stróż i obrońca
  • Wielkość: idealna wysokość psa – 62 cm, suki – 58 cm (tolerancja 4 cm w górę i 2 cm w dół)
  • Waga: psy i suki 25-32 kg
  • Szata: szorstka, falista lub lekko skręcona; włos średniej długości (ok. 6 cm) na tułowiu, krótszy na kończynach i głowie, gdzie tworzy krótką  bródkę, wąsy i brwi; włos okrywowy suchy i twardy w dotyku, podszerstek miękki
  • Maść: płowa lub ruda ze śladami czarnego nalotu, głównie na pysku i ogonie; dopuszczalne białe znaczenia na przedpiersiu i palcach
  • Długość życia: 13-15 lat
  • Podatność na szkolenie: bardzo duża
  • Aktywność: wysoka; potrzebuje codziennej dawki ruchu i zajęcia umysłowego
  • Koszty utrzymania: 200 zł miesięcznie
  • Oporność/podatność na choroby: odporny, ale częściej niż u innych odmian występuje u niego dysplazja stawów biodrowych i hemofilia
  • Możliwość nabycia szczeniaka: tylko za granicą
  • Cena psa z rodowodem: 700 euro

Ciekawostki

Owczarki belgijskie są wykorzystywane do pracy w policji.


Przeczytaj także