OWCZAREK BELGIJSKI GROENENDAEL

Owczarek belgijski groenendael to średniej wielkości, niezwykle inteligentny i oddany pies. Należy poświęcić mu dużo uwagi i zapewnić ciekawe zajęcie.

owczarek belgijski groenendael
  1. Charakter
  2. Wady i zalety
  3. Zdrowie
  4. Historia
  5. Wzorzec

Charakter rasy owczarek belgijski groenendael

Psy rasy owczarek belgijski groenendael mają duży temperament i nie lubią bezczynności. Wrażliwe i mocno przywiązane do domowników, potrzebują stałego kontaktu z właścicielem, któremu lubią towarzyszyć przez cały dzień. Jako typowe psy pasterskie groenedael nie powinny być pozostawione samym sobie.

Groenendael skaczący do wody

Psy rasy owczarek belgijski groenendael są przyjazne wobec dzieci, jednak z powodu swojej ruchliwości powinny kontaktować się z nimi od kontrolą dorosłych. Dobrze układają się ich relacje z domowymi zwierzętami, ale obce samce o silnych charakterach raczej się nie dogadają.

Groenendael siedzący na parkowej ławce

Groenendaele są dobrymi stróżami; czujnymi i z natury nieufnymi, mają silny instynkt terytorialny. Pracują w sposób charakterystyczny dla zaganiaczy – szczekając i biegając wokół, osaczają intruza i zmuszają do zatrzymania, starając się przy tym unikać razów, co bywa często mylnie poczytywane za przejaw tchórzostwa.

Umiejętności

Pierwotnym zadaniem owczarków belgijskich była pomoc przy wypasaniu stad owiec, liczących nawet do 200 sztuk. Praca psów polegała na utrzymywaniu owiec w odpowiednim miejscu na pastwisku i zaganianiu ich do zagrody; czasem trzeba było przepędzić stado na większą odległość. Groenendaele wykorzystywano także do pilnowania gospodarstw, a w czasie obu wojen były psami meldunkowymi.

owczarek belgijski groenendael

Obecnie psy rasy owczarek belgijski groenendael służą w policji, są tropicielami, ratownikami, a nawet przewodnikami niewidomych. Nadają się do wszechstronnego szkolenia, dobrze radzą sobie na kursach posłuszeństwa (PT), IPO (pies obrończy), a także w próbach pasienia. Są mistrzami psich sportów, np. agility, flyballu, frisbee, obedience.

Szkolenie i wychowanie

Groenendaele to psy o wybitnej pasji do pracy, bardzo pojętne i spostrzegawcze. Chętnie się uczą. Swoją inteligencję potrafią jednak wykorzystać także do unikania ćwiczeń, szczególnie, gdy są monotonne. Trzeba dostarczać im coraz to nowych zajęć, samo bieganie za piłką nie wystarczy. Nie znoszą przymusu – aby dobrze pracować, muszą się przy tym świetnie bawić.

owczarek belgijski groenendael

Szczenięta potrzebują wczesnej socjalizacji z ludźmi, psami i innymi zwierzętami, powinny też poznawać różne nietypowe sytuacje.

Dla kogo ta rasa

Psy rasy owczarek belgijski groenendael są odpowiednie dla ludzi aktywnych, uprawiających sporty, lubiących długie spacery i pracę z czworonogiem. Opiekun powinien mieć doświadczenie w wychowywaniu psów, być stanowczy, a przy tym wrażliwy i zrównoważony.



Wady i zalety rasy owczarek belgijski groenendael

Owczarek belgijski groenendael – jaki jest? Poznaj jego wady i zalety!

Wady

  • wymaga dużo ruchu i uwagi
  • źle wychowany może być nadpobudliwy i reaktywny

Zalety

  • bardzo przywiązany do rodziny
  • inteligentny, nadaje się do wszechstronnego szkolenia
  • doskonały do uprawiania psich sportów
  • dobry, czujny stróż


Zdrowie rasy owczarek belgijski groenendael

Są psami odpornymi i długowiecznymi; często dożywają 14-16 lat. Mogą wystąpić u nich predyspozycje do dysplazji stawów biodrowych (w Polsce do uzyskania praw hodowlanych nie ma obowiązku wykonywanie prześwietleń). Sporym problemem u owczarków belgijskich, szczególnie odmian długowłosych, jest epilepsja. Dlatego koniecznie należy uzyskać informacje, czy i jak często wśród psów spokrewnionych z rodzicami ewentualnego szczeniaka ona występowała i kupować tylko zwierzaka o udokumentowanym pochodzeniu.

Groenendael stojący na trawie w wyczekującej postawie

Zdarza się, że owczarek belgijski groenendael choruje na niedoczynność tarczycy. Problemem tej rasy jest też padaczka i zmiany skórne na tle alergicznym. Trzeba również pamiętać o nadwrażliwości belgów na narkozę.

Żywienie

Owczarki belgijskie mają szybką przemianę materii i jedzą dosyć sporo. Potrzebują karmy wysokoenergetycznej, dobrze zbilansowanej. Najwygodniejsze jest stosowanie gotowych karm (tylko renomowanych firm); można także przygotowywać posiłki samodzielnie.

Groenendael leżący na trawie z zabawką

Pielęgnacja

Szata groenendaela nie wymaga skomplikowanych zabiegów pielęgnacyjnych; do wyczesywania sierści najlepiej używać grzebienia z obrotowymi zębami. Kąpiemy psa w miarę potrzeby w szamponie dla psów długowłosych. Można używać kosmetyków przeznaczonych dla zwierząt o czarnym umaszczeniu.

owczarek belgijski groenendael

Akcesoria

 



Historia rasy owczarek belgijski groenendael

Istnieją dwie teorie na temat pochodzenia owczarków belgijskich. Według pierwszej, przodkami wszystkich odmian belgów były psy pasterskie, które występowały w Europie Środkowej już w epoce brązu. Druga teoria mówi o krzyżówce miejscowego mastifa z deerhoundem, którego w XIII w. sprowadzili z Anglii flamandzcy mnisi.

Groenendael w skoku przez przeszkodę z aportem

Psy w typie owczarków belgijskich można zobaczyć na rycinach przedstawiających dwór Habsburgów i książąt burgundzkich. Najstarsze wzmianki o belgach w piśmiennictwie pochodzą z 1356 r. Pod koniec XVI w. wydano w Antwerpii rozporządzenie nakazujące hyclom zabijanie wałęsających się psów. Ochroną objęto tylko psy myśliwskie, pasterskie, ozdobne i farmerskie, zwane rekel (psotnik, łobuziak). Prawdopodobnie to właśnie rekel jest bezpośrednim przodkiem owczarków belgijskich.

Swój współczesny wygląd owczarki belgijskie zawdzięczają prof. Adolfowi Reulowi z Wyższej Szkoły Weterynaryjnej w Cureghem, który wraz ze współpracownikami rozpoczął starania o zainteresowanie hodowców rodzimą rasą. W 1891 r. powstał Klub Owczarka Belgijskiego.

Szczenię groenedaela leżące na jesiennych liściach

W tym samym roku zorganizowano wystawę psów pasterskich w Cureghem, na którą przybyło 117 czworonogów w różnych typach. Rozpoczęto prace nad wzorcem i ujednoliceniem wyglądu. Psy podzielono na trzy odmiany, ze względu na rodzaj sierści: długowłose czarne i płowe, krótkowłose płowe i szorstkowłose płowe.

Wysiłki hodowców doprowadziły do powstania czterech znanych obecnie odmian: groenendaela, tervuerena, malinoislaekenois.

Owczarek belgijski groenendael narodził się w posiadłości Chateau de Groenendael, należącej do Nicolasa Rose’a. Był on także właścicielem sfory długowłosych owczarków, wśród których była suczka Petite, wysoko oceniona na wspomnianej wcześniej wystawie w Cureghem. Rose skojarzył ją z samcem o imieniu Piccard d’Uccle.

Z tego związku narodził się słynny Duc de Groenendael, którego możemy odnaleźć w rodowodach wszystkich współczesnych groenendaeli (nazwę tej odmianie nadano w 1898 r. na pamiątkę miejsca jej pochodzenia).

Groenedael leżący na jesiennych liściach

Czarny owczarek szybko zyskał uznanie policji. Na zawodach w Mechelen w 1903 r. pies o imieniu Satan wprawił w zdumienie swoimi umiejętnościami tamtejszych mieszkańców. Najsłynniejszym psem użytkowym był w tym okresie Jules, który czterokrotnie (w latach 1908-1911) wygrywał zawody w Paryżu.

Dwie wojny światowe wytrzebiły większość groenendaeli. W latach powojennych, odbudowując tę odmianę, często kojarzono z sobą zwierzęta nieodpowiadające normom maści i typu, jednak dzięki intensywnej selekcji udało się przywrócić im pożądany wygląd.

Owczarek belgijski groenendael w Polsce

 



Wzorzec rasy owczarek belgijski groenendael

Owczarek belgijski groenendael – grupa I FCI, sekcja 1, nr wzorca 15

  • Kraj pochodzenia: Belgia
  • Charakter: pies o dużym temperamencie, żywiołowy, energiczny; wrażliwy i przywiązany do domowników; dobry i czujny stróż, choć czasem nadmiernie hałaśliwy; bardzo aktywny, nie lubi bezczynności
  • Wielkość: psy 62 cm, suki 58 cm (dopuszczalna tolerancja 4 cm w górę i 2 cm w dół)
  • Waga: psy 25-30 kg, suki 20-25 kg
  • Szata: na głowie, zewnętrznej stronie uszu i na dolnych częściach kończyn – włos krótki, na tylnej krawędzi przedramienia dłuższy, tworzący frędzle; na reszcie ciała długi i gładki, dłuższy na szyi i przedpiersiu, gdzie tworzy kryzę i żabot, na pośladkach występują obfite portki, na ogonie długie włosy tworzą kitę
  • Maść: jednolicie czarna, dopuszczalne białe znaczenia na piersi i łapach
  • Długość życia: 12-15 lat
  • Odporność na warunki atmosferyczne: odporny
  • Koszty utrzymania: 200-250 zł miesięcznie
  • Pierwsze w Polsce: połowa lat 80. XX w.
  • Cena psa z rodowodem: ok. 3000 zł
owczarek belgijski groenendael



Podziel się tym artykułem:

Koty i Psy - E-booki

Pobierz darmowy ebook o rasach psów

Zapisz się na newsletter i odbierz ebook „50 ras w sam raz do kochania” całkowicie za darmo

Zapisz się