Rosyjski toy - lista ras psów w portalu o psach PSY.pl

Rasy

Dwa rosyjskie toye stojące na pieńku

ROSYJSKI TOY

Maleńki, wysokonożny psiak występujący w dwóch odmianach: długo- oraz krótkowłosej. Jest pieskiem wrażliwym, bystrym, energicznym. Lubi szczekać. Nie jest wylewny w stosunku do obcych osób, ale się ich nie boi. Jak na rasę miniaturową, jest niezłym długodystansowcem. Jego budowa oraz predyspozycje psychiczne – aktywność i chęć do zabawy – czynią z niego również świetnego kandydata na zawodnika agility.

Charakter

Suczki zazwyczaj są delikatniejsze i bardziej wrażliwe, pieski bywają zadziorne. Zdarzają się też jednak zawadiackie suczki i spokojne, łagodne samce. Niezależnie od płci toye to pieski radosne, żywotne, chętne do zabawy. Mocno się przywiązują do opiekuna i chcą ciągle z nim przebywać.

Umiejętności

Długie łapki czynią z toya wytrwałego spacerowicza – nie męczy się tak szybko jak niektóre miniaturowe pieski o krótszych nóżkach.

Czarny podpalany rosyjski toy stojący na trawie
fot. Shutterstock

Toy jest w stanie dotrzymać kroku dorosłej osobie. A jeśli nawet w końcu się zmęczy, bez problemu można wziąć go pod pachę. Jego budowa oraz predyspozycje psychiczne – aktywność i chęć do zabawy – czynią z niego również świetnego kandydata na zawodnika agility w klasie small.

Skaczący w trawie krótkowłosy rosyjski toy
fot. Shutterstock

Jest czujny, doskonale sprawdza się w roli „dzwonka alarmowego”, a przy tym zazwyczaj nie bywa jazgotliwy. W stosunku do obcych osób początkowo wykazuje rezerwę, ale dość szybko się zaprzyjaźnia.

Szkolenie i wychowanie

Nie należy jednak na wszystko im pozwalać – mały terrorysta może bowiem wymuszać noszenie na rękach i zajmowanie się nim przez cały czas.

Stojący szczeniak rosyjskiego toya
fot. Shutterstock

Dobrym sposobem na dyscyplinowanie takiego malucha jest pozbawienie go na chwilę naszej uwagi lub towarzystwa, na którym tak bardzo mu zależy. Zresztą, jak każdy pies, toy powinien się nauczyć przebywania w samotności. Oczywiście przyzwyczajać go do tego należy stopniowo.

Dla kogo ta rasa

Rosyjski toy potrafi się przystosować do różnych warunków. Może być doskonałym towarzyszem zarówno dla osoby samotnej, starszej, jak i dla młodej, aktywnej. Może być dobrym towarzyszem zabaw starszych dzieci.

Wady i zalety

Wady
  • dosyć delikatny
  • jeśli mu się na to pozwoli, może „wejść na głowę”
  • bywa bardzo zazdrosny o opiekuna
  • nie nadaje się dla małych dzieci, które mogą mu niechcący zrobić krzywdę
Zalety
  • dosyć wytrzymały jak na rasę miniaturową
  • długowieczny
  • łatwy w pielęgnacji
  • tani w utrzymaniu

Zdrowie

Rosyjski toy należy do ras długowiecznych, nierzadko dożywa 17-18 lat. Zwykle też cieszy się dobrym zdrowiem. Jedynie duże w stosunku do pyszczka oczy dość często bywają podrażnione kurzem i są narażone na urazy. Miewają też tendencje do zatykania się kanalików łzowych.

Dwa leżące toye - młody i szczeniak
fot. Shutterstock
Żywienie

Większości toyów dopisuje apetyt. Można je żywić dobrej jakości suchą lub mokrą karmą albo jedzeniem przygotowywanym w domu.

Pielęgnacja

Toy – jako mały psiak, pozbawiony podszerstka – jest raczej mało odporny na wilgoć i zimno. Pielęgnacja sierści jest nieskomplikowana, a linienie prawie niezauważalne. Jedynie u odmiany długowłosej należy co pewien czas sprawdzać włos na uszach, który może się filcować.

Leżący rosyjski toy krótkowłosy
fot. Shutterstock

Jak wiele małych psów, toy miewa tendencje do odkładania się kamienia nazębnego. Jeśli nie biega dużo po twardym podłożu, należy przycinać mu pazurki.

Historia

Na początku XX wieku w Rosji ogromną popularnością cieszyły się angielskie toy teriery. Są to małe, czarne podpalane psiaki w typie pinczera, blisko spokrewnione z Manchester terrierem. Jednak w latach 1920-1950 hodowla tych psów prawie tam ustała. Dopiero w połowie lat 50. miłośnicy rasy rozpoczęli rekonstrukcję lokalnej populacji. Bazowali na psach mieszkających w kraju, z których ogromna większość nie miała rodowodów. Wiele było wśród nich czworonogów w typie popularnych ratlerków, część prawdopodobnie miała domieszki innych ras miniaturowych, m.in. chihuahua.

Dwa toye - leżący krótkowłosy i siedzący długowłosy
fot. Shutterstock

Rosyjscy hodowcy postanowili wyselekcjonować własną rasę, stworzyli więc wzorzec różniący się w wielu punktach od wzorca angielskiego toya, pinczera miniaturowego czy chihuahua. Od tego momentu rozpoczęła się ewolucja nowej rasy.

Początkowo rosyjskie toye miały krótką sierść, ale część z nich była nosicielami genu dłuższego włosa, być może odziedziczonego po chihuahua (te z kolei, pierwotnie też krótkowłose, otrzymały go od papillonów). W 1958 roku przyszedł na świat pierwszy piesek, który stał się oficjalnie zatwierdzonym przedstawicielem tej odmiany. Zdecydowano się ją utrzymać, ponieważ jest bardziej efektowna niż krótkowłosa, ponadto stała się jeszcze jedną cechą odróżniającą nową rasę od innych. Pozwoliło to także zachować większą różnorodność genetyczną, co ma niemałe znaczenie dla zdrowia rasy.

Portret rosyjskiego toya
fot. Shutterstock

Ogromną rolę w tworzeniu tej odmiany odegrała hodowczyni z Moskwy Jewgienia Fominiczna Żarowa. Dlatego odmiana długowłosa została nazwana moskiewskim długowłosym toy terierem. Obecnie nazwę zmieniono na rosyjski toy. We wszystkich krajach poza Białorusią dopuszczalne jest krzyżowanie odmian między sobą.

Poza Rosją (zwłaszcza jej częścią syberyjską) najlepsze toye można znaleźć w hodowlach białoruskich i skandynawskich. Do Polski pierwsi przedstawiciele tej rasy trafili już w latach 60. XX wieku. Jeszcze w latach 80. można było spotkać je na wystawach. Później były coraz rzadsze. Dopiero w tym roku, po uznaniu przez FCI, przybyły do nas aż z Syberii długowłose suczka i piesek.

Wzorzec

Rosyjski toy – grupa IX FCI, sekcja 9, nr wzorca 352
  • Kraj pochodzenia: Rosja
  • Charakter: pies wesoły, pełen energii, inteligentny, bardzo przywiązany do właściciela
  • Wielkość: 20-28 cm (tolerancja +/- 1 cm)
  • Waga: 1,5-3 kg
  • Szata: występuje w odmianie krótko i długowłosej; odmiana krótkowłosa – sierść krótka i przylegająca, bez podszerstka; odmiana długowłosa – sierść na tułowiu o długości 3-5 cm, gładka, przylegająca, prosta lub lekko falista, nie maskuje konturów ciała; na głowie i przodzie kończyn bardzo krótka; na tylnej stronie kończyn i ogonie tworzy jedwabiste pióro, a na uszach i za nimi – obfite frędzle, które właściwą długość osiągają u psa ponadtrzyletniego
  • Maść: czarna podpalana, czekoladowa podpalana, błękitna podpalana lub ruda w różnych odcieniach; maść ruda może mieć nalot czarny, czekoladowy lub błękitny – towarzyszy temu odpowiednia pigmentacja nosa i powiek
  • Długość życia: ponad 15 lat
  • Podatność na szkolenie: duża, choć bywa uparty
  • Aktywność: jest ruchliwy, ale wybiega się nawet na małej przestrzeni
  • Koszty utrzymania: 50-70 zł miesięcznie
  • Odporność/podatność na choroby: generalnie są to psy zdrowe, choć ich oczy mogą ulegać podrażnieniom; dość wrażliwe na wilgoć i zimno
  • Możliwość nabycia szczeniaka: rasa nie należy do bardzo popularnych, dlatego na szczeniaka trzeba czasem poczekać

Ciekawostki

Początkowo rasa ta nosiła nazwę moskiewski toy terrier, dopiero później zmieniono ją na rosyjski toy.

Osobniki o dosyć rzadkim umaszczeniu błękitnym podpalanym, tak zwane „gołębie”, są szczególnie cenione i poszukiwane.


Przeczytaj także