WEST HIGHLAND WHITE TERRIER

Wygląd rasy west highland white terrier

West highland white terrier to mały pies o mocnej budowie, ważący 6-10 kg. Głowa jest lekko wypukła, kufa delikatnie zwęża się ku nosowi, a oczy są średniej wielkości, osadzone szeroko i ciemne. Uszy są małe, stojące, zakończone ostrym czubkiem, osadzone ani zbyt szeroko, ani zbyt blisko. Tułów jest kompaktowy, a ogon jest prosty, noszony wesoło, ale nie nad grzbietem, nigdy nie cięty.

Sierść westie jest dwuwarstwowa, złożona z twardego, szorstkiego włosa okrywowego oraz krótkiego, miękkiego, podszerstka. W rasie tej akceptuje się wyłącznie czysto białe umaszczenie.

Charakter i usposobienie rasy west highland white terrier

West highland white terrier to typowy terier – pełen temperamentu, żywiołowy, niezależny, nieustraszony i obdarzony silnym charakterem. Jego miłośnicy twierdzą, że ma wszystkie zalety tej grupy psów, a jednocześnie nie ma ich wad. Jest wesoły, ruchliwy i zawsze gotowy do towarzyszenia swojemu panu.

Bardzo przywiązany do opiekuna west highland white terrier potrafi chodzić za nim krok w krok. Nie bywa przy tym natrętny i nie domaga się stałej uwagi – cierpliwie czeka, aż będzie miał dla niego czas. Nie jest agresywny ani nadmiernie hałaśliwy.

Westie to pies życzliwie nastawiony do ludzi i chociaż czasem bywa nieufny wobec nieznajomych, to zazwyczaj szybko się z nimi zaprzyjaźnia. Wrodzona czujność i dobrze rozwinięty zmysł obserwacji czynią z niego niezłego stróża.

Westie jest tolerancyjny wobec małych zwierząt, z którymi dzieli dom, ale nie należy zapominać, że nadal drzemie w nim instynkt myśliwski. Skłonność do pogoni może dać o sobie znać na spacerach, dlatego w ruchliwych miejscach lepiej prowadzić pupila na smyczy. W stosunku do obcych psów – zwłaszcza większych – ten terierek bywa niekiedy zadziorny, ale raczej nie wszczyna bójek.

Bez względu na pogodę west highland white terrier chętnie spędza czas na świeżym powietrzu. Nie powinien brać udziału w wyczerpujących treningach (np. biegać przy rowerze), ale bez trudu dotrzyma opiekunowi kroku nawet na długiej wycieczce.

Umiejętności

West highland white terrier został wyhodowany do polowania na małe drapieżniki – głównie lisy i wydry. Odznaczał się dużą odwagą, wytrzymałością i zawziętością (cechy te zachował do dzisiaj), dlatego doskonale radził sobie nawet ze zwierzyną sporo większą od siebie. Wbrew pozorom biała szata małego łowczego nie była trudna w pielęgnacji – na twardym, szorstkim włosie brud się nie trzymał.

Współczesny west highland white terrier to przede wszystkim sympatyczny pies do towarzystwa, choć dalej doskonale poluje na domowe i ogrodowe szkodniki. Z powodzeniem może brać udział w próbach pracy i konkursach organizowanych dla terierów (np. norowania). Jest zwinny i skoczny, dlatego można uprawiać z nim niektóre sporty, np. agility czy taniec z psem; odpowiednio zmotywowany poradzi sobie nawet w obedience.

Szkolenie i wychowanie

Westie jest inteligentny, uczy się łatwo i chętnie – pod warunkiem że postępuje się z nim konsekwentnie, lecz łagodnie. Jak wszystkie teriery, west highland white terrier bywa uparty i samodzielny, toteż szkolenie go wymaga cierpliwości i pozytywnej motywacji – wielu smakołyków i pochwał. Nawet wtedy jednak często wykonuje polecenie dopiero po krótkiej chwili. Nie wolno go traktować brutalnie – do skarcenia wystarczy lekko podniesiony głos. Ten ciekawski, wszędobylski psiak szybko się nudzi, dlatego lekcje nie powinny trwać zbyt długo.

Wychowanie małego westie należy rozpocząć już od pierwszych dni w nowym domu, ale trzeba pamiętać, że szczeniakowi nie należy stawiać zbyt wysokich wymagań, choć też nie powinno mu się pobłażać we wszystkim. Naszemu terierowi trzeba zapewnić odpowiednią socjalizację – kontakt z innymi psami, ludźmi, nowymi sytuacjami i miejscami. Właściciele z małym doświadczeniem mogą skorzystać z zajęć w psim przedszkolu.

Dla kogo ta rasa

West highland white terrier nie jest trudny do wychowania i potrafi dostosować się do każdych warunków. Dlatego poradzi sobie z nim nawet osoba bez doświadczenia w opiece nad psami. Potrzebuje wyrozumiałego i cierpliwego opiekuna, który uszanuje jego niezależność. Nadaje się zarówno dla ludzi starszych, jak i dla rodzin z dziećmi.

Wady i zalety rasy west highland white terrier

West highland white terrier – jaki jest? Poznaj jego wady i zalety!

Wady

• wymaga systematycznej i profesjonalnej pielęgnacji
• do kosztów utrzymania należy doliczyć wydatki na odpowiednie kosmetyki i zabiegi pielęgnacyjne
• bywa zadziorny wobec obcych psów

Zalety

• oddany opiekunowi, ale nie natrętny
• inteligentny, chętnie się uczy
• dobry przyjaciel dla dzieci
• czujny stróż
• może uprawiać niektóre psie sporty
• nadaje się nawet do małego mieszkania
• łatwy do wychowania, jeśli prawidłowo się z nim postępuje

Zdrowie rasy west highland white terrier

Westie to generalnie odporna rasa, jednak może cierpieć na kilka chorób. Do typowych dla rasy problemów należą:

• przewlekłe zapalenie wątroby spowodowane nadmiernym odkładaniem się miedzi w organizmie,
• aseptyczna martwica główki kości udowej (choroba Legg-Perthesa),
• osteopatia czaszkowo-żuchwowa dotykająca szczenięta w wieku 3-8 miesięcy – schorzenie to polega na nienowotworowym, niezapalnym rozroście żuchwy, kości potylicznej i skroniowej (zmiany mogą się cofnąć samoistnie),
• alergie kontaktowe,
• alergie i nietolerancje pokarmowe,
• atopie.

Należy również kontrolować stan zębów i w razie potrzeby usuwać odkładający się kamień.

Żywienie rasy west highland white terrier

West highland white terrier ma dobry apetyt i na ogół nie jest wybredny. Najlepiej podawać mu karmę wysokiej jakości, przeznaczoną dla małych ras. Jeśli zdecydujemy się na samodzielne przygotowywanie posiłków, musimy pamiętać o uzupełnieniu diety preparatami wapniowo-witaminowymi. Nie poleca się podawania psu kości, ponieważ może to spowodować powstanie twardych złogów w jelitach i prowadzić do schorzenia zwanego koprostazą.

Wybierając najlepszą karmę dla westa należy wziąć pod uwagę specjalne potrzeby tej rasy – w szczególności dużą skłonność do problemów skórnych, charakterystyczną okrywę włosową i szybkie odkładanie się kamienia nazębnego. Z tego względu karma ROYAL CANIN® West Highland White Terrier Adult, przeznaczona dla psów rasy west highland white terrier powyżej 10 miesiąca życia została wzbogacona o takie składniki, jak kwasy tłuszczowe omega-3 i omega-6 wspierające zdrowie skóry, aminokwasy niezbędne do prawidłowego wzrostu sierści oraz związki wiążące wapń i pomagające hamować odkładanie się kamienia nazębnego. Unikalny smak karmy przypadnie do gustu nawet najbardziej wybrednemu westowi.

Pielęgnacja rasy west highland white terrier

Szata westie wymaga systematycznej i fachowej pielęgnacji. Pies tej rasy nie linieje – niewielka ilość włosów w mieszkaniu świadczy raczej o ich mechanicznym wyrwaniu, a nie o sezonowej wymianie sierści. Łatwo je sprzątnąć, ponieważ nie wbijają się w podłoże.

Raz na kilka dni powinno się westie wyczesać gęstą szczotką pudlówką. Warto również systematycznie wycinać sierść spomiędzy opuszek łap z powodów higienicznych (pies wnosi mniej piasku i błota) oraz zdrowotnych (w gęstej sierści między palcami czasem rozwijają się infekcje grzybiczne, zwłaszcza gdy na dworze jest mokro).

Trymowanie (wyskubywanie sierści) przeprowadza się po raz pierwszy u szczeniąt przed ukończeniem trzech miesięcy, chociaż wielu hodowców robi to znacznie wcześniej (nawet w wieku 4-5 tygodni). Zabiegi powinny być krótkie, ale często powtarzane, dzięki czemu west highland white terrier przyzwyczai się do nich, a włos będzie odrastał równomiernie i uzyska odpowiednią szorstką strukturę. Dorosłego psa należy trymować co 2-3 miesiące, w miarę odrastania sierści. Do zabiegu można używać tępych trymerów lub wyskubywać włos palcami.

Westie kąpiemy w miarę potrzeby w szamponie dla psów szorstkowłosych (użycie innego może spowodować zmiękczenie sierści), najlepiej przeznaczonym do białej maści. Po dokładnym spłukaniu szamponu nakłada się odżywkę i rozczesuje sierść. Następnie należy dokładnie wysuszyć psa suszarką ustawioną na średnią temperaturę, modelując włosy, aby odpowiednio się układały. Trzeba też pamiętać o przycięciu pazurów.

Przygotowanie westie do wystawy wymaga znajomości wzorca i sporych umiejętności, dlatego najlepiej powierzyć to zadanie hodowcy lub specjalistycznemu salonowi pielęgnacji. Po wstępnym modelującym trymowaniu psa kąpie się w odpowiednich dla jego szaty kosmetykach i dokładnie suszy. Następnie przeprowadza się trymowanie korygujące, a potem dodatkowo poprawia kształt nożyczkami degażówkami. Po ułożeniu fryzury na włosy nakłada się specjalny podkład (np. kolestral). Później nanosi się puder nadający sierści bardziej szorstką strukturę. Czasem lekko tapiruje się i lakieruje szatę, aby utrzymać jej odpowiedni wygląd.

Westie wystawia się na ringówce dostosowanej do umaszczenia. Powinno się również przyzwyczaić go do spokojnego stania na stoliku. Ta umiejętność jest konieczna zarówno w czasie zabiegów pielęgnacyjnych, jak i na wystawie.

Akcesoria

Na spacery westie można wyprowadzać w szelkach lub obroży wykonanej ze skóry lub taśmy i na tradycyjnej, lekkiej smyczy. Mały west highland white terrier raczej nie ma skłonności do niszczenia przedmiotów, jednak na kilka godzin przymusowej samotności najlepiej zostawić go w odpowiednio zabezpieczonym pomieszczeniu i ograniczyć mu dostęp do pozostałej części mieszkania. Powinien mieć tam swoje legowisko, miskę z wodą i zabawki – najlepsze będą pluszowe lub gumowe maskotki, piłki czy naturalne gryzaki.

Historia rasy west highland white terrier

West highland white terrier należy do grupy terierów krótkonożnych używanych do polowania pod ziemią i tępienia gryzoni. Wszystkie te psy miały wspólnego przodka, którym był niewielki pinczer stajenny o krótkim lub szorstkim włosie.

Ojczyzną westie jest region Szkocji zwany West Highland – stąd wzięła się jego nazwa. Rasa rozwinęła się i ukształtowała w okręgu Argyllshire, gdzie już w XVI w. znane były szorstkowłose odmiany niewielkich terierów, używane w myślistwie. Jakub I Stuart miał podarować na początku XVII w. kilka białych terierów królowi Francji.

Trudno ustalić dokładne pochodzenie westie. Do jego bliskich kuzynów należą podobno cairn terrier i terier szkocki, w których miotach przychodziły na świat białe szczenięta. Początkowo uważano je za nieprzydatne i eliminowano z hodowli.

Zainteresował się nimi dopiero pułkownik Edward Malcolm of Poltalloch, entuzjasta łowiectwa. W 1860 r. podczas jednego z polowań stracił swojego ukochanego rudego psa, którego omyłkowo wzięto za lisa. Od tej pory postanowił hodować wyłącznie białe teriery i używać ich do pracy. Prowadząc odpowiednią selekcję, stworzył nową rasę, nazwaną początkowo – od jego nazwiska – poltalloch terrierem. W tamtym czasie używano także określeń white scottish terrier i roseneath terrier.

Po raz pierwszy west highland white terriera pokazano na wystawie w Edynburgu w 1904 r. Trzy lata później rasa została oficjalnie uznana przez Angielski Kennel Club i nadano jej obecną nazwę. Pierwszym championem był legendarny Morven, uważany za protoplastę rasy. W niewielkim stopniu przypominał jednak obecnego westie – zarówno pod względem budowy, jak i szaty był bardziej podobny do teriera szkockiego.

W Stanach Zjednoczonych west highland white terrier pojawił się na wystawie w Westminster w 1906 r. Za sprzedanego w 1911 r. za ocean angielskiego psa o imieniu Kiltie jego właściciel zainkasował olbrzymią, jak na tamte czasy, kwotę 400 funtów.

I wojna światowa zdziesiątkowała większość angielskiej populacji białych terrierów, dlatego w okresie międzywojennym w celu odnowienia hodowli sprowadzono kilka doskonałych psów ze Stanów Zjednoczonych. Współczesny typ westie ukształtował się w latach 20. XX wieku. Wzorzec rasy przetrwał w prawie niezmienionej formie do dzisiaj.

West highland white terrier w Polsce

W Polsce pojedyncze westie pojawiły się już w okresie międzywojennym, ale hodowla rasy rozwinęła się dopiero na początku lat 90. ubiegłego stulecia. Pierwsze psy – Bonny Princess of Mamog (import z Anglii) i Peppermint Stevie Wonder (import z Danii) – przyjechały pod koniec lat 80. XX w. do hodowli Samantino Polonica Ireny Surynowicz-Strojek.

Pierwszy miot w tej hodowli urodził się w 1990 r. W tym czasie rozpoczęła też działalność hodowla Od Playboya Janusza Dzimowicza, z której pochodzi pierwszy urodzony w Polsce interchampion Hobo od Playboya (wł. Urszula Kilińska).

Wzorzec rasy west highland white terrier

West highland white terrier – grupa III FCI, sekcja 2, nr wzorca 85

Najczęściej zadawane pytania