Czym się różni cavalier king charles spaniel od king charles spaniela?

Obie rasy często są ze sobą mylone. W tym tekście omówimy czym się różni cavalier king charles spaniel od king charles spaniela. King charles spaniel był ulubieńcem angielskich królów i arystokratów. Z czasem, na skutek mariaży z mopsami i pekińczykami, zatracił swój typowy wygląd – jego kufa stała się znacznie krótsza. W latach 20. XX w. miłośnicy rasy rozpoczęli poszukiwania ocalałych psów z dłuższymi pyskami. Kilka lat później zdecydowano się zatwierdzić dwie rasy – spanielowi z krótszą kufą pozostawiono nazwę king charles, a do nazwy odtworzonych psów w starym typie dodano słowo cavalier.

Wygląd

Zadajesz sobie pytanie: „czym się różni cavalier king charles spaniel od king charles spaniela?”. Już na pierwszy rzut oka rasy te różnią się wyglądem. Cavalier ma czaszkę prawie płaską między uszami, płytki stop, kufę o prostym grzbiecie i wysoko osadzone uszy. Głowa kinga jest dosyć duża w stosunku do wielkości psa, wypukła, o mocno zaznaczonym stopie, graniastej, wyraźnie zadartej kufie i nisko osadzonych uszach. Prawidłowym zgryzem u cavaliera jest nożycowy, u kinga – lekki przodozgryz. King jest mniejszy – waży od 3,6 do 6,3-kg, podczas gdy waga cavaliera waha się między 5,4 a 8 kg.

Obie rasy mają taką samą szatę – długą, prostą i jedwabistą (dopuszczalna jest lekka falistość, lecz nie loki). Hoduje się je w czterech rodzajach umaszczenia: blenheim (biało-rude), tricolor, czarne podpalane i ruby (rude).

cavalier king charles spaniel podczas biegu
fot. Shuttersticj

Charakter

Zarówno king, jak i cavalier to czworonogi łagodne w stosunku do ludzi i zwierząt, przywiązane do właściciela, wrażliwe, o umiarkowanym temperamencie. Świetnie nadają się na towarzyszy dzieci. Nie lubią samotności i jeśli nie mogą towarzyszyć panu przez cały dzień, chętnie spędzą czas z innym psem – najlepiej tej samej rasy.

Są mało hałaśliwe i nie sprawdzą się w roli stróżów. Uważa się, że kingi są ostrożniejsze w kontaktach z nieznajomymi, podczas gdy cavaliery to psy bardziej otwarte – nie jest to jednak reguła. Ze względu na łagodność i cierpliwość doskonale spisują się w dogoterapii. Mogą też uprawiać niektóre psie sporty, np. agility czy obedience.

king charles spaniel
fot. Shutterstock

Dolegliwości

Obie rasy mają skłonność do wypadania rzepki, alergii, katarakty, postępującego zaniku siatkówki i dystrofii rogówki. Zdarza się wada zastawki mitralnej, dlatego u zwierząt hodowlanych zaleca się coroczne badanie serca. Charakterystyczny jest dla nich niski poziom płytek krwi, nie musi to jednak oznaczać choroby.

W starszym wieku psy te mogą cierpieć na zwyrodnienia stawów. Trzeba także chronić je przed wilgocią, ponieważ łatwo się przeziębiają, i systematycznie usuwać kamień nazębny. Płytko osadzone oczy są podatne na urazy, dlatego wymagają bacznej uwagi. Kingi – z racji skróconej kufy – są wrażliwsze na upały.

Autor: Jolanta Tarułka