Dieta trzustkowa dla psa

Kiedy trzustka choruje trawienie pokarmów staje się znacznie utrudnione. Skąd się biorą problemy z tym narządem i czym karmić psa trzustkowego?

Do gabinetów weterynaryjnych trafia wiele psów cierpiących z powodu zaburzeń trzustki. Tacy pacjenci wymagają specjalistycznego postępowania dietetycznego. Czym karmić psa, któremu choruje trzustka?

Trzustka – jaką ma funkcję?

Dzięki trzustce możliwe jest trawienie pokarmów. Choć gruczoł ten pełni w organizmie podwójną rolę – wydziela nie tylko enzymy, ale też hormony: insulinę, glukagon i somatostatynę. Gdy trzustka choruje i ich produkcja jest zaburzona, trawienie staje się znacznie utrudnione, a komfort życia pupila spada. Choroby trzustki długo się nie ujawniają. Objawy zaczynają występować niestety dopiero, gdy dojdzie do uszkodzenia dużej części tego organu.

Skąd biorą się kłopoty z trzustką? 

Przyczyn zaburzeń pracy trzustki jest wiele. Wśród nich wymienić można:

  • zapalenie trzustki – wyróżnia się ostrą postać choroby tego narządu i przewlekłą. Definiowaną jako długotrwały stan zapalny prowadzący do zmian zwyrodnieniowych, co w konsekwencji prowadzi do zahamowania jego funkcji. Choroba ta objawia się silnym bólem brzucha, wymiotami, tłuszczową biegunką o zjełczałym zapachu, złym stanem skóry i sierści oraz nieprawidłowymi wynikami krwi,
  • nieprawidłowe żywienie, obfitujące w tłuszcze, które zbytnio obciążajątrzustkę. Psom szkodzi jedzenie dla ludzi np. boczek!
  • otyłość i niska aktywność fizyczna także nie służą temu narządowi,ponieważ przyczyniają się do rozwoju kamicy żółciowej, a to schorzenie może stać się przyczyną ostrego zapalenia trzustki,
  • zatrucie, szczególnie lekami, może także uszkodzić organ i upośledzić jego działanie,
  • przebyte choroby pasożytnicze powodujące niedrożność przewodów trzustkowych również są prawdopodobną przyczyną zaburzeń trzustki,
  • mechaniczne uszkodzenie skutkujące nieprawidłowym krążeniem w obrębie tego organu i zaburzające jego funkcjonowanie,
  • predyspozycje genetyczne – niektóre rasy są bardziej narażone na choroby trzustki, np. młodzieńczy zanik trzustki, na który szczególnie narażone są owczarki niemieckie, choć także przedstawiciele innych ras psów dużych.

Karma dla psa trzustkowego

W żywieniu pechowców z chorą trzustką należy pamiętać o kilku ważnych kwestiach. Pies trzustkowy nie może dostawać tłustego, ciężkostrawnego pokarmu. W przypadku takich zaburzeń bezwzględnie wskazana jest dieta niskotłuszczowa. Dopuszczalny udział tłuszczu w codziennym jadłospisie cierpiącego z ich powodu czworonoga, zależny jest od stopnia niewydolnościnarządu. Dla takiego zwierzęcia dobrym produktem może być dla karma light dla psów otyłych. Tego rodzaju pożywienie ma obniżoną zawartość tłuszczu –stanowi on do 5% ich składu, podczas gdy w standardowa mokra karma zawiera przeciętnie 8-11% tłuszczu.

Dzięki specyficznej recepturze, tego typu produkty nie obciążają zbytnio układu trawienia. Osłabiona, działająca nieprawidłowo – wydzielająca zbyt małą ilość enzymów trzustka, zwykle jest w stanie poradzić sobie z takim lekkostrawnym posiłkiem. Karmy dla psów z nadwagą bazują na niskokalorycznych gatunkach mięs. Często mają w składzie np. kurczaka. Jeśli zwierzak jest na niego uczulony – dobrym rozwiązaniem jest karma monobiałkowa np. jagnięciną podawana z gotowanymi warzywami i płatkami owsianymi w proporcji 1:1. Kluczowe jest też podzielenie dziennej racji żywieniowej – karmienie psa małymi, lecz często podawanymi porcjami. Celem rozłożenia posiłków „na raty”, podobnie jak ograniczenia zawartości tłuszczu w karmie, jest umożliwienie słabiej działającej trzustce sprostania zadaniu dostarczenia ilości enzymów wystarczającej do strawienia składników odżywczych.

pies u weterynarza

Pieskie życie z chorą trzustką

Psy trzustkowe mogą długo żyć, zachowując dobrą formę. W wielu przypadkach funkcjonowanie ich układu trawiennego trzeba wesprzeć farmakologicznie – przez podawanie syntetycznych enzymów trzustkowych. Dla zachowania dobrostanu zwierzęcia równie ważne jest także właściwy model żywienia. Najlepiej ustalić go indywidualnie ze specjalistą w dziedzinie żywienia zwierząt lub lekarzem weterynarii.


Artykuł sponsorowany