CHIHUAHUA - Rasy PSY.pl - portal o psach

Rasy

Dwie chihuahuy

CHIHUAHUA

Chihuahua bywa traktowana przez niektórych właścicieli jak zabawka. A to prawdziwy pies, chętny do nauki, co rzadko jest wykorzystywane. Ten najmniejszy pies świata występuje w dwóch odmianach: krótko- i długowłosej. Żywy, bystry, czuły wobec właścicieli.

Charakter

Wzorcowa chihuahua powinna być krępa, dobrze umięśniona, żywiołowa, ciekawska i odważna. Rachityczne, przestraszone pieski nie mają nic wspólnego z prawdziwym wizerunkiem rasy.

Chihuahua to duży pies w niewielkim opakowaniu. Nie jest zabawką i nie powinien być tak traktowany. To psiak wesoły i przyjacielski. Jest bardzo wrażliwy i mocno przywiązany do właściciela, którego nie odstępuje na krok. Lubi być w centrum zainteresowania i przesiadywać na kolanach. Ignorowany przez dłuższy czas, upomina się o należną mu uwagę. Zwykle największym uczuciem darzy wybraną osobę, ale jest miły również dla pozostałych domowników.

Szczeniak chihuahuy
fot. Shutterstock

Pies tej rasy będzie dobrym przyjacielem dla starszych dzieci. Nie nadaje się natomiast dla dwu-, trzylatków, które niechcący mogą zrobić krzywdę delikatnemu pieskowi.

Chihuahua to zwierzak czujny i pewny siebie, dzielnie broni swojego terenu i jest gotów obszczekać każdego intruza. Ogromna odwaga bywa często sporym problemem, bo czworonogi tej rasy nie czują respektu przed znacznie większymi od siebie pobratymcami i są skłonne je zaatakować. Dobrze tolerują towarzystwo innych psów w domu, ale lepiej, żeby były one podobnej wielkości lub spokojnej i łagodnej rasy.  Chihuahua zwykle próbuje podporządkować sobie inne czworonogi.

Przedstawiciel tej rasy jest bardzo aktywny i ruchliwy – wszędzie go pełno, zajrzy w każdą dziurę i spenetruje każdy kąt. Nie wymaga długich spacerów, ale lubi spędzać czas na świeżym powietrzu i należy mu to umożliwić.

Umiejętności

Chihuahua wyhodowano, aby uprzyjemniała czas właścicielowi. Nie oczekiwano od niej bezwzględnego posłuszeństwa i nie stawiano przed nią konkretnych zadań.

Pysk długowłosej chihuahuy
fot. Jolanta Tarułka

Obecnie to przede wszystkim pies do towarzystwa. Niektóre osobniki mogą z powodzeniem uprawiać sporty, np. obedience czy miniagility.

Szkolenie i wychowanie

Inteligencja bystrość i ciekawość to niewątpliwie cechy chihuahua. Większość właścicieli nie szkoli swoich pupili, uważając, że tak małemu psu nie jest to potrzebne. A przedstawiciele tej rasy lubią się uczyć. W trakcie nauki nie wolno jednak krzyczeć ani traktować psa ostro – tylko łagodność i konsekwencja zapewnią sukces.

Szczenięta są dość wymagające. Ważne jest ich prawidłowe wychowanie, które powinno się zacząć już u hodowcy, dlatego ryzykowne jest kupowanie psów z niesprawdzonego źródła. Maluch będzie też wymagał odpowiedniej socjalizacji. Nie należy chronić go przed całym światem, bo wyrośnie na psiaka zalęknionego.

Ważnym elementem wychowania szczeniaka jest nauka czystości. Malutka chihuahua ma niewielki pęcherz, dlatego nawet z dorosłym psem trzeba wychodzić częściej niż z jego większymi pobratymcami.

Chihuahua biegnie łąką
fot. Shutterstock

Jeśli nie jesteśmy w stanie wyprowadzać pupila np. co trzy godziny, możemy go nauczyć korzystania z kociej kuwety. Jest to wygodne rozwiązanie dla właściciela, ale prowadzi do zamieszania w psiej głowie, bo w rezultacie zwierzak nie wie, czy może się załatwiać w domu, czy nie. Pamiętajmy też, że używanie kuwety nie może oznaczać rezygnacji ze spacerów – chihuahua potrzebuje ich jak każdy pies.

Dla kogo ta rasa

Chihuahua nadaje się dla każdego, kto chce mieć miłego, oddanego przyjaciela, którego można prawie wszędzie z sobą zabrać. Doskonale sprawdzi się zarówno w dużych rodzinach, jak i w domach osób starszych czy samotnych. Łatwo adaptuje się do każdych warunków i może mieszkać nawet w kawalerce.

Wady i zalety

Wady
  • bywa zadziorny wobec obcych psów
  • samce miewają skłonność do znaczenia pomieszczeń i przedmiotów
Zalety
  • bardzo przywiązany do właściciela
  • wesoły, łagodny i przyjacielski
  • aktywny i ruchliwy
  • dobry przyjaciel dla starszych dzieci
  • dogada się z innymi psami i zwierzętami domowymi
  • łatwy w pielęgnacji
  • nie jest kosztowny w utrzymaniu
  • długowieczny

Zdrowie

Chihuahua to pies zdrowy i długowieczny, ale trzeba przestrzegać profilaktyki zdrowotnej i dbać o jego prawidłową kondycję (dotyczy to zwłaszcza szczeniąt).

Zwierzak tej rasy może mieć skłonności do hipoglikemii, czyli spadku poziomu glukozy we krwi, który prowadzi nawet do utraty przytomności. W razie wystąpienia niepokojących objawów, np. nadmiernej senności, apatii, bladości błon śluzowych czy podwyższenia temperatury, należy podać glukozę lub roztwór cukru.

Czasami zdarzają się ruchome rzepki i niezarośnięte ciemiączko (zwłaszcza u bardzo małych czworonogów). Niewielkie ciemiączko jest dopuszczalne jako typowa cecha rasy. Większe stanowi zagrożenie, ponieważ mózg nie jest wystarczająco chroniony przez kości czaszki i każdy uraz głowy może spowodować śmierć psa.

Dwie chihuahuy w różnych szatach
fot. Jolanta Tarułka

Niekiedy występują braki w uzębieniu, problemy ze zgryzem (dosyć długo nie można ocenić, czy będzie prawidłowy) i oczami – niewydolność kanalików łzowych i niedrożność przewodu nosowo-łzowego. Szczeniętom, psom młodym i w podeszłym wieku można podawać preparaty homeopatyczne zwiększające odporność.

Chihuahua dobrze znosi wyższe temperatury, ale trzeba ją chronić przed przegrzaniem i silnym nasłonecznieniem. Nie przepada za zimnem i wilgocią – podczas dużych mrozów należy założyć jej ubranko (zwłaszcza odmianie krótkowłosej) i skrócić spacer.

Żywienie

Chihuahua je niewiele, ale wymaga dobrych jakościowo pokarmów. Najlepiej stosować gotowe karmy dla ras miniaturowych z wyższą zawartością białka i tłuszczu. Z uwagi na szybką przemianę materii i duże zapotrzebowanie na energię, produkty dla rosnących psów można podawać nieco dłużej niż zaleca producent.

Pies tej rasy ma niewielki żołądek, dlatego powinien jeść 3-4 razy dziennie małe porcje – jednorazowa ilość pożywienia dla dorosłego osobnika to około jednej łyżki stołowej. Trzeba przestrzegać regularności i liczby posiłków, ponieważ zaniedbanie może doprowadzić do spadku poziomu glukozy we krwi.

Pamiętajmy również o stałym dostępie do wody, bo chihuahua dość szybko się odwadnia. Pies musi być umięśniony, ale nie otyły, dlatego ważne jest kontrolowanie wagi, najlepiej co dwa tygodnie.

Dietę pupila można urozmaicić, podając mu np. niewielkie ilości mięsa, podrobów drobiowych, białego sera czy warzyw. Kości mogą spowodować poważne problemy trawienne. Preparaty wapniowo-witaminowe wolno stosować tylko pod kontrolą lekarza weterynarii.

W okresach linienia i w sezonie wystawowym można dodawać do jedzenia suplementy poprawiające stan sierści i pigmentację.

Pielęgnacja

Chihuahua nie wymaga skomplikowanej pielęgnacji. Samce tej rasy linieją sezonowo, zwykle wczesną wiosną. Suki gubią włos częściej, np. po cieczce czy po urodzeniu i odchowaniu szczeniąt. Chociaż sierści nie ma dużo, to trzeba ją systematycznie wyczesywać – w przeciwnym wypadku przyczepi się do dywanów i obić.

Odmianę krótkowłosą wystarczy wyczesać raz w tygodniu (w okresie linienia częściej) gumową rękawicą i gęstą, półmiękką szczotką z włosia.

Długowłosą chihuahua czeszemy raz na 2-3 dni, zwracając szczególną uwagę na sierść za uszami, na szyi i pod ogonem, ponieważ mogą się tam tworzyć kołtuny. Do pielęgnacji tej odmiany najlepiej posłuży rzadka szczotka z włosia i mały grzebień z obrotowymi zębami. Można też używać preparatów ułatwiających rozczesywanie.

Przedstawicieli tej rasy kąpiemy w miarę potrzeby (np. raz w miesiącu) w odżywczym szamponie, np. z dodatkiem olejku norkowego lub lanoliny. Można również zastosować kosmetyki pogłębiające kolor. W wypadku psów jednolicie białych lub z przewagą bieli zaleca się szampony wybielające i likwidujące przebarwienia (nie nakładamy ich na kolorowe części umaszczenia).

Po kąpieli i długowłosego, i krótkowłosego psa tej rasy trzeba dokładnie wysuszyć suszarką. Systematycznie należy sprawdzać oczy (do usuwania ciemnych przebarwień w ich okolicy służą specjalne preparaty), uszy, gruczoły okołoodbytowe, obcinać pazury i usuwać kamień nazębny.

Chihuahua przygotowujemy do wystawy kilka dni wcześniej. Krótkowłosej wystarczy kąpiel w szamponie pogłębiającym kolor umaszczenia lub dopasowanym do jej odcienia.

Chihuahua długowłosa
fot. Jolanta Tarułka

Długowłosa odmiana wymaga dokładnego rozczesania sierści i drobnej korekty szaty. Dwustronnymi nożyczkami degażówkami lekko wyrównuje się wystające włoski wokół uszu i na krawędziach kryzy, a także pod ogonem. Następnie kąpiemy psa. W zależności od kondycji sierści wybieramy szampon odżywczy lub intensyfikujący barwę szaty. Można również zastosować odżywkę. W trakcie suszenia długą sierść wygładzamy szczotką, a krótką – gumową rękawicą.

Chihuahua wystawiamy na ringówce dostosowanej do koloru szaty. Trzeba też przyzwyczaić ją do spokojnego stania na stoliku, na którym sędzia ocenia budowę i sprawdza zgryz.

Według wzorca idealna waga chihuahua to 1,5-3 kg. Mniejsze psy (0,5-1,5 kg) są akceptowane, ale często się zdarza, że sędziowie nie przyznają im najwyższych ocen. Dlatego planując karierę wystawową czy hodowlaną, nie wybierajmy najmniejszego szczeniaka z miotu. Pamiętajmy też, że rasa jest dość mało wyrównana w typie i poszczególne zwierzaki mogą znacznie się różnić urodą.

Akcesoria

Szczeniaka tej rasy wyprowadzamy w skórzanej obroży i na zwykłej lub automatycznej smyczy. Szelki stosujemy tylko u dorosłych psów, ponieważ u szczeniąt mogą doprowadzić do deformacji barków i odstawania łokci.

Do zajęcia chihuahua najlepsze będą maskotki z lateksu, naturalne wędzone gryzaki czy bawełniane sznurki. Należy unikać zabawek, które mają wystające, łatwe do odgryzienia części.

Do spania najlepiej nadają się niezbyt duże, miękkie legowiska. Jeśli wychodzimy na dłużej z domu, możemy zostawić szczeniaka w kojcu (np. z metalowych gotowych elementów). Do środka wkładamy posłanie, miskę z wodą i suchą karmą, kuwetę (najlepiej z podwójnym dnem, bo nie trzeba wtedy używać żwirku) i zabawki. Na wyjazdy i wystawy przyda się specjalna torba lub klatka z materiału.

Historia

Chihuahua jest uważana za najmniejszego psa świata, chociaż obecnie w hodowli preferuje się większe (od 1,5 do 3 kg) osobniki. Nazwa rasy pochodzi od stanu i miasta leżących na północy Meksyku. Według jednej z legend te małe, odważne czworonogi miały towarzyszyć duszom zmarłych w drodze przez dziewięć rzek zaświatów. Błękitne psy uważano za święte i składano w ofierze bogom, aby zapewnić sobie ich przychylność, rude przynosiły szczęście.

Podobno przodkiem chihuahua był pies zwany techichi hodowany przez Tolteków – lud rolniczy zamieszkujący tereny Meksyku jeszcze przed Aztekami. Podczas wykopalisk archeologicznych prowadzonych w ich dawnych osadach odkryto gliniane i kamienne figurki psów nieco przypominające chihuahua. Posążki z podobiznami małych piesków odnaleziono także w dawnym mieście Majów Chichen Itza leżącym na półwyspie Jukatan.

Dwie roześmiane chihuahuy
fot. Shutterstock

Toltekowie i Majowie zostali podbici przez Azteków, którzy panowali na terenie dzisiejszego Meksyku aż do początków XVI w. Wtedy ich królestwo zniszczyli hiszpańscy konkwistadorzy. Według niektórych teorii rasa mogła powstać ze skrzyżowania techichi z meksykańskim xolo. Z kolei inne źródła podają, że czworonogi w typie chihuahua przybyły na te tereny wraz z Montezumą – ostatnim władcą Azteków.

Miniaturowe psy były uważane w królestwie Azteków za bardzo cenne. Mogli je trzymać i rozmnażać tylko ludzie szlachetnie urodzeni. Pewna księżniczka miała ich ponoć 1500, a każdym opiekował się przypisany mu niewolnik. Jeśli pies padł, na śmierć skazany był też jego opiekun.

Aż do połowy XIX w. świat nie słyszał o chihuahua. Dopiero wtedy turyści odwiedzający Meksyk zaczęli kupować miniaturowe pieski. Pierwszy raz przedstawiciela tej rasy pokazano na wystawie w Filadelfii w 1884 r. pod nazwą terrier chihuahua. Kynologia zainteresowała się bliżej tymi psami około 1888 r., gdy James Watson nabył w El Paso suczkę Manzanitę. W 1904 r. północnoamerykański Kennel Club zarejestrował pierwszych przedstawicieli rasy.

W 1923 r. założono w Stanach Zjednoczonych klub hodowców chihuahua. Na Wyspy Brytyjskie psy te dotarły pod koniec XIX w., ale pierwszy zarejestrowany miot urodził się dopiero w latach 30. XX w. Na kontynencie europejskim rasa znalazła się po II wojnie światowej.

Krótkowłosa chihuahua siedzi
fot. Shutterstock

Chihuahua występuje w dwu odmianach – krótkowłosej i długowłosej, które można łączyć z sobą w hodowli. Niektórzy badacze są zdania, że długa szata jest efektem krzyżowania krótkowłosego chihuahua z papillonem i szpicem miniaturowym. Inni twierdzą, że obie długości sierści istniały pierwotnie jako forma przystosowania do klimatu. W Polsce pierwszy pies rasy chihuahua pojawił się na wystawie w 1986 r. Hodowla rozwinęła się w latach 90. XX w.

Wzorzec

Chihuahua – grupa IX FCI, sekcja 6, nr wzorca 218
  • Kraj pochodzenia: Meksyk
  • Wielkość: idealna waga 1,5-3 kg; psy ważące 0,5-1,5 kg  są akceptowane, ale nie preferowane; ważące ponad 3 kg powinny być dyskwalifikowane
  • Szata: odmiana krótkowłosa – sierść krótka, błyszcząca, miękka, przylegająca na całym ciele, jeśli występuje podszerstek, włos jest nieco dłuższy; dopuszczalna rzadsza sierść w okolicy gardła i podbrzusza, na pysku i uszach włos krótki, nieco dłuższy na szyi i ogonie; odmiana długowłosa – szata długa, delikatna i jedwabista, prosta lub lekko falista, podszerstek niezbyt gęsty; występuje kryza na szyi, pióro na uszach, z tyłu kończyn przednich i tylnych, na łapach i ogonie
  • Maść: wszystkie kolory i ich kombinacje są dopuszczalne
  • Dojrzałość: 1,5 roku
  • Długość życia: 12-15 lat
  • Odporność na warunki atmosferyczne: średnia
  • Koszty utrzymania: 50-60 zł miesięcznie
  • Cena psa z rodowodem: 1500-3000 zł

Ciekawostki

Chihuahua – miasto w północnym Meksyku, w którym od 2006 r. organizuje się wystawy pomników piesków tej rasy. Kilkadziesiąt kolorowych postaci o dobrze znanych kształtach staje wtedy w centrum miasta i – jak się okazało – skutecznie przyciąga turystów (już w pierwszym roku było ich o 50 tys. więcej niż wcześniej). Podobno najczęściej przyjeżdżają je podziwiać miłośnicy rasy ze Stanów Zjednoczonych.

Danka Kordak
 – najmniejsza chihuahua odnotowana w „Księdze rekordów Guinnessa” – zaledwie 13,8 cm wzrostu!

Hops! – hasło, które może służyć do informowania małego pieska, że zaraz zostanie podniesiony z ziemi. Stosowanie tej metody – podobnie jak przywoływanie psiaka zamiast podchodzenia od tyłu i nagłego porywania go z podłogi – pomoże uniknąć niepotrzebnego znerwicowania zwierzaka.

Petco Chihuahua Races – organizowane co roku na terenie Stanów Zjednoczonych przez sieć marketów z produktami dla zwierząt Petco wyścigi chihuahua. Uczestniczy w nich kilka tysięcy psiaków. W eliminacjach startują po 10 w każdym wyścigu i muszą pokonać dystans 12 metrów. Zwycięzcy awansują do półfinału, a po pięciu najlepszych półfinalistów z każdego półfinału – do finału. Zwycięzca otrzymuje puchar i kartę na zakupy w Petco.

Teacups – to określenie spotykane w zagranicznych ogłoszeniach o sprzedaży szczeniąt oznacza pieska mieszczącego się w filiżance do herbaty i jest skierowane do osób poszukujących jak najmniejszego zwierzaka. Warto jednak wiedzieć, że najmniejszy rzadko bywa najzdrowszy, bo nadmierna miniaturyzacja pociąga za sobą negatywne skutki zdrowotne. Dlatego bezpieczniej jest wybrać psa o wielkości zgodnej z wzorcem rasy, niż szukać rekordzisty do „Księgi rekordów Guinnessa”…

Zabawki – choć wielu właścicieli kupuje swoim chihuahua lekkie zabawki dla kota, to wcale nie tak rzadko można spotkać chihuahua krzepką jak rzepka, która bez problemu aportuje gumowe kości przeznaczone dla psów ras średnich! Ma to tę zaletę, że nie grozi zadławieniem. Dlatego, zanim sprawimy psiakowi górę zabawek, najpierw poznajmy jego upodobania.