Hobby dogging, czyli niewidzialny pies

W skrócie

• Hobby dogging to „spacer” z pustą smyczą i obrożą: uczestnicy prowadzą, komenderują i chwalą psa, którego nie ma.
• Głośno zrobiło się o nim jesienią 2025 r. dzięki mediom niemieckim. Najwięcej relacji pochodzi z Bad Friedrichshall na północ od Stuttgartu.
• Kursy prowadzi tam 65-letnia trenerka Barbara Gerlinger. Pomysł narodził się z żartu w lokalnym klubie.
• Nazwa nawiązuje do hobby horsingu, czyli skakania przez przeszkody na „koniku” na kiju.
• Jeden z filmów Gerlinger obejrzano prawie 5 milionów razy.
• Formalnych badań naukowych o hobby doggingu brak. Zalety opisują sami uczestnicy i trenerka.

Wiele osób z mojego otoczenia zanim zdecydowało się na psa, zadało pytanie swoim dzieciom – „A kto będzie go wyprowadzal?” – „Ja, ja” – krzyczały dzieciaki.

A potem tata kupował smycz i kazał wyprowadzać dzieciom bez psa :D. Po tygodniu sam wyprowadzał niewidzialnego psa a prawdziwy i tak się finalnie pojawił. Czyli wielu z nas miało „hobby dogging” zanim to stało się modne.

Hobby dogging to trend polegający na chodzeniu na spacer z pustą smyczą i obrożą, tak jakby na ich końcu był pies. Uczestnicy trenują, wydają komendy, chwalą i nagradzają zwierzę, którego nie ma. Pokazują na przykład, że pies przeskoczył niski płotek. Głośno zrobiło się o nim jesienią 2025 r., a najwięcej doniesień pochodzi z niemieckiego miasteczka Bad Friedrichshall.

Skąd wziął się hobby dogging?

Według medrców i danych z internetu (a tam wiadomo, sama prawda) hobby dogging pochodzi z Niemiec, z miejscowości Bad Friedrichshall na północ od Stuttgartu, koło Heilbronn. Zajęcia prowadzi tam trenerka psów Barbara Gerlinger, która ma 65 lat.

Według relacji medialnych pomysł pojawił się spontanicznie w lokalnym klubie. Był przelotnym żartem i szybkim śmiechem, ale, jak opisują media, myśl została z Gerlinger i zamieniła się w kursy. Źródłem, na które powołują się polskie media, jest m.in. niemiecki dziennik „Die Welt”.

Dokładnej daty powstania pomysłu nie podano. Pierwsze relacje w polskich i zagranicznych mediach pojawiły się w drugiej połowie października i w listopadzie 2025 r.

Co ma wspólnego hobby dogging z hobby horsingiem?

Hobby dogging to następca hobby horsingu, czyli zabawy, w której dzieci i dorośli pokonują tory przeszkód na drewnianym „koniku” na kiju. Media wprost łączą oba trendy: najpierw wirtualny koń, teraz wirtualny pies. Tak jak przy hobby horsingu, w hobby doggingu liczy się udawanie i trening bez prawdziwego zwierzęcia.

Jak wygląda trening z niewidzialnym psem?

Uczestnicy trzymają smycz z obrożą i wykonują ruchy tak, jakby prowadzili psa. Uczą się prawidłowego trzymania smyczy, wydawania komend, postawy i pewnego chodzenia. Chwalą też i „nagradzają” psa, którego nie widać.

Dlaczego ludzie to robią?

Powodów podają kilka, ale wszystkie pochodzą z relacji uczestników, trenerki i mediów, a nie z badań:

• Trening koncentracji. Trenerzy opisują hobby dogging jako ćwiczenie uwagi i pracy nad mową ciała. Bez prawdziwego psa uczestnik skupia się na własnej postawie, głosie i napięciu ciała.
• Przygotowanie do prawdziwego psa. Część osób ćwiczy przed tym, jak weźmie zwierzę. Jedna z uczestniczek, Anette Hilkert, ćwiczy z wyimaginowanym psem, któremu nadała imię po swoim zmarłym psie, zanim trenuje prawdziwego.
• Aktywność i samotność. Niektórzy uczestnicy mówią, że dzięki temu są aktywni w sposób, w jaki inaczej by nie byli. Inni wskazują, że to sposób na samotność.
• Koszty i odpowiedzialność. Dla osób z alergią lub ograniczeniami finansowymi to szansa na „spacer z psem” bez wydatków na weterynarza i pielęgnację.
• Nauka na błędach. Sama Gerlinger mówi, że opiekunowie prawdziwych psów są „o wiele mniej zdyscyplinowani” niż uczestnicy jej kursów.

Co mówią krytycy?

Trend ma zarówno zwolenników, jak i przeciwników. Zwolennicy uważają, że przed przyjęciem psa warto nauczyć się opieki nad nim. Przeciwnicy podkreślają, że to ucieczka od odpowiedzialności i że coraz częściej robimy rzeczy „na niby”.

Czy hobby dogging jest popularny?

W sieci ma milionowe zasięgi: jeden z filmów Gerlinger obejrzano prawie 5 milionów razy. Nie podano jednak, ile osób faktycznie chodzi na kursy w Bad Friedrichshall ani jak szybko liczba uczestników rośnie.

Źródła: Infowet — Hobby Dogging: żart czy nauka?, Infowet — Jak rozwija się Hobby Dogging, The Sunday Guardian.