Mięta dla psa. Czy pies może jeść miętę?


Mięta to jedno z najbardziej aromatycznych ziół w domowej kuchni. Czy mięta może znaleźć się w diecie dla psa? Sprawdź, jak ją podawać!

Mięta to częsty dodatek do wielu słodyczy i deserów. Jednak to zioło i jego napar ma także lecznicze właściwości! Czy mięta dla psa będzie odpowiednim składnikiem diety? I przy jakich dolegliwościach może pomóc domowemu czworonogowi?

Co zawiera mięta?

Mięta pieprzowa to najczęściej spotykana odmiana mięty. Roślina ta zawiera ogromną dawkę przeciwutleniaczy – znacznie więcej niż jakiekolwiek inne zioło, mające zastosowanie w kuchni. Mięta ceniona jest najbardziej ze względu na działanie rozkurczające na mięśnie przewodu pokarmowego. Niezastąpiona jest również przy łagodzeniu problemów trawiennych, wzdęć i zaparć. Za jej właściwości odpowiada mentol zawarty w liściach i łodygach mięty. Zioło to ma także właściwości antybakteryjne i antywirusowe, działanie uspokajające oraz może łagodzić migreny i nerwobóle. Żucie liści mięty to również zdrowy sposób na odświeżenie oddechu.

Czy mięta dla psa jest zdrowa?

Mięta nie jest toksyczna dla psów. Odrobina jej liści może pomóc domowemu czworonogowi przy różnych dolegliwościach, na przykład w przypadku bólu brzucha. Roślina ta ma także właściwości stymulujące apetyt u psów niejadków lub chorych i może pomóc zwierzakom z chorobą lokomocyjną. Nie powinna jednak zastępować żadnych leków przepisanych psu przez weterynarza. Psom nie wolno także podawać kropli miętowych – zbyt skoncentrowane środki mogą wywołać u zwierzaka wymioty i biegunkę.

Mięta dla psa – jak ją podawać?

Mięta może znaleźć się w psiej misce pod postacią świeżych liści lub suszu. Stanowi także ciekawy dodatek do domowych psich ciastek i przysmaków. Szczyptę suszonych liści mięty możemy także wymieszać z pasztetem, którym napełnimy konga lub wzbogacić nimi warzywno-owocową mieszankę w diecie BARF. Ważne jednak, by nie przesadzać z jej ilością, gdyż zbyt dużo mięty dodanej do pokarmu psa może wywołać problemy trawienne u zwierzaka.

Autor: Aleksandra Prochocka