Mity socjalizacji - Psy.pl - mamy nosa!

Mity socjalizacji

Tyle się mówi o socjalizacji szczeniąt - czy jest ona lekiem na całe zło, gwarancją, że nie pojawią się problemy wychowawcze?

Większość właścicieli psów zdaje sobie sprawę, że prawidłowa socjalizacja szczeniąt jest bardzo ważna dla ich dalszego funkcjonowania w ludzkim świecie. Doświadczenia zebrane przez psy między trzecim a dwunastym-czternastym tygodniem życia mają większy wpływ na ich zachowanie w przyszłości niż to, co przyjdzie im przeżyć w późniejszych okresach. Mówiąc najprościej, w socjalizacji chodzi o to, aby możliwie wcześnie i w bezpiecznych warunkach szczeniak poznał jak najwięcej rodzajów bodźców, z którymi będzie miał styczność w swoim życiu i skojarzył je z emocjonalnym spokojem i rozluźnieniem. Chodzi o kontakt z psami oraz innymi zwierzętami, różnymi ludźmi, pojazdami, dźwiękami itp. Nasze działanie w tym kierunku może tu jednak napotkać kilka ograniczeń.

Ograniczenie pierwsze: dziedziczna lękliwość
Efekty choćby najlepszej socjalizacji ograniczone są przez cechy, które szczenięta otrzymują w genetycznym bagażu. Skłonność do bojaźliwości i strachu przed nieznanymi bodźcami podlega dziedziczeniu. Szczenię z natury lękliwe mimo wzorcowej socjalizacji pozostanie bardziej lękliwe niż to, które przyszło na świat otwarte i śmiałe. Choć doskonała socjalizacja sprawi, że lepiej poradzi sobie w świecie, to i tak będzie bardziej lękliwe niż nawet słabo socjalizowany pies śmiały z natury.

Ograniczenie drugie: skłonność do „desocjalizacji”
Psy różnią się między sobą łatwością socjalizacji i późniejszą skłonnością do „desocjalizacji”. Najlepiej można to pokazać na przykładzie przodka psa – wilka. Wilczęta chowane przez człowieka od pierwszych dni życia dają się jako tako oswoić. Gdy mają trzy miesiące, pozwalają się pogłaskać nawet obcej osobie. Jednak już w wieku 10 miesięcy stają się dość nieufne wobec nieznajomych, by w wieku dorosłym akceptować kontakt tylko z nielicznymi osobami. Proces udomowienia doprowadził do tego, że pies bardzo łatwo socjalizuje się z człowiekiem, nawet przy mało intensywnym kontakcie. Można jednak zaobserwować znaczne różnice między osobnikami, a także rasami.

Ograniczenie trzecie: popęd łowiecki
Częsty, pozytywny kontakt szczenięcia z kotami, królikami czy kurami może w przyszłości zapobiec polowaniu na te gatunki. Ale uwaga: nie ma na to gwarancji. Pies jest drapieżnikiem, a popęd łowiecki jest różnie nasilony u poszczególnych osobników. Jeśli jest bardzo silny, nawet najlepsza socjalizacja nie zahamuje w pełni zachowań łowieckich – choć może ułatwić panowanie nad nimi.

Ograniczenie czwarte: zróżnicowanie ras
Socjalizacja z własnym gatunkiem jest szczególnie ułatwiona i wymaga tylko minimalnego kontaktu z innymi współplemieńcami. I tu jednak trzeba zrobić pewne zastrzeżenie: duży kłopot stanowi ogromne zróżnicowanie ras. Najwięcej problemów pojawia się w wypadku bardzo dużych psów, które nieraz wydają się traktować przedstawicieli najmniejszych ras raczej jak zdobycz niż pobratymca. Oczywiście podobna pomyłka może się zdarzyć i średniemu psu. Dlatego nawet przy socjalizowaniu z własnym gatunkiem trzeba się starać, aby szczenię poznało krewniaków o przeróżnym pokroju.
Nie można też zakładać, że dobra socjalizacja z ludźmi z wszystkich grup wiekowych zapobiegnie jakimkolwiek przejawom agresji w stosunku do człowieka. Rzeczywiście ryzyko zachowań łowieckich u tak socjalizowanego psa jest bardzo małe (choć nigdy nie znika zupełnie). Pies może jednak ugryźć z wielu powodów. Socjalizacja zmniejsza jedynie ryzyko zachowań łowieckich oraz tych zachowań agresywnych, które mają na celu obronę przed nieznanymi – a więc potencjalnie niebezpiecznymi – osobnikami.
Socjalizacja nie zrobi z myszy lwa ani nie da żadnych gwarancji tego, jak pies będzie się zachowywał w przyszłości, jednak w decydujący sposób wpływa na jakość życia człowieka i jego towarzysza. Starajmy się więc zapewnić szczeniętom możliwie najbogatsze doświadczenia, zanim ukończą 12 tygodni – i tego samego wymagajmy od hodowców.

Chcesz dać głos i ocenić?
Dołącz do naszego stada – zarejestruj się!
Ocena użytkowników

Dodaj komentarz

Zaloguj się do swojego konta lub skomentuj anonimowo. Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *