BICHON FRISE - Rasy psów - PSY.pl - portal o psach

Rasy

Bichon frise stojący na stoliku

BICHON FRISE

Mały pies do towarzystwa, wesoły, zrównoważony, o umiarkowanym temperamencie. Jego piękna, długa, kręcona biała sierść przypominająca watę cukrową wymaga starannej pielęgnacji. Obdarzał swą przyjaźnią prostych ludzi i koronowane głowy – bo bycie towarzyszem to jego powołanie od setek lat. Potrafi jednak nie tylko siedzieć na kanapie, chętnie pójdzie na spacer, pobawi piłeczką lub pouczy sztuczek. Może uprawiać agility.

Charakter

Bichon to piesek niezwykle czuły. Zawsze chce być blisko człowieka, uwielbia się przytulać (gdy jest sam w domu, kładzie się na pozostawionych przez właścicieli ubraniach, aby poczuć ich zapach). Wymaga delikatnego podejścia, co nie oznacza, że można mu na wszystko pozwalać.

Dobrze dogaduje się z innymi zwierzakami, ale uważajmy, aby np. kot nie zrobił mu krzywdy.

Bichon frise na drodze
fot. Shutterstock

Zaletą tych małych piesków jest możność zabrania z sobą niemal wszędzie. Nawet w najekskluzywniejszych restauracjach obsługa chętnie postawi miseczkę z wodą przed tak uroczym gościem.

Umiejętności

Od tysięcy lat hodowany był jako pies do towarzystwa i to jest jego podstawowa funkcja. Potrafi jednak nie tylko siedzieć na kanapie, chętnie pójdzie na spacer, pobawi piłeczką lub pouczy sztuczek. Może uprawiać agility.

Szkolenie i wychowanie

Jest  inteligentny i chętnie się uczy, ale bywa też uparty i potrafi konsekwentnie dążyć do postawienia na swoim.

Portret bichona frise
fot. Shutterstock

Wobec obcych ludzi jest łagodny, zazwyczaj przyjaźnie wita gości. Zdarzają się bichonki bardziej nieśmiałe, a zaniedbania socjalizacyjne mogą spowodować, ze przerodzi się to w lękliwość. Psiaka nie należy więc chować pod kloszem.

Dla kogo ta rasa

Łatwo się przystosowuje do różnych warunków. Będzie świetnym towarzyszem zarówno dla domatora, jak i osoby lubiącej długie spacery. Z natury wesoły, bardzo lubi się bawić – jest wiec doskonałym kompanem starszych dzieci.

Wady i zalety

Wady
  • bywa męczący
  • może być humorzasty
  • łatwo się brudzi
  • wymaga regularnej pielęgnacji
Zalety
  • pełen energii
  • wesoły
  • czuły
  • chętny do towarzyszenia w różnych aktywnościach
  • nie linieje
  • długowieczny

Zdrowie

Niewielkie rozmiary sprawiają, że na mokrej trawie momentalnie moczy sobie brzuch i okolice, co może prowadzić do przeziębień i kłopotów żołądkowych – zawsze w takiej sytuacji trzeba go starannie wysuszyć i ogrzać.

Leżący bichon frise
fot. Shutterstock

Problemem zdrowotnym bywają także stale łzawiące oczy, a brzydkie żółte ślady po spływających łzach trzeba usuwać specjalnymi płynami. Nagminne jest w tej rasie przytkanie kanalików łzowych. Z innych problemów zdarzają się alergie.

Żywienie

Bichon ma skłonność do tycia, dlatego jego jadłospis powinien być układany starannie i dość rygorystycznie przestrzegany.

Pielęgnacja

Bichon frise prawie nie linieje, bo zamiast sierści ma wełenkę, dlatego może się nadawać dla alergików. Przed podjęciem decyzji o kupnie psa należy jednak sprawdzić czy nie wywołuje uczulenia.

Bichon frise biegnący po trawie
fot. Shutterstock

Bichon nie jest wymagający – poza tym, ze należy go kąpać i strzyc co 2-3 miesiące. Jeśli chcemy naszego pupila wystawiać, najlepiej się z nim udać do doświadczonego groomera, który nada mu charakterystyczną dla rasy wystawową fryzurę.

Historia

Ten wyglądający jak puszysta maskotka biały piesek jest jedną z najstarszych ras do towarzystwa. Podobnie jak jego bliskich kuzynów – bolończyka, maltańczyka i hawańczyka – zalicza się go do tzw. biszonów. To małe, kudłate pieski, najczęściej białe (wyjątkiem jest hawańczyk występujący także w innych kolorach), pochodzące z rejonu Morza Śródziemnego.

Wspólna krew łączy je z pudlem, barbetem i innymi psami dowodnymi, ale ich przodków już wiele wieków temu zaczęto selekcjonować pod katem małych rozmiarów jako pieski do towarzystwa.

Szczenięta bichona na szarym tle
fot. Shutterstock

Te małe psiaki często towarzyszyły żeglarzom i dzięki nim trafiły m.in. na Wyspy Kanaryjskie, skąd w XIV w. włoscy żeglarze przywieźli je na kontynent. Szybko stały się ulubieńcami osób szlachetnie urodzonych. We Francji zyskały popularność za panowania Franciszka I (1515-1547), jednak największym wzięciem cieszyły się za rządów Henryka III (1574-1589).

Damy nosiły je na rekach lub zawieszonych na szyi specjalnych tacach, perfumowały je i rozpieszczały do granic możliwości. Małe białe pieski były też ulubieńcami arystokracji hiszpańskiej – pojawiają się na obrazach Goi.

Po rewolucji francuskiej niechęć do wszystkiego, co burżuazyjne, sprawiła, że trafiły na ulice, gdzie musiały sobie radzić same. Trudne warunki je wzmocniły. Wkrótce prości ludzie też docenili ich zalety: urok, inteligencje oraz taniość w utrzymaniu. Wszystko to sprawiło, że – tak jak pudle – często towarzyszyły wędrownym kuglarzom i kataryniarzom.

Pod koniec I wojny światowej francuscy i belgijscy miłośnicy rasy postanowili rozpocząć planową hodowlę. W 1933 r. francuski związek kynologiczny zatwierdził wzorzec bichon frise (frise – kedzierzawy). W 1934 r. bichony wpisano do francuskich ksiąg rodowodowych. FCI ostatecznie uznało rasę jako francusko-belgijską. W 1955 r. pierwsze bichony trafiły do Stanów Zjednoczonych, a tamtejszy związek kynologiczny (AKC) uznał je w 1971 r.

Leżący na trawie zziajany bichon
fot. Shutterstock

Największą popularnością rasa cieszy się we Francji, Belgii, Skandynawii i Czechach. Lubiana jest także w Niemczech, Kanadzie, Stanach Zjednoczonych, na Węgrzech i Słowacji. Do Polski pierwsi jej przedstawiciele trafili pod koniec lat 90. XX w.

Wzorzec

Bichon frise – grupa IX FCI, sekcja 1, nr wzorca 215
  • Pochodzenie: Francja/Belgia
  • Charakter: pies wesoły, bystry, żywy, lubiący zabawę; łagodny i miły wobec ludzi oraz innych zwierząt
  • Wielkość: 24-30 cm
  • Waga: 4,5-7 kg
  • Szata: delikatna, miękka, tworząca luźne loczki, długości 7-10 cm
  • Maść: biała
  • Długość życia: 18-20 lat
  • Podatność na szkolenie: duża
  • Aktywność: lubi ruch i zabawę, ale zadowoli się także spokojnym trybem życia
  • Koszty utrzymania: 50-70 zł miesięcznie (+ fryzjer 100 zł co 2-3 miesiące)
  • Odporność/podatność na choroby: bardzo odporny; zdarzają się alergie
  • Możliwość nabycia szczeniaka: hodowli jest w Polsce niewiele i na szczenię trzeba czasem poczekać
  • Cena psa z rodowodem: 2500 – 3000 zł

Ciekawostki

W Polsce próbowano wprowadzić spolszczoną nazwę biszon kędzierzawy, jednak się ona nie przyjęła.

Inna nazwa rasy to bichon z Teneryfy.