Rasy

Bulterier miniaturowy stojący na chodniku

BULTERIER MINIATUROWY

Bulterier miniaturowy przypomina swojego dużego kuzyna – bulteriera – tak wyglądem, jak charakterem. Jest jednak bardziej energiczny i żywiołowy, choć bywa równie uparty. Zbudowany mocno, proporcjonalnie, ma charakterystyczną jajowatą głowę i wąskie, niewielkie oczy.

Charakter

Bulterier miniaturowy w każdym calu przypomina swojego większego kuzyna bulteriera, jest tylko obdarzony jeszcze większą energią.

Należy nadzorować zabawy bulków z dziećmi, zwłaszcza tymi, które przyszły w gości. Kiedy zabawa dzieci staje się zbyt intensywna, bulek prawdopodobnie zechce się dołączyć. A ponieważ jest żywiołowy i nieostrożny, może niechcący zrobić krzywdę sobie lub dziecku. Może też spróbować bronić „swojego” dziecka przed wyimaginowanym atakiem. Jednak dobrze prowadzony może być wspaniałym towarzyszem dziecięcych zabaw.

Bulterier miniaturowy z przednimi łapami na deskorolce
fot. Shutterstock

Aby wspólna zabawa była udana, należy uczyć dzieci, jak obchodzić się z czworonożnym towarzyszem. Podobnie jak inne psy, bulki nie lubią być drażnione. Prowokowany bulek może zacząć się bronić. Szczególnego nadzoru wymagają młode zwierzęta.

Bulteriery miniaturowe zazwyczaj lubią towarzystwo innych psów. Są jednak pewne wyjątki. Dorosły samiec zwykle nie dogada się z innym samcem, o ile ten drugi nie jest uległy. Natomiast pies i suka lub dwie suki tej rasy zwykle żyją w zgodzie. Należy jednak ostrożnie wprowadzać do domu szczeniaka, gdyż bulki bywają zazdrosne.

Bulterier bawiący się piłką na trawniku
fot. Shutterstock

Umiejętności

Prócz niecodziennego wyglądu i niewielkich rozmiarów to chyba właśnie charakter tych psów najbardziej przyciąga nowych miłośników rasy. Miniaturowe bulteriery są aktywne, ciekawskie i chętne do zabawy. Mocno przywiązują się do właścicieli i są zwykle dobrymi stróżami. Nie są to jednak psy dla każdego.

Szkolenie i wychowanie

Podobnie jak więksi kuzyni, minibulki często bywają uparte i mają mocne charaktery. Dlatego też ich wychowanie układanie nie jest łatwe. Właściciel psa tej rasy powinien cechować się konsekwencją, cierpliwością i być bardziej upartym od psa. Nie znaczy to, że ma być wobec psa ostry i traktować go brutalnie. Przymus przyniesie odwrotny skutek, bo bulek zamknie się w sobie i zablokuje wewnętrznie.

Bulterier miniaturowy w pozycji wystawowej na tle ceglanej ściany
fot. Shutterstock

Dla kogo ta rasa

Prawie wszystkie minibulki są bardzo aktywne do wieku 5-6 lat. Dlatego najlepiej nadają się dla aktywnych rodzin, które zapewnią im towarzystwo i ciągły nadzór. Dobrze zaadaptują się także u starszych, ale aktywnych osób, które poświęcą im dużo czasu. Nie lubią zostawać długo same w domu. Znudzone mogą zacząć niszczyć sprzęty.

Wady i zalety

Wady

  • uparty
  • wymaga sporo zajęcia
  • znudzony może być niszczycielem
  • zaatakowany nie odpuści
  • może nie tolerować dominujących psów tej samej płci
  • niezbyt długowieczny

Zalety

  • wesoły, pełen humoru
  • dobry towarzysz dla aktywnych
  • łatwy w pielęgnacji
  • czujny stróż

Zdrowie

Minibulki są na ogół zdrowe i dość odporne. Ze względu na sporą masę ciała nie są długowieczne. Typową chorobą tej rasy jest pierwotne zwichnięcie soczewki (PLL). Objawia się ona w wieku 3-6 lat lub później i nieleczona prowadzi do ślepoty. Zdarzają się też wady serca, alergie i głuchota (ta ostatnia głównie u osobników z przewagą bieli na głowie).

Szczenię bulteriera idące po trawie
fot. Shutterstock

Żywienie

Bulteriery miniaturowe mają tendencję do nadwagi, dlatego należy kontrolować ilość tłuszczu na żebrach i w razie potrzeby odpowiednio korygować podawaną dawkę karmy.

Bulterier miniaturowy stojący na trawie
fot. Shutterstock

Pielęgnacja

Pielęgnacja jest bardzo łatwa – gumowa szczotka z wypustkami skutecznie usunie martwy włos. W okresie linienia bulteriery pozostawiają wszędzie włosy, które jak igiełki mogą wbijać się w tapicerkę, dywany itp.

Historia

Bulteriery narodziły się w Anglii w XIX wieku, gdy zaczęto krzyżować teriery z buldogami, by uzyskać dobrego psa do walk. Początkowo waga psów pochodzących z tych krzyżówek wahała się od 3,5 do ponad 18 kg (większość ważyła 4-5 kg). Próbowano nawet wyhodować odmianę toy tej rasy, ale psy miały niepożądane cechy karłowatości – jabłkowate głowy i wyłupiaste oczy.

Bulterier miniaturowy w skoku przy brzegu morza
fot. Shutterstock

W 1863 roku po raz pierwszy na wystawie psów zorganizowano klasę dla bulterierów ważących mniej niż 4,5 kg (dwadzieścia lat później podniesiono górną granicę wagi do 11 kg), a w 1873 roku pierwszy w historii bulterier uzyskał tytuł czempiona. Według dzisiejszych standardów byłby on miniaturą, gdyż ważył tylko 7 kg.

W następnych latach zarówno toye, jak i miniatury rejestrowano jako bulteriery miniaturowe, co spowodowało dalsze problemy z utrzymaniem pożądanego typu rasy i w efekcie spadek jej popularności. W 1913 roku rasę przeniesiono do grupy toy, a w 1918 wykreślono ją z rejestru Kennel Clubu. Nadal działała jednak grupa hodowców.

Portret bulteriera z profilu
fot. Shutterstock

W 1938 roku założyli oni Klub Bulteriera Miniaturowego i wystąpili do Kennel Clubu o rejestrację rasy. Tym razem jednak limit miał dotyczyć wzrostu (poniżej 14 cali), a nie wagi. Rasę uznano w 1939 roku, a 9 lat później przyznano pierwszy czempionat dla bulteriera miniaturowego. W Polsce rasa należy do rzadkich, choć jest już kilka hodowli.

Wzorzec

Bulterier miniaturowy – grupa III FCI, sekcja 3, nr wzorca 359

  • Kraj pochodzenia: Wielka Brytania
  • Charakter: wesoły, odważny, uparty, ciekawski, przyjazny w stosunku do ludzi, może być agresywny wobec psów, zwłaszcza tej samej płci
  • Wielkość: do 35,5 cm
  • Waga: niesprecyzowana we wzorcu, 11-15 kg
  • Szata: krótka, twarda i przylegająca, zimą może się pojawić miękki podszerstek
  • Maść: czysto biała – dopuszczalna pigmentacja skóry (plamki) i kolorowe znaczenia na głowie, kolorowa – kolor musi przeważać, preferowana maść pręgowana, dopuszczalna ruda, trikolor i trikolor z pręgowanymi podpalaniami
  • Długość życia: ok. 12 lat
  • Podatność na szkolenie: średnia
  • Aktywność: duża, zwłaszcza w młodym wieku
  • Koszty utrzymania: ok. 150 zł miesięcznie
  • Odporność/podatność na choroby: wrażliwy na mróz i upał, zdarzają się choroby o podłożu genetycznym: zwichnięcie soczewki, wady serca, alergie i głuchota, podatny na kontuzje
  • Możliwość nabycia szczeniaka: w Polsce jest mało hodowli, szczeniaka trzeba wcześniej zamówić
  • Cena psa z rodowodem: ok. 3500 zł

Ciekawostki

Bulterier miniaturowy Nicpoń jest ulubieńcem Krzysztofa Ibisza i jego rodziny (przeczytaj wywiad).