Wygląd rasy owczarek australijski kelpie
Owczarek australijski kelpie to średniej wielkości pies o smukłej, umięśnionej sylwetce, ważący 14-21 kg. Głowa u psa tej rasy jest proporcjonalna, o wyraźnie lisim kształcie. Czoło jest płaskie, a kufa średniej długości i szerokości. Uszy są stojące, szpiczaste, osadzone szeroko na bokach czaszki, a oczy mają migdałowaty kształt, są bystre i czujne. Tułów kelpie jest umięśniony, klatka piersiowa głęboka z wyraźnie zaznaczonymi żebrami, grzbiet prosty, a zad lekko opadający. Kończyny mocne, proste i dobrze ukątowane, pozwalające na swobodny i sprawny ruch. Ogon u kelpie jest osadzony nisko, w spoczynku zwisający i lekko wygięty.

Sierść owczarka australijskiego kelpie jest krótka i dwuwarstwowa. Włos okrywowy jest prosty, twardy i przylegający, podszerstek krótki i gęsty. Na głowie i kończynach sierść jest krótsza, na szyi i tułowiu nieco dłuższa, tworząca portki i szczotkę na ogonie. Umaszczenie dozwolone w rasie to:
- czarny,
- rudy w różnych odcieniach,
- brązowy (czekoladowy),
- błękitny (szary),
- izabelowaty.
Wszystkie umaszczenia występują z podpalaniem lub bez.
Charakter i usposobienie rasy owczarek australijski kelpie
Obdarzone dużym, wręcz wybujałym temperamentem kelpie z linii użytkowych potrzebują jakiegoś zajęcia. Znudzony pies tej rasy może niszczyć otoczenie, szczekać i stać się nie do wytrzymania. Jednak dla kogoś, kto lubi pracę z psami, to fascynujący towarzysz, zawsze gotów podjąć nowe wyzwanie.
Psy z linii wystawowej bywają nieco spokojniejsze, ale też potrzebują sporo zajęcia. Mogą mieć osłabiony instynkt pasterski, lecz doskonale sprawdzają się w agility czy posłuszeństwie sportowym.

Łagodne kelpie nie nadają się do obrony, choć szczekają, gdy dzieje się coś niepokojącego. Napotkane obce osoby traktują przyjaźnie lub obojętnie.
Umiejętności
Kelpie wyhodowano w Australii do zaganiania i przepędzania owiec. Obecnie – głównie w Stanach Zjednoczonych, ale i w swojej ojczyźnie – wykorzystywany jest także do pracy z bydłem. To druga po border collie rasa, która podczas pasienia intensywnie wpatruje się w zwierzęta, by wywrzeć na nie nacisk.

Kelpie z linii użytkowych wciąż jest przede wszystkim doskonałym psem pasterskim, natomiast niezależnie od linii kelpie doskonale sprawdzają się w większości psich sportów.
Szkolenie i wychowanie
Kelpie jako zwierzaki bardzo inteligentne i chętne do współpracy szybko się uczą. Ich opiekunowie podkreślają, że są obdarzone sporą – jak na owczarka – dozą niezależności, dlatego uważa się je za trudniejsze w prowadzeniu niż border collie.

Oprócz wspólnej dla obu ras energii i potrzeby pracy kelpie cechuje większa samodzielność. Często miewają własne pomysły, które niekoniecznie idą w parze z intencjami opiekuna. Dzieje się tak nie bez przyczyny – by odnaleźć zwierzęta w australijskim buszu, psy te często muszą pracować same, podejmując decyzje na własną łapę.
Dla kogo ta rasa
Kelpie nadaje się wyłącznie dla osoby aktywnej, która zapewni mu dużo ruchu i zajęcia. Jest to dobry wybór dla miłośnika psich sportów. Nie sprawdzi się natomiast w rękach początkującego psiarza.
Wady i zalety rasy owczarek australijski kelpie
Owczarek australijski kelpie – jaki jest? Poznaj jego wady i zalety!
Wady
- wymaga bardzo dużo ruchu i zajęcia
- pomimo chęci współpracy bywa uparty i cwany
- znudzony może być niszczycielem
Zalety
- bardzo podatny na szkolenie
- nadaje się do psich sportów
- zdrowy i odporny
- nie wymaga skomplikowanej pielęgnacji
Zdrowie rasy owczarek australijski kelpie
Problemy zdrowotne dotykają kelpie rzadko. Sporadycznie zdarza się:
- dysplazja biodrowa,
- wypadanie rzepek,
- choroby oczu, np. postępujący zanik siatkówki,
- abiotrofia móżdżkowa – choroba neurologiczna o podłożu genetycznym.

Żywienie rasy owczarek australijski kelpie
Kelpie nie ma szczególnych wymagań żywieniowych. Można go karmić zarówno gotową karmą dobrej jakości, jak i pożywieniem przygotowywanym samodzielnie. Ważne, by dostosować ilość i kaloryczność pokarmu do poziomu aktywności psa.
Pielęgnacja rasy owczarek australijski kelpie
Pielęgnacja krótkiej, gładkiej sierści jest nieskomplikowana i ogranicza się do regularnego szczotkowania. W okresie linienia należy psa częściej wyczesywać.
Historia rasy owczarek australijski kelpie
Kelpie mają wspólnych przodków z border collie – tzw. colleys lub collies hodowane na pograniczu angielsko-szkockim już w XVIII w. Na początku XIX w. sprowadzono takie czworonogi do Australii i tu krzyżowano je z innymi psami pasterskimi, a być może także z dingo. Rasa kelpie ustabilizowała się wcześniej niż border collie.

Nazwa rasy pochodzi od imienia czarnej podpalanej, pracującej suki, kupionej przez Jacka Gleesona około 1872 r., a wyhodowanej przez zamieszkałego w Australii Szkota George’a Robertsona.
„Kelpie” dosłownie oznacza złego wodnego stwora z celtyckiej mitologii, który miał postać konia i wabił człowieka do rzeki lub jeziora, aby go utopić i pożreć. Również jej czarna podpalana córka nosiła to imię. Wygrała prestiżowe zawody psów pasterskich w 1879 r., a jej dzieci stały się słynne. Początkowo mówiono o „szczeniętach Kelpie”, aż w końcu zaczęto je nazywać po prostu „kelpie”.
Podobnie jak w wielu innych rasach wyhodowanych do pracy, także w tej wyodrębnił się podział na linie użytkowe i wystawowe. W praktyce są to właściwie dwie osobne rasy, ponieważ w Australii istnieją dwie organizacje, które je rejestrują. Working Kelpie Council nie zezwala na pokazywanie zarejestrowanych w niej psów na wystawach, promując hodowlę wyłącznie pod kątem przydatności do pracy.

Z kolei ANKC – australijski związek kynologiczny – rejestruje tylko kelpie z linii wystawowej. Również w Szwecji istnieje klub kelpie użytkowych, który nie dopuszcza do ich wystawiania. W Stanach Zjednoczonych specjalny klub zajmuje się kelpie pracującymi, podczas gdy AKC dotąd nie uznał tej rasy.
Ten podział zaciera się nieco w Europie kontynentalnej, gdzie zarejestrowano trochę kelpie z linii użytkowych w krajowych organizacjach – dlatego na wystawach możemy spotkać psy z linii mieszanych lub nawet czysto użytkowe. Może to nie zachwycać zwolenników hodowli w czystych liniach, ale cieszy miłośników psich sportów.

Kelpie z linii pracującej są nieco wyższe i mają dłuższe łapy niż psy wystawowe. Budowa tych ostatnich jest bardziej krępa i zwarta. Kelpie użytkowe zwykle – choć nie zawsze – mają podpalania, podczas gdy u wystawowych występują one rzadko.
Owczarek australijski kelpie w Polsce
W Polsce kelpie nie cieszy się tak dużą popularnością, jak border collie, jednak zdobywa coraz więcej miłośników. Trafia najczęściej w ręce osób zajmujących się sportami kynologicznymi na wysokim poziomie.
Wzorzec rasy owczarek australijski kelpie
Owczarek australijski – kelpie – grupa I FCI, sekcja 1, nr wzorca 293
| Kraj pochodzenia | Australia |
| Charakter | pies bardzo inteligentny, pełen energii, czujny i szybko reagujący; wobec obcych łagodny |
| Wysokość w kłębie | psy 46-51 cm, suki 43-48 cm |
| Waga | 14-21 kg |
| Szata | krótka, dwuwarstwowa: włos okrywowy prosty, twardy i przylegający, podszerstek krótki i gęsty; na głowie i kończynach włos krótki, na szyi i tułowiu nieco dłuższy, tworzy szczotkę na ogonie i portki |
| Maść | czarna, brązowa (czekoladowa), błękitna (szara) i izabelowata (rozjaśniona czekolada – kolor jak u wyżła weimarskiego) – wszystkie umaszczenia mogą być z podpalaniem lub bez; występuje też maść ruda w różnych odcieniach |
| Długość życia | 13-15 lat |
| Odporność na warunki atmosferyczne | duża |
| Koszty utrzymania | od 250 zł miesięcznie |
| Cena psa z rodowodem | ok. 3500-4000 zł |