PODENCO Z IBIZY (PODENCO IBICENCO)

Wygląd rasy podenco z Ibizy

Podenco z Ibizy to smukły, harmonijnie zbudowany pies średniej wielkości, ważący około 20 kg. Głowa jest smukła i sucha z wąską czaszką równą długości kufy, długą i wąską kufą o prostym grzbiecie nosa, migdałowymi oczami oraz dużymi stojącymi uszami. Tułów ma długość nieco większą niż wysokość, z prostym grzbietem lekko opadającym ku tyłowi, głęboką i wąską klatką piersiową z widocznymi żebrami oraz dobrze umięśnionym zadzie. Ogon jest długi, cienki i nisko osadzony, noszony w kłusie w dół z lekkim skrzywieniem ku górze, a łapy są długie i suche

Podenco z Ibizy występuje w trzech odmianach:

• krótkowłosej – sierść mocna i błyszcząca,
• szorstkowłosej – sierść twarda, gęsta, tworzy brodę,
• długowłosej – sierść miękka, minimum 5 cm długości.

W rasie tej dopuszcza się umaszczenie biało-rude bądź jednolite (białe lub rude).

Charakter i usposobienie rasy podenco z Ibizy

Podenco z Ibizy to pies inteligentny, niezależny i żywiołowy. Doskonale sprawdzi się zarówno w roli towarzysza rodziny, jak i zwierzęcia pracującego, ze względu na swoją podwójną naturę. Przebywając w domu jest spokojny, ale po wyjściu na zewnątrz staje się prawdziwym wulkanem energii. Wychodząc z nim na spacery, warto pamiętać o jego silnym instynkcie łowieckim.

Podenco z Ibizy są dosyć niezależne, ale wierne i lojalne wobec swoich opiekunów.  Wykazują dość dużą powściągliwość wobec obcych i zazwyczaj ufają jedynie członkom swojej rodziny. Jeśli ci obdarzą je odpowiednim szacunkiem oraz miłością, chętnie będą korzystać z pieszczot oraz czułości.

Psy tej rasy mogą mieszkać z dziećmi, jednak zaleca się, by były one w starszym wieku i potrafiły szanować przestrzeń zwierzaka. Na ogół bezproblemowo dogaduje się z suczkami, jednak bywa agresywny wobec innych samców. Mimo silnego instynktu łowieckiego może żyć z kotem, o ile zostaną wspólnie wychowani.

Umiejętności

Pies rasy podenco z Ibizy ma wyjątkowo dobrze wykształcone zmysły węchu oraz słuchu, których wykorzystanie pozwala mu skutecznie polować nawet na najbardziej ukryte króliki nie tylko w dzień, ale także w nocy. Jego smukła sylwetka sprawia, że jest bardzo szybki i zwinny, dlatego sprawdza się także w roli szperacza oraz aportera.

Przedstawiciele tej rasy doskonale odnajdują się w takich dyscyplinach sportowych, jak coursing, czyli wyścigi terenowe, podczas których uczestnicy gonią wabik ciągnięty na lince. Inną dyscypliną, w której podenco z Ibizy ma duże szanse na podium, jest agility. Tego typu aktywności to doskonały sposób na spożytkowanie ogromnych pokładów energii. Podenco uwielbiają także zabawy stymulujące węch oraz wykorzystujące inteligencję.

Szkolenie i wychowanie

Najważniejszym elementem szkolenia szczenięcia tej rasy jest odpowiednio przeprowadzony proces socjalizacji. Podenco z Ibizy bywają nieufne wobec obcych ludzi oraz innych zwierząt, dlatego już od pierwszych tygodni życia należy zadbać o rozwijanie umiejętności komunikacyjnych swojego podopiecznego.

Dla kogo rasa

Podenco z Ibizy nie będzie dobrym psem dla każdego. Chociaż w domu potrafi zachować spokój podczas nieobecności opiekunów, wymaga odpowiedniej dawki aktywności fizycznej i umysłowej. Kilkunastominutowy spacer wokół bloku nie będzie wystarczający tak samo, jak dostęp do ogromnego podwórka bez zadbania o wystarczającą ilość wspólnych wyjść. Pies rasy podenco odnajdzie się zarówno w mieście, jak i na wsi, należy jednak pamiętać, że ze względu na silnie rozwinięty instynkt łowiecki nie może wychodzić na spacery bez smyczy.

Wady i zalety rasy podenco z Ibizy

Podenco z ibizy – jaki jest? Poznaj jego wady i zalety!

Wady

• ma silny instynkt łowiecki
• nie sprawdzi się w roli stróża
• nieufny wobec obcych
• potrzebuje dużo ruchu

Zalety

• mało szczeka
• inteligentny i szybko się uczy
• ma zrównoważone usposobienie
• łatwy w pielęgnacji
• wierny i lojalny wobec opiekuna

Zdrowie rasy podenco z Ibizy

Podenco z Ibizy nie jest rasą podatną na choroby, jednak odnotowuje się u nich zwiększoną liczbę przypadków następujących schorzeń:

• głuchota wrodzona – wada genetyczna polegająca na zwyrodnieniu nerwu statyczno-słuchowego. Schorzenie jest nieuleczalne, ale pacjenci mogą funkcjonować bardzo dobrze w warunkach dostosowanych do ich potrzeb,
• zespół kieszonki przyśrodkowego kąta oka – występuje często nie tylko u Podenco z Ibizy, ale u wszystkich psów z dolichocefaliczną budową czaszki. Wada prowadzi do nadmiernego zbierania się wydzieliny, co jest przyczyną nawracających stanów zapalnych tej okolicy,
• zaćma – u młodych psów tej rasy najczęściej występuje w formie korowej, czyli dziedziczonej w sposób autosomalny recesywny. Schorzenie może prowadzić do ślepoty i wymaga wykonania zabiegu chirurgicznego. U osobników starszych zwykle rozwija się zaćma jądrowa, która nie wpływa znacznie na widzenie.

Poza tym do często diagnozowanych dolegliwości należą:

• alergie,
• wnętrostwo,
• niedoczynność tarczycy,
• trombocytopenia.

Należy jednak pamiętać, że Podenco z Ibizy może chorować na wiele innych chorób tak jak pozostałe psy. Ze względu na niewielki procent zawartości tkanki tłuszczowej w miesiącach jesienno-zimowych zaleca się korzystanie z właściwie dobranych ubranek dla psa, które ułatwią utrzymanie prawidłowej temperatury ciała.

Żywienie rasy podenco z Ibizy

Na ogół psy Podenco nie należą do łakomczuchów i nie są szczególnie narażone na nadwagę czy otyłość. Nie mają też specjalnych potrzeb żywieniowych, jeśli są zdrowe. By utrzymać je w dobrej kondycji fizycznej, wystarczy wysokiej jakości karma dostosowana do wieku, stanu zdrowia i poziomu aktywności danego psa.

Nie powinno się karmić psa tuż przed treningiem, by zmniejszyć ryzyko skrętu żołądka – sytuacji zagrażającej życiu zwierzaka, która wymaga natychmiastowej interwencji chirurgicznej.

Pielęgnacja rasy podenco z Ibizy

W przypadku odmian krótkowłosych oraz szorstkowłosych pielęgnacja nie stwarza zbyt wielu trudności. Podenco z Ibizy nie mają tendencji do silnego linienia, dlatego wystarczy szczotkować je raz w tygodniu oraz kąpać w razie potrzeby. W przypadku psów z długą sierścią należy zwrócić więcej uwagi na jej pielęgnację. Każdego dnia powinno się rozczesać włosy, korzystając z odżywki oraz odpowiednich akcesoriów, by uniknąć powstawania kołtunów.

Niezależnie od odmiany każdy pies Podenco musi mieć codziennie czyszczone zęby, nawet jeśli dostaje gryzaki dentystyczne. Poza tym należy również pamiętać o systematycznym kontrolowaniu długości pazurów zwierzaka oraz stanu czystości jego uszu. 

Historia rasy podenco z Ibizy

Podenco z Ibizy to jedna z najstarszych współcześnie istniejących ras, a jej przedstawiciele są typowymi psami pierwotnymi. Według znanych dziś źródeł historycznych zwierzęta te towarzyszyły ludziom już w 3400 roku p.n.e. Chociaż mówi się o tym, że pochodzą z Balearów (archipelag składający się między innymi z wysp – Majorki, Minorki, Ibizy oraz Formentery), w rzeczywistości zostały tam przywiezione prawdopodobnie przez fenickich kupców z Egiptu. 

Psy tej rasy odegrały istotną rolę w przetrwaniu ludności na świeżo zasiedlonych terenach. Czworonogi doskonale radziły sobie z polowaniem na króliki oraz nieco większą zwierzynę. W czasie, kiedy mieszkańcy nie mieli swoich upraw i byli zdani jedynie na mięso z upolowanych zwierząt, było to nieocenione wsparcie.

Z powodu ścisłej izolacji wyspy podenco zachował swój wygląd i charakter mimo upływu tysięcy lat. Pierwsze osobniki opuściły Ibizę dopiero w XX wieku, by dotrzeć do Stanów Zjednoczonych, a oficjalny wzorzec rasy powstał w 1922 roku. Międzynarodowa Federacja Kynologiczna (FCI) uznała ją 9 lat później, a American Kennel Club (AKC) w 1978 roku.

Podenco można spotkać głównie na Balearach, w Katalonii i okolicach Walencji, chociaż są dosyć popularne także we francuskiej Prowansji. Obecnie rasa nie cieszy się dużą popularnością w innych krajach.

Podenco z Ibizy w Polsce

W Związku Kynologicznym w Polsce nie zarejestrowano ani jednej hodowli oferującej szczenięta podenco z Ibizy.

Wzorzec rasy podenco z Ibizy

Podenco z Ibizy – grupa V FCI, sekcja 7, numer wzorca 89

Najczęściej zadawane pytania

Czy podenco z Ibizy to chart?

Podenco z Ibizy ze względu na swój wygląd oraz niezwykłe umiejętności łowieckie do złudzenia przypomina charta hiszpańskiego. Niestety w ojczyźnie spotyka go podobny los. Psy obu ras są wykorzystywane przez myśliwych, dla których liczą się jedynie osiągane wyniki. Słabsze zwierzęta często są zabijane już na etapie pierwszych treningów, a pozostałe eksploatuje się przez jeden sezon, po czym wymienia na nowsze.

Jedną z najłagodniejszych form zabijania jest postrzelenie w głowę, jednak wielu myśliwych nie ogranicza się do tej czynności. Psy są często poddawane torturom takim jak polewanie kwasem, ciągnięcie za samochodem czy podduszanie. Ze względu na to, że zalicza się je do zwierząt pracujących, a nie towarzyszących, urzędnicy oraz miłośnicy czworonogów mają związane ręce.