SKYE TERRIER

Wygląd rasy skye terrier

Skye terrier to średniej wielkości pies o długości dwukrotnie większej od wysokości w kłębie, ważący około 15 kg. Głowa psa jest długa i mocna, z czaszką o umiarkowanej szerokości zwężającą się ku silnej kufie, z lekkim stopem, czarnym nosem i oczami średniej wielkości osadzonymi blisko siebie. Uszy u psa tej rasy mogą być stojące (smukłe i lekko nachylone do przodu) lub wiszące (większe, proste, płasko przylegające do policzków). Ogon skye terriera jest zwisający, na końcu zakrzywiony ku górze.

Skye terrier ma długą, dwuwarstwową sierść złożoną z krótkiego, miękkiego podszerstka i twardego, prostego włosa okrywowego. Na głowie sierść jest krótsza i delikatniejsza, opadająca na czoło i oczy, z frędzlami na uszach i bokach głowy. Dopuszczalne umaszczenia to:

• czarny,
• ciemnoszary,
• jasnoszary,
• płowy,
• kremowy.

Skye terriery muszą mieć zawsze czarne uszy i kufę, dopuszczalna jest mała biała plamka na piersi.

Charakter i usposobienie rasy skye terrier

Na widok tego psa nie sposób zareagować obojętnie. Jednych uwiedzie wyglądem i elegancją, innych rozbawi. Pod szatą salonowca bije jednak dzielne serce teriera o zdecydowanym charakterze.

Skye terriery bardzo się przywiązują do opiekuna. W domu są spokojne, ale szczekają, gdy ktoś kręcił się za drzwiami. Typową cechą skye terrierów jest bowiem nieufność wobec obcych. Nie znaczy to, że są agresywne, lecz zachowują dystans i nie łaszą się do każdej napotkanej osoby. Jeśli nieznajomy zechce pogłaskać skye’a podczas pierwszego spotkania, ten się odsunie. Od tej reguły zdarzają się jednak wyjątki, bo niektóre psy tej rasy obdarzają przyjaźnią cały świat

Jeśli chodzi o stosunki z innymi zwierzętami, to samcom nie zawsze dobrze układają się kontakty z pobratymcami tej samej płci, jednak nie oznacza to, że nie można trzymać w domu kilku samców. Potrafią one ułożyć sobie relacje i pokojowo koegzystować. Jeżeli chodzi o stosunek do kotów, to na zewnątrz skye goni koty, ale z domowymi mruczkami potrafi się dogadać.

Umiejętności

Dziś skye terriery to przede wszystkim psy wystawowe i do towarzystwa, ale za granicą niektórzy wciąż układają je do polowania.

Szkolenie i wychowanie

Jako teriery dosyć niezależne i obdarzone silnym charakterem skye nie są zbyt łatwe w szkoleniu. Pozytywna motywacja i konsekwencja to klucz do sukcesu, ale nie można oczekiwać od skye’a bezwzględnego posłuszeństwa w każdej sytuacji.

Dla kogo ta rasa

Skye terrier nie nadaje się dla osób w podeszłym wieku, bo to jednak silny i nie tak mały pies, a czasem trzeba go nosić, ani dla pedantów, którzy lubią w domu idealną czystość. Poza tym odnajdzie się świetnie w każdym domu.

Wady i zalety rasy skye terrier

Wady

• bywa niezależny i uparty
• nieufny wobec obcych
• konfliktowy wobec innych psów
• wymaga systematycznej pielęgnacji
• na długiej szacie wnosi dużo brudu

Zalety

• bardzo przywiązany do opiekuna
• dobry stróż
• przyjazny wobec dzieci

Zdrowie rasy skye terrier

Skye terriery cieszą się zazwyczaj dobrym zdrowiem, choć czasem nękają je anginy, szczególnie gdy przemokną i przemarzną. Do innych problemów zdrowotnych typowych dla rasy należą:

• nowotwory narządów wewnętrznych,
• dysplazja nerek,
• specyficzne tylko dla tej rasy schorzenie wątroby o nieznanym pochodzeniu, przypominające chorobę Wilsona,
• nadwrażliwość na inwermektynę (to inny gen niż ten, który jest związany z tą nadwrażliwością np. u collie),
• przedwczesne zamknięcie płytek wzrostowych,
• zwichnięcie rzepki.

Żywienie rasy skye terrier

Skye terrier nie jest wymagający pod względem żywienia. Można żywić go karmą gotową dobrej jakości albo pokarmem przygotowywanym samodzielnie.

Pielęgnacja rasy skye terrier

Pielęgnacja skye terriera nie wymaga aż tak wiele pracy, jakby się mogło na pierwszy rzut oka wydawać. Wystarczy raz na miesiąc wykąpać go w dobrym szamponie, nałożyć odżywkę i rozczesać włos po częściowym wysuszeniu. Rozczesywanie całkowicie suchej sierści jest absolutnie niewskazane, bo można jej wtedy bardzo dużo wyrwać. Szatę trzeba spryskać wodą albo specjalnym preparatem do rozczesywania.

Na bieżąco trzeba usuwać patyczki, liście, rzepy i inne dary natury, bo wokół nich mogą się tworzyć kołtuny. Zazwyczaj łatwiej utrzymać szatę psów jasno umaszczonych, bo jest twardsza.

Historia rasy skye terrier

Skye terrier uważany jest za najstarszą szkocką rasę terierów. Jej początki sięgają XIV w. Nazwa wywodzi się od największej w archipelagu Hebrydy Wewnętrzne wyspy Skye położonej u północno-zachodnich wybrzeży Szkocji. Pochodzące stamtąd teriery uznawano w Wielkiej Brytanii za najlepsze do polowań i tępienia szkodników. Historia początków rasy zachowała się tylko w ustnych przekazach.

Legenda głosi, że skye są potomkami miejscowych terierów i psów ocalałych z rozbitego hiszpańskiego okrętu wchodzącego w skład Armady, który uciekając w 1588 r. przed Anglikami, rozbił się na skałach u wybrzeży Szkocji. Psy te miały przekazać gen długiego, jedwabistego włosa. To prawda, że część statków spotkał taki los, a niektórzy rozbitkowie osiedli na okolicznych wyspach. Nie wydaje się jednak, by na okrętach wojennych trzymano dużo psów.

Obecność terierów na wyspie Skye poświadczają dokumenty sprzed 1588 r. Wspomina się tam o terierach mokstadt, drynoch czy camusunary, których nazwy pochodzą od posiadłości, w których je trzymano. Psy z Drynoch dały początek cairn terierom, a uznawane za doskonałe czworonogi użytkowe waternish terriery miały swój udział w powstaniu cairn terrierów i terierów australijskich. Niektóre z nich wyglądały jak pracujące skye terriery.

W XIX w. natykamy się na wzmianki o skye terrierach w gazecie „Highlander”. Hodowlę skye terrierów prowadziła na zamku Armadale na wyspie Skye przedstawicielka jednego z dwóch potężnych szkockich rodów lady MacDonald. Kilka skye terierów należało do szkockiego artysty malarza Horatia McCullocha, którego żona pochodziła z wyspy Skye.

Choć większość skye terrierów ma stojące uszy, istnieje także odmiana zwisłoucha. Przed rozpoczęciem ery wystaw w II połowie XIX w. większość skye’ów miała oklapnięte uszy i trwało to mniej więcej do końca XIX w. Jednak wystawcy preferowali uszy stojące. W efekcie odmiana zwisłoucha stała się znacznie rzadsza, choć takie uszy nie są wadą, a obecnie ponownie wracają do łask. Dziś odmiana ta cieszy się stosunkowo największą popularnością w Australii. Kilka takich psów urodziło się także w Polsce.

Rasa największą popularnością cieszy się w Finlandii. Także w Stanach Zjednoczonych ma spore grono miłośników skupionych w jej klubie. W kraju pochodzenia wpisana została na listę ras zagrożonych wyginięciem.

Skye terrier w Polsce

W Polsce pierwsze skye terriery pojawiły się w latach 30. XX w. Obecnie jest ich u nas prawdopodobnie 50-80. Mniej więcej raz na dwa lata pojawia się miot. Od lat 50. do końca lat 70. XX w. działała u nas hodowla Z Cieplic, jedna z najlepszych wtedy hodowli tej rasy w Europie.

Wzorzec rasy skye terrier

Skye terrier – grupa III FCI, sekcja 2, nr wzorca 75

Najczęściej zadawane pytania