Starzenie się psa jest procesem, którego nie da się zatrzymać. Z czasem zwierzak może poruszać się wolniej, dłużej spać, mieć mniejszą ochotę na intensywne zabawy czy gorzej znosić długie spacery. Nic dziwnego – u starszych psów zmniejsza się wydolność narządów, zmienia się metabolizm, słabiej funkcjonują mechanizmy odpornościowe, dochodzi do zmian w obrębie układu pokarmowego, mięśniowo-szkieletowego i nerwowego… Nie oznacza to jednak, że każdy objaw pojawiający się u starszego psa można po prostu przypisać wiekowi. Wiele z nich może być pierwszym sygnałem rozwijającej się choroby.
Co dzieje się z organizmem psa wraz z wiekiem?
Proces starzenia nie przebiega identycznie u wszystkich psów. Na tempo zmian wpływają między innymi wielkość i rasa, predyspozycje genetyczne, sposób żywienia, aktywność fizyczna oraz przebyte choroby. Psy ras dużych i olbrzymich osiągają wiek senioralny wcześniej niż psy małych ras.
Starzeniu towarzyszą między innymi zmiany w metabolizmie oraz stopniowe ograniczenie zdolności organizmu do regeneracji. Zmniejsza się również wydolność poszczególnych narządów. Dlatego organizm starszego psa może gorzej tolerować sytuacje które u młodego zwierzęcia nie powodowałyby większych problemów…
Spadek odporności i osłabienie pracy układu pokarmowego
Starzenie się układu odpornościowego może sprawić, że starszy pies będzie gorzej radzić sobie z niektórymi infekcjami i wolniej wracać do pełnego zdrowia po chorobie. Nie oznacza to oczywiście, że każdy senior będzie często chorował. Będzie jednak wymagać większej uwagi ze strony opiekuna, ponieważ jego organizm ma coraz mniejszą zdolność do radzenia sobie z codziennymi wyzwaniami.
Układ pokarmowy również nie pozostaje obojętny na proces starzenia. Zmiany dotyczą między innymi motoryki przewodu pokarmowego, metabolizmu składników odżywczych oraz składu mikrobioty jelitowej. W efekcie starszy pies może gorzej tolerować nagłe zmiany karmy, stres czy niektóre składniki pożywienia, a także mniej efektywnie wchłaniać składniki odżywcze. Może pojawić się większa skłonność do luźnych stolców, wzdęć czy okresowego spadku apetytu.
Nie oznacza to jednak, że problemy żołądkowo-jelitowe należy uznawać za normalny element starzenia. Nawracająca biegunka, wymioty, utrata apetytu lub masy ciała wymagają konsultacji z lekarzem weterynarii, ponieważ mogą być związane między innymi z chorobami trzustki, wątroby czy nerek.
Jak dbać o zdrowie starszego psa?
Psi senior nadal potrzebuje spacerów, zabawy, kontaktu z opiekunem i nowych doświadczeń. Potrzebuje jednak także trochę więcej troski i dostosowania codziennego życia do zmieniających się możliwości organizmu.
Dobierz odpowiednią dietę
W przypadku starszego psa szczególnie ważny jest prawidłowy dobór diety. Sposób żywienia należy dostosować nie tylko do wieku, lecz także do masy ciała, poziomu aktywności oraz ewentualnych chorób. Jeżeli konieczna jest zmiana karmy, powinna być przeprowadzana stopniowo i przy wsparciu odpowiednio dobranych dodatków żywieniowych, takich jak probiotyki.
Zaplanuj regularne kontrole zdrowia
Ze względu na zwiększone ryzyko chorób, jednym z najważniejszych elementów opieki nad seniorem są również regularne kontrole weterynaryjne. Przewlekła choroba nerek, choroby serca, zaburzenia endokrynologiczne, choroby stawów, problemy stomatologiczne czy nowotwory – wiele z tych schorzeń rozwija się stopniowo i początkowo może nie powodować wyraźnych objawów. Regularne badania mogą wykryć zaburzenia na etapie, który pozwoli zatrzymać lub spowolnić ich dalszy postęp. Zakres badań powinien być dobierany indywidualnie przez lekarza weterynarii.
Obserwuj zachowanie
Istotne jest również obserwowanie zmian, które pojawiają się w codziennym zachowaniu psa. Większe pragnienie, częstsze oddawanie moczu, utrata masy ciała, wyraźnie gorszy apetyt, kaszel, niechęć do aktywności fizycznej czy problemy z poruszaniem się nie powinny być bagatelizowane i tłumaczone po prostu zaawansowanym wiekiem. Często bywają sygnałem choroby, którą można odpowiednio wcześnie zdiagnozować. Regularne kontrole są więc jednym z najlepszych sposobów na zapewnienie starszemu psu możliwie dobrej jakości życia.
Opiekun powinien zwracać uwagę także na zmiany zachowania. Dezorientacja, nocne chodzenie po domu, trudności z rozpoznawaniem znanych osób czy zaburzenia rytmu snu mogą być objawami zespołu zaburzeń poznawczych. Takich objawów również nie należy wyłącznie przypisywać starości – wymagają one oceny weterynaryjnej.
Probiotyk – wsparcie dla psiego seniora
W przypadku starszych psów niezwykle ważne jest również wspieranie naturalnych mechanizmów obronnych i pracy przewodu pokarmowego za pomocą dodatków żywieniowych o przebadanym składzie i udowodnionym działaniu.
Przykładem takiego preparatu przeznaczonego dla psów jest PURINA PRO PLAN FortiFlora. FortiFlora dostarcza żywe kultury bakterii probiotycznych, dzięki czemu wspiera równowagę mikrobioty jelitowej, pomaga utrzymać prawidłową konsystencję kału i wspiera naturalne mechanizmy obronne organizmu. Dlatego stanowi doskonałe wsparcie nie tylko przy zaburzeniach trawienia, ale także w przypadku starszych psów, u których wraz z wiekiem dochodzi do osłabienia organizmu i zwiększonej podatności na choroby.
Dostosuj aktywność fizyczną do możliwości
Starszy pies potrzebuje ruchu – odpowiednio dobrana aktywność pomaga utrzymać sprawność mięśni i stawów, a także dostarcza zwierzakowi potrzebnej stymulacji umysłowej. Należy jednak pamiętać, że proponowana mu aktywność powinna odpowiadać możliwościom organizmu. Regularny, umiarkowany wysiłek pomaga utrzymywać masę mięśniową, sprawność układu ruchu i prawidłową masę ciała. Ma również znaczenie dla dobrostanu psychicznego.
Senior może potrzebować krótszych spacerów, częstszych przerw i spokojniejszego tempa. W przypadku problemów ze stawami czy kręgosłupem szczególnie ważne jest unikanie przeciążeń oraz obserwowanie reakcji psa podczas ruchu. Przed zwiększeniem aktywności u starszego zwierzęcia warto skonsultować jego stan z lekarzem weterynarii, który może ocenić między innymi kondycję stawów, kręgosłupa i sylwetkę psa.
Zapewnij stymulację umysłową
Dobrym uzupełnieniem spacerów są także spokojne aktywności angażujące psi nos i umysł. Mata węchowa, proste zabawy w poszukiwanie smakołyków czy krótkie ćwiczenia znanych komend mogą być dla seniora ciekawym zajęciem, nawet jeśli nie ma już ochoty na długie bieganie. Starsze psy nadal mogą się uczyć, choć potrzebują zwykle krótszych sesji i większej cierpliwości ze strony opiekuna.
Dostosuj przestrzeń do możliwości seniora
Wraz z wiekiem u psów mogą pojawiać się również problemy ze wzrokiem, słuchem i sprawnością ruchową. Pies może mieć trudności z pokonywaniem schodów, wskakiwaniem na podwyższenia czy chodzeniem po śliskiej podłodze. Warto więc dostosować przestrzeń do jego aktualnych możliwości. Pomocne może być wygodne ortopedyczne posłanie, antypoślizgowe maty oraz ograniczenie konieczności korzystania ze schodów. Jeżeli pies ma problemy ze wzrokiem lub słuchem, dobrze jest również unikać częstego przestawiania mebli i innych zmian w otoczeniu.
Starość nie musi oznaczać gorszego życia
Starzenia się organizmu nie można zatrzymać, można jednak wpływać na jakość życia psa w późniejszych latach. Najważniejszym elementem opieki nad seniorem pozostaje profilaktyka: regularne badania, obserwowanie codziennego zachowania i szybkie reagowanie na pojawiające się zmiany. Równie ważne jest dostosowanie żywienia i aktywności do aktualnego stanu zdrowia oraz wspieranie prawidłowego funkcjonowania przewodu pokarmowego. Odpowiednio dobrany probiotyk, taki jak FortiFlora, może być elementem takiego postępowania, szczególnie w sytuacjach zwiększonego ryzyka zaburzeń mikrobioty jelitowej.
Artykuł powstał we współpracy z marką Purina PRO PLAN.
