6 oznak starości u psów. Jak zmienia się zachowanie psiaków, kiedy zaczynają się starzeć?


Jak poznać, czy nasz pupil się starzeje? Oto kilka oznak starości u psów. Sprawdź, czy twój pupil jest już seniorem!

Domowe psiaki to niezwykle różnorodne zwierzęta. Różnice między nimi nie dotyczą jedynie wielkości, koloru futra czy charakteru. Również tempo starzenia się danego psa to kwestia dość indywidualna. Rozpoznanie, kiedy nasz pupil wchodzi w starszy wiek, jest wyjątkowo ważne. Psie staruszki wymagają bowiem innej opieki, żywienia, aktywności i pielęgnacji, niż pozostałe zwierzaki. Jakich oznak starości u psów należy wypatrywać, by zorientować się, czy nasz towarzysz stał się już psim seniorem?

7 oznak starości u psów

Tak jak szczeniaki odznaczają się specyficznymi zachowaniami, tak starsze psy również mają pewne typowe dla wieku zachowania. Wynikają one z procesów starzenia się nie tylko ciała, ale także mózgu naszych czworonożnych przyjaciół. Oto kilka oznak starości u psów, których powodem jest właśnie starzenie się mózgu psów, zwane nieraz „psią demencją”.

oznaki starzenia u psów
fot. Shutterstock

1. Dezorientacja

Jedną z oznak starości u psów może być utrata dotychczasowej świadomości otoczenia. Psy z demencją wykazują często takie zachowania, jak blokowanie się między meblami, problemy z obejściem stojących na ziemi przedmiotów lub próby wychodzenia przez drzwi od strony ich zawiasów. Psiaki w zaawansowanym wieku potrafią także patrzeć się nieprzytomnie na ścianę, podłogę lub po prostu w przestrzeń i mogą gubić się we własnym domu lub ogrodzie. Zdarza im  się także nie rozpoznawać znajomych ludzi lub psów…

2. Problemy w interakcjach z innymi psami lub ludźmi

Kłopoty z rozpoznawaniem ludzi i psów mogą też sprawić, że dotychczas przyjacielski psiak zacznie zachowywać się agresywnie lub wykazywać przed nimi strach. Także ich chęć do nawiązywania bliskich kontaktów z innymi psami lub ludźmi może drastycznie zmaleć. Pod wpływem starości psy mogą zmienić się z miłych przytulasów w niedotykalskie gbury.

oznaki starzenia u psów
fot. Shutterstock

3. Zmiany cyklu dobowego

Kolejną z oznak starości u psów jest często występujące zaburzenie cyklu dobowego. Psy z demencją mogą stać się niezwykle pobudzone podczas nocy, kręcić się bez celu po pokoju, a nawet szczekać bez powodu.

4. Problemy z nauką

Niektóre starsze psy mają nie tylko problem z nauką nowych sztuczek. Potrafią także zapominać znaczenie komend, które w młodości wykonywały bez problemu. Wiekowe czworonogi mogą także zapomnieć o możliwości sygnalizowania swoich potrzeb fizjologicznych i zacząć ponownie załatwiać się w domu. Również skupienie się na opiekunie może być dla nich trudne nawet przy minimalnych rozproszeniach.

5. Zmiana aktywności

Starsze psy bywają mniej zainteresowane eksploracją otoczenia, zabawkami, członkami rodziny i innymi psami. Mogą natomiast wykazywać więcej zachowań powtarzalnych, takich jak wylizywanie łap, kręcenie się w kółko czy wygryzanie sierści. Czasem także wykazują wzmożoną aktywność polegającą na bezsensownym kręceniu się po domu.

6. Niepokój

Psy w starszym wieku mogą nagle zacząć przejawiać oznaki lęku separacyjnego, mimo że wcześniej nigdy nie miały takich problemów. Mogą także niespodziewanie stać się bardziej wrażliwe na dźwięki czy poruszające się obiekty. Zdarza się także, że psiak z demencją zaczyna bać się nieznanych miejsc lub nawet wychodzenia na spacer.

oznaki starzenia u psów
fot. Shutterstock

Jak dbać o psiego seniora?

Opieka nad starszym czworonogiem nie musi być trudna, choć nieraz może przysparzać wielu zmartwień. Szczególnie posiadanie psiaka z demencją bywa stresujące dla opiekuna takiego zwierzaka. Niektóre z oznak starości u psów bywają bardzo niepokojące, warto więc dla pewności zgłosić się z pupilem do weterynarza. Określi on, czy stan psa jest poważny, czy wymaga on specjalnej opieki i w szczególnej sytuacji zaleci odpowiednią suplementację lub wspomaganie lekami. Starsze czworonogi powinny także regularnie odbywać profilaktyczne przeglądy u weterynarza, obejmujące badania krwi i kontrolę stanu ogólnego psa.

Autor: Aleksandra Prochocka