Zgadzam się, że wyżeł niemiecki to pies o łagodnym charakterze i klasycznej urodzie. Jego pełna dumy postawa, płynna linia sylwetki – to szczyt elegancji. A cała oprawa myśliwska, wyobrażenie pola o zachodzie słońca i wspólnego obcowania z naturą pobudza wyobraźnię i chęć posiadania takiego zwierzaka.
Pewnie znasz piękną charakterystykę psa myśliwskiego jako „silnego, zrównoważonego, godnego zaufania, o wyważonych reakcjach, ani nerwowego, ani lękliwego, ani agresywnego”. Wiele publikacji podpowie ci, że jest to pies rodzinny i dobrze sprawdza się jako opiekun dziecka. Co się kryje za tym opisem?
Rzeczywistość – wyżeł to pies hodowany do pracy w polu, a co za tym idzie niezależny i zacięty. Niestety, zazwyczaj dość późno – dopiero w trakcie dojrzewania szczeniaka – dowiadujesz się, jak olbrzymią pracę musisz wykonać, wychowując psa, i jak wielką konsekwencją się wykazać. A także o wielu godzinach, które będziesz musiał spędzić na treningach.
Spacer w zaroślach
Ku twojemu zaskoczeniu masz dużą szansę na zakupienie szczenięcia z silnie rozwiniętymi instynktami – psa, który nie szuka kontaktu z tobą, nie wraca na zawołanie, a spacer to dla niego okazja, by uciec i zakosztować prawdziwego życia. Niestety, wyżła nie skusisz piłeczką czy kawałkiem kiełbaski. To pies z misją!
Trudno się z tym pogodzić, zwłaszcza że psy myśliwskie hodowano do ścisłej współpracy z człowiekiem – ale ta rasa jest przeznaczona do pracy na dużym obszarze. A wyżeł nigdy nie spaceruje – zawsze pracuje. Oduczyć go odbiegania od przewodnika – to tak, jakby oduczyć wiewiórkę skakania po drzewach. Możesz wyszkolić psa, by reagował na komendę „do mnie”, ale oszukiwaniem się jest walka z instynktownym przeszukiwaniem terenu.
Dlatego wspólny spacer z wyżłem może się zamienić w szukanie go w zaroślach. O niebezpieczeństwach, które czyhają na niezależnego i niekontrolowanego psa biegającego w promieniu kilometra, nie wspomnę. Ryzykowna jest również próba połączenia spacerów z wyżłem z opieką nad dzieckiem. Przydatna może się okazać umiejętność pchania wózka dziecięcego w dzikim galopie – w pogoni za własnym psem…
Niechciane prezenty
Wyżywienie swojego stada jest dla psa myśliwskiego ważną kwestią. W tym właśnie cały problem: nasz ukochany myśliwy nie rozumie, dlaczego karcimy go za przyniesienie z trudem zdobytego pożywienia, dlaczego wymachujemy rękoma i wyszarpujemy ledwo co schwytanego gołębia, pozwalając mu odlecieć.
Niespodziewane przemeblowania
Wyżły źle znoszą samotność i bezczynność. Większość znudzonych psów leży bez ruchu i leniuchuje, ale ta rasa staje się w takiej sytuacji aktywna i psotna. Wyżeł pozbawiony swoich pasji bez kłopotu poradzi sobie z rozładowaniem energii. Może to być przekopanie ogródka bądź przemeblowanie mieszkania z właściwym sobie zamiłowaniem do noszenia przedmiotów. I zadowolony z siebie strzegł będzie kolekcjonowanego przybytku na posłaniu…
Zalety rasy poznacie w każdym poradniku. Skupiając się na wadach, mam nadzieję, że uchronię część potencjalnych nabywców wyżła przed narastającą złością na niewinnego w gruncie rzeczy psa. Jeśli jednak ten opis cię nie zraził i wierzysz, że jesteś w stanie towarzyszyć wyżłowi w jego pasji, to jest to pies dla ciebie! Ci, którzy zdecydowali się na tę rasę, cenią sobie jej niezależność, indywidualność i uwielbiają patrzeć na swojego psa, gdy pracuje.
