DOG KANARYJSKI

 

Charakter

Dog kanaryjski to pies bardzo pewny siebie, zrównoważony i opanowany. W pewnych sytuacjach potrafi jednak ujawnić swój ognisty, hiszpański temperament – bywa wtedy popędliwy i gwałtowny. Jako były pies bojowy ma tendencje do zachowań agresywnych, zwłaszcza wobec obcych psów lub ludzi, których uzna za zagrożenie dla swojego stada. Dla rodziny jest łagodny, wielkoduszny i opiekuńczy, wobec obcych nieufny i z dystansem. Głos ma niski i głęboki.

Portret doga kanaryjskiego z profilu
fot. Shutterstock

Umiejętności

W przeszłości dog kanaryjski był używany do walk psów, dziś jest psem obrończym i stróżującym, tradycyjnie używano go także do pędzenia i ochrony stad bydła. Nie wymaga specjalnego szkolenia w kierunku stróżowania i obrony, gdyż ma to „we krwi”.

Szkolenie i wychowanie

Dog kanaryjski to pies inteligentny i podatny na szkolenie, wymaga jednak bardzo konsekwentnego prowadzenia. Bywa uparty i niechętnie podporządkowuje się poleceniom, jeśli wyczuje słabość w swoim przewodniku. Należy go starannie socjalizować i wychowywać. Dobrze wychowany canario jest doskonałym towarzyszem i obrońcą rodziny.

Dla kogo ta rasa

Pies tej rasy powinien trafiać wyłącznie w ręce doświadczonych i odpowiedzialnych osób, posiadających określone cechy osobowości – stanowczość, konsekwencję i cierpliwość. Może mieszkać zarówno w domu z ogrodem, jak i w mieście. Trzeba jednak pamiętać, że na spacery canario powinien chodzić wyłącznie na smyczy.

Szczenię doga kanaryjskiego idące po trawie
fot. Shutterstock

Najlepiej jeśli dog kanaryjski mieszka w domu, w bliskim kontakcie z rodziną. Może jednak zamieszkać także w kojcu. W okresie od wiosny do jesieni wystarczy mu normalna buda, jednak w okresie zimowym, ze względu na brak podszerstka, należy zapewnić mu budę z grubymi ściankami, dobrą izolacją, ciepłą podściółką (dobre jest siano) i zamontować specjalną zasłonkę przy wejściu.

Wady i zalety

Wady

  • uparty i dominujący
  • ma tendencje do zachowań agresywnych
  • wymaga doświadczonego przewodnika
  • potrzebuje wczesnej socjalizacji i odpowiedniego szkolenia

Zalety

  • doskonały pies stróżujący i obronny
  • bardzo przywiązany do właściciela
  • opiekuńczy wobec dzieci
  • łatwy w pielęgnacji

Zdrowie

Dog kanaryjski jest generalnie dosyć zdrową rasą. Podobnie jak inne duże psy jest narażony na dysplazję biodrową i łokciową, młodzieńcze zapalenie kości, OCD. Zdarzają się także problemy z rzepkami, zwykle występujące u ras miniaturowych. Typowy dla ras dużych jest także syndrom Wobblera. Ponadto zdarza się padaczka, entropium i niedoczynność tarczycy. Dogi kanaryjskie są także narażone na rozszerzenie i skręt żołądka.

Dog kanaryjski leżący na pożółkłej trawie
fot. Shutterstock

Żywienie

Dog kanaryjski powinien otrzymywać dobrej jakości karmę dla psów ras dużych, dostosowaną do wieku i aktywności danego osobnika. Można go oczywiście żywić także odpowiednio skomponowanym pożywieniem przygotowywanym w domu albo BARF-em. Wówczas musimy pamiętać również o suplementach.

Portret szczeniaka doga kanaryjskiego
fot. Shutterstock

Pielęgnacja

Pielęgnacja psów tej rasy nie jest skomplikowana, wystarczy raz na jakiś czas wyszczotkować psa gumowym zgrzebłem lub rękawicą z wypustkami. Co jakiś czas kontrolujemy stan uszu, zębów i pazurów.

Historia

Jak sama nazwa wskazuje, dog kanaryjski pochodzi z Wysp Kanaryjskich. Był tam wykorzystywany do walk psów i do pilnowania stad bydła. Rasa ta powstała z krzyżowania psów miejscowych z wysp Teneryfa i Gran Canaria, psów rasy Bardino Majorero pochodzących z wyspy Fuerteventura i psów molosowatych, które przywędrowały na wyspy z Hiszpanami.

Swój temperament dogo canario odziedziczył m.in. po przodkach Bardino Majorero, będących potomkami hiszpańskich psów do bydła, które trafiły na wyspy w XV w. podczas kolonizacji przez Hiszpanów, a następnie rozprzestrzeniły się po całym archipelagu. Były to psy odporne, waleczne, o ognistym temperamencie. Kojarzenia psów w typie bojowym z typem pośrednim wykształciły psa bojowego o żywym usposobieniu i predyspozycjach obrończych.

Młody dog kanaryjski stojący na drodze
fot. Shutterstock

Pierwsze wzmianki o psach z archipelagu pojawiły się w dokumentach historycznych już kilka lat po podboju Wysp Kanaryjskich przez Hiszpanów. Przed podbojem wyspy zamieszkiwał lud Guanchów. Mieli oni małe psy zwane cancha. W trakcie podbojów większość Guanchów zginęła, a pozostali zostali zasymilowani z hiszpańskimi najeźdźcami. Lud Guanchów przez wiele lat stawiał opór, nie dając się podbić, jednak ustąpił, gdy Hiszpanie użyli do walk swoich psów bojowych, mających później również udział w podboju Nowego Świata.

Przywiezione psy z biegiem czasu wymieszały się z miejscowymi, tworząc dzięki izolacji oddzielną populację, która z czasem stała się nową rasą. Stary perro de presa (pies bojowy) był jednak stopniowo zapominany, zastępowany nowymi rasami i mieszany z nimi. Powolnie zginął z krajobrazu Wysp Kanaryjskich.

Szczenię doga kanaryjskiego wśród mleczy
fot. Shutterstock

W latach 70. XX wieku dog kanaryjski został na nowo odkryty w świadomości entuzjastów psów. Rozpoczęła się wtedy stopniowa rekonstrukcja rasy. Przeprowadzano wywiady ze starymi hodowcami i ludźmi, którzy znali rasę w przeszłości, szukano po wsiach i miastach ostatnich jej przedstawicieli, od których można było zacząć pracę hodowlaną i podwaliny dla rasy w dzisiejszym znaczeniu tego słowa.

Wyhodowano również wiele krzyżówek z innymi rasami w celu ujednolicenia populacji i uzyskania szerszej puli genetycznej. Już w latach 1986–87 zorganizowano dwa regionalne pokazy, na których zaprezentowano liczną grupę psów. Sporządzono też ponad osiemdziesiąt raportów i zaprezentowano rasę Komisji do Ras Hiszpańskich, a następnie na Międzynarodowej Wystawie Psów w Madrycie w 1987 roku oficjalnie zaprezentowano publiczności parę psów tej nowej rasy hiszpańskiej. Psami tymi były pręgowane Faycan i Marquesa.

W 1989 r. perro de presa canario został oficjalnie uznany. W 1990 roku odbyła się pierwsza monografika rasy, czyli swoisty przegląd osiągnięć hodowlanych i wyznacznik tego, do czego dąży się w rasie. Monografiki odbywają się na Wyspach Kanaryjskich od tamtej pory co roku.

Szczenię doga kanaryjskiego idące po trawie
fot. Shutterstock

Rasa dog kanaryjski została wstępnie uznana przez FCI w 2001 r. z nowym wzorcem i nową nazwą – dogo canario. Dzięki temu dog kanaryjski trafił na scenę międzynarodową, szybko zyskując uznanie w Europie. Tymczasem hodowcy z Wysp Kanaryjskich, Hiszpanii i USA pracowali nad zachowaniem pierwotnego charakteru i wyglądu psa, co w 2003 r. poskutkowało rejestracją rasy w UKC pod nazwą perro de presa canario (bojowy pies kanaryjski). W lipcu 2011 r. rasa została w pełni uznana przez FCI.

Systematycznymi działaniami hodowlanymi osiągnięto to, że dog kanaryjski jest dziś bardzo licznie reprezentowany na całym archipelagu Wysp Kanaryjskich, gdzie do dziś w selekcji stosuje się surowe kryteria, zgodne z wymogami wzorca i użytkowości rasy.

Dog kanaryjski w Polsce

W Polsce rasa cieszy się umiarkowaną popularnością.

Wzorzec

Dog kanaryjski – grupa II FCI, sekcja 2.1, nr wzorca 346

  • Pochodzenie: Hiszpania (Wyspy Kanaryjskie)
  • Charakter: pies o spokojnym sposobie bycia i czujnym wyrazie; szczególnie nadaje się do stróżowania i pilnowania bydła; szczeka głośno, niskim głosem; nadzwyczaj oddany właścicielowi, posłuszny i łagodny wobec całej rodziny, ale podejrzliwy wobec obcych; zrównoważony, pewny siebie, pełen godności, z dystansem
  • Wielkość: psy – 60-66 cm, suki – 56-62 cm
  • Waga: psy – 50-65 kg, suki – 40-55 kg
  • Szata: krótka, gruba, przylegająca, bez podszerstka (może on występować tylko na szyi i na tylnej stronie uda), w dotyku twarda; na uszach bardzo krótka i delikatna, trochę dłuższa na kłębie i tylnej stronie ud
  • Maść: różne odcienie pręgowanej – od ciemnego, głębokiego brązu po jasnoszarą i blond; płowa w różnych odcieniach, piaskowa; białe znaczenia dopuszczalne na klatce piersiowej, podgardlu, przednich łapach i palcach tylnych łap, ale te ostatnie powinny być jak najmniejsze; maska zawsze czarna, nie powinna sięgać powyżej oczu
  • Długość życia: 9-11 lat
  • Podatność na szkolenie: duża
  • Cena psa z rodowodem: 1000-4000 zł

Ciekawostki

W Polsce dog kanaryjski został wpisany na listę ras psów uznawanych za agresywne. Przepisy Ustawy o ochronie zwierząt wskazują, że prowadzenie hodowli lub utrzymywanie psa rasy uznawanej za agresywną wymaga zezwolenia organu gminy właściwego ze względu na planowane miejsce prowadzenia hodowli lub utrzymywania psa, wydawanego na wniosek osoby zamierzającej prowadzić taką hodowlę lub utrzymywać takiego psa.

Co więcej, zezwolenia nie wydaje się, a wydane cofa się, jeżeli pies będzie lub jest utrzymywany w warunkach i w sposób, które stanowią zagrożenie dla ludzi lub zwierząt.

Import i sprzedaż dogów kanaryjskich są zakazane w Australii i Nowej Zelandii.