Jack Russell Terrier - cena, szczeniaki, charakter - portal PSY.pl

Rasy

JRT w pozycji wystawowej

JACK RUSSELL TERRIER

Coraz częściej można je spotkać na ulicach miast - wygodne do wzięcia pod pachę niewielkie jack russell terriery stają się popularnymi psami rodzinnymi, mimo silnego instynktu pogoni. Czujny i spostrzegawczy JRT jest dobrym stróżem, choć czasami bywa zbyt hałaśliwy. Większość jack russell terrierów zaakceptuje kota, ale królik czy chomik może paść ich ofiarą.

Charakter

Jack russell terrier to pies o dużym temperamencie i łobuzerskim, wesołym usposobieniu. Choć zazwyczaj rozpiera go energia, to potrafi również wykazać się spokojem i opanowaniem, dzięki czemu nie jest uciążliwym domownikiem. Łatwo przystosowuje się do każdych warunków, dlatego można go zabrać z sobą wszędzie.

JRT lubi towarzystwo ludzi i wyjątkowo mocno przywiązuje się do właściciela – najchętniej nie odstępowałby go na krok. Nie poleca się go rodzinom z małymi dziećmi, ponieważ nie toleruje niedelikatnego traktowania i jest mało uważny w zabawie. Za to doskonale sprawdzi się jako przyjaciel ośmio- czy dziesięciolatka.

Krótkowłosy jack russell
fot. Shutterstock

Czujny i spostrzegawczy, jest dobrym stróżem. Czasami bywa zbyt hałaśliwy, szczególnie jeśli dzieli dom z psami o podobnym temperamencie. Ze względu na spory instynkt myśliwski odradza się trzymanie go z małymi zwierzętami domowymi. Większość jack russell terrierów zaakceptuje kota, ale królik czy chomik może paść ich ofiarą. Również na spacerach trzeba uważać, aby nasz pupil nie puścił się w pogoń za ptakiem czy szybko poruszającym się przedmiotem.

Choć niewielkich rozmiarów, JRT jest pewny siebie i odważny ponad miarę. Zdarza się, że bywa zadziorny wobec obcych psów. Jack russell terrier nie jest kanapowcem i nie nadaje się dla ludzi leniwych. Zawsze w ruchu, potrzebuje regularnych spacerów i jakiegoś zajęcia. Znudzony i pozostawiony samemu sobie może niszczyć rzeczy lub kopać doły w ogrodzie. Uwielbia aportować, chętnie pływa, może też towarzyszyć właścicielowi w joggingu.

Chociaż ze względu na krótkie kończyny nie jest stworzony do długiego biegu przy rowerze, to nie trzeba z tego powodu rezygnować ze wspólnych przejażdżek – łatwo można przyzwyczaić go do… podróżowania w specjalnym koszu przymocowanym do kierownicy. JRT nadaje się nawet do małego mieszkania, pod warunkiem że właściciel nie będzie zostawiał go samego na cały dzień, zapewni mu rozrywki i odpowiednią ilość ruchu.

Umiejętności

Jack russell terriery zostały wyhodowane do wypłaszania z nor lisów i borsuków. Ich wysokonożni kuzyni – dzisiejsze parson russell terriery – byli używani do ścigania i zapędzania zwierzyny do jam, podczas gdy JRT często dowożono na miejsce polowania w specjalnej torbie przytroczonej do siodła i wypuszczano wprost do nory.

Psy tej rasy wykorzystywano do tępienia gryzoni na wsiach, a także w handlowych i portowych dzielnicach XIX i XX-wiecznych miast. W Anglii działały wyspecjalizowane ekipy zwalczające szczury – dwa, trzy małe teriery potrafiły w ciągu godziny uśmiercić nawet kilkadziesiąt szkodników.

Dzisiejsze JRT to przede wszystkim psy do towarzystwa. Są również – zgodnie ze swoim pierwotnym przeznaczeniem – trzymane w stajniach, gdzie regulują liczebność gryzoni, a także sporadycznie używane w myślistwie. Sprawdzają się jako psy wyszukujące narkotyki i niebezpieczne substancje.

Mogą brać udział w konkursach norowania i uprawiać wiele psich sportów – agility, flyball, frisbee, taniec z psem, obedience. Ze względu na dobry kontakt z człowiekiem i wesołe usposobienie nadają się do dogoterapii. Rasa poddawana jest próbom pracy – do uzyskania tytułu interchampiona (międzynarodowego championa piękności) wymagany jest dyplom użytkowości.

Szkolenie i wychowanie

Jack russell terrier jest bardzo inteligentny, uczy się szybko, ale bywa uparty. Wymaga od właściciela sporych umiejętności szkoleniowych, żelaznej konsekwencji i odpowiedniej motywacji. Większość przedstawicieli tej rasy to łakomczuchy – za ulubiony smakołyk potrafią nauczyć się znacznie więcej niż inne psy. Dosyć szybko jednak się nudzą i nie potrafią długo usiedzieć w miejscu, dlatego krótkie lekcje trzeba powtarzać kilkakrotnie w ciągu dnia.

Grupa psów JRT
fot. Shutterstock

JRT to terier cechujący się typową dla tej grupy psów ciętością i niezależnością. Potrafi szybko podporządkować sobie właściciela, jeśli tylko mu się na to pozwoli. Wychowanie szczeniaka trzeba zacząć już od pierwszych jego chwil w nowym domu – powinno się go traktować serdecznie, ale stanowczo.

Nie należy tolerować gryzienia w zabawie po rękach czy nogach. Trzeba zapewnić mu prawidłową socjalizację – powinien mieć jak najwięcej kontaktów z ludźmi, różnymi sytuacjami i innymi psami; dobrym rozwiązaniem są zajęcia w psim przedszkolu.

Dla kogo ta rasa

Jack russell terrier raczej nie nadaje się dla nowicjusza i domatora. Właściciel powinien mieć doświadczenie w wychowywaniu psów, musi być konsekwentny i prowadzić aktywny tryb życia.

Wady i zalety

Wady
  • uparty i niezależny
  • bywa hałaśliwy
  • wykazuje silny instynkt pogoni
  • zadziorny wobec obcych psów
Zalety
  • wesoły i przywiązany do właściciela
  • dobry przyjaciel dla starszych dzieci
  • łatwy w pielęgnacji
  • czujny stróż
  • aktywny, sprawdzi się w psich sportach
  • niedrogi w utrzymaniu
  • nadaje się do małego mieszkania

Zdrowie

Jack russell terrier jest stosunkowo zdrową rasą. Mogą mu się przytrafić zwichnięcie rzepki kolanowej – przypadłość typowa dla większości małych psów – i postępujący zanik siatkówki (w wypadku psów hodowlanych zaleca się przeprowadzenie badań w kierunku występowania obydwu schorzeń). Bardzo rzadko zdarzają się dysplazja stawów biodrowych i alergie o nieznanym podłożu. U osobników z niewielką ilością kolorowych znaczeń stosuje się test sprawdzający słuch.

Pies tej rasy może mieć skłonności do odkładania się kamienia nazębnego, dlatego warto od szczeniaka przyzwyczaić go do mycia zębów; można też podawać mu specjalne czyszczące ciastka i gryzaki.

JRT na śniegu
fot. Shutterstock

Jack russell terrier jest raczej odporny i wytrzymały. Psy szorstkowłose i z włosem złamanym są lepiej przystosowane do niskich temperatur. Teriery z krótką sierścią i niewielką ilością podszerstka mogą być wrażliwsze na mróz i wilgoć, ale zwykle nie ma potrzeby zakładania im ubranek.

Żywienie

Jack rzadko bywa wybredny i zwykle ma doskonały apetyt, dlatego trzeba uważać, aby zbytnio nie przytył. Dla dorosłego psa najlepiej wybrać średniobiałkową karmę wysokiej klasy przeznaczoną dla małych ras. Jeśli nasz pupil uprawia sporty, może dostawać pokarm dla psów aktywnych z większą zawartością białka i tłuszczu.

Przy żywieniu gotowymi karmami nie trzeba podawać preparatów wapniowo-witaminowych. Można natomiast dodawać do posiłków siemię lniane, niewielkie ilości oleju roślinnego lub środki zawierające biotynę i nienasycone kwasy tłuszczowe – poprawiają kondycję skóry i stymulują wzrost sierści. Małego teriera można również żywić samodzielnie przygotowanym jedzeniem, ale trzeba je wtedy uzupełnić odpowiednimi preparatami wapniowo-witaminowymi.

Pielęgnacja

Jack russell terrier występuje w trzech rodzajach szaty – krótkiej, szorstkiej i drutowatej (złamanej). Pies krótkowłosy linieje dość intensywnie dwa razy w roku (wiosną i jesienią), a jego sierść łatwo wbija się w dywany i tapicerkę. Trzeba go wyczesywać dwa lub trzy razy w tygodniu twardą szczotką z włosia lub gumową rękawicą. Latem i zimą sierść wypada umiarkowanie, dlatego szczotkowanie można ograniczyć do jednego w tygodniu.

Włos szorstki i drutowaty – który jest formą pośrednią między krótkim a szorstkim – wymaga trymowania raz na 1-3 miesiące, w zależności od jego długości i tempa odrastania. Do pielęgnacji używa się tępych trymerów (włos można też wyskubać palcami) i metalowych, gęstych grzebieni. Trymowanie wymaga pewnego doświadczenia, dlatego na początek lepiej skorzystać z pomocy specjalisty.

W okresach linienia wypada dosyć bujny podszerstek, który jednak dużo łatwiej sprzątnąć niż krótką, twardą sierść. Jack russell terriera kąpiemy w miarę potrzeby w szamponie dla psów krótkowłosych lub szorstkowłosych – w zależności od rodzaju szaty. Można stosować kosmetyki do białej maści, ale tylko w wypadku zwierząt o niewielkich kolorowych znaczeniach. Niektórzy hodowcy używają suchych szamponów.

Jack russell terrier o krótkiej sierści nie wymaga specjalnego przygotowania do wystawy. Jedynie u psów z nieco dłuższym włosem może być potrzebna drobna korekta kształtu ogona, polegająca na przycięciu wystających włosów na jego spodniej części. Pozostałe dwie odmiany wymagają wspomnianego już trymowania. Nie może ono jednak zmieniać wyglądu okrywy włosowej, powinno jedynie podkreślać sylwetkę psa. Teriera trzeba również przyzwyczaić do spokojnego stania na stoliku, na którym sędziowie ustawiają małe rasy, aby ocenić ich wygląd.

Akcesoria

Pierwsze spacery terierek może odbywać w szelkach, ale jak najszybciej należy go przyzwyczaić do zwykłej obroży – skórzanej lub z taśmy. Mimo niewielkiego wzrostu to dość silny pies, dlatego smycz musi być wykonana z solidnego materiału – wybierając automatyczną, lepiej zawyżyć nieco wagę psa.

Jack russell bawi się w liściach
fot. Shutterstock

Szczeniak przyzwyczajony do spędzania samotnie kilku godzin nie narobi większych szkód, jeśli będzie miał zabawki – najlepiej kilka, które warto wymieniać (część chować) co parę dni. Dobrze sprawdzają się kongi, w których można umieścić smakołyki, i przedmioty z lanej gumy (trudne do pogryzienia). Nie poleca się natomiast zabawek piszczących, bo mogą psa zbytnio pobudzić.

Historia

Teriery to grupa psów myśliwskich wyhodowanych do polowania w norach. Ich ojczyzną są prawdopodobnie Wyspy Brytyjskie, a większość znanych obecnie ras ma wspólnego przodka, którym był popularny krótko- lub szorstkowłosy pinczer stajenny.

Począwszy od końca XVI w, pojawiają się opisy terierowatych psów, zarówno długo-, jak i krótkonożnych. Większe wykorzystywano do nagonki, a mniejsze do wypłaszania z nor zwierzyny i duszenia szkodników – to od nich wywodzi się wiele współczesnych ras małych terierów, w tym także opisywana.

Twórcą parson jack russell terriera (rasa występowała pod taką nazwą do 2000 r.) był pastor Iddesleigh John Russell (przez przyjaciół nazywany Jackiem). Jako zapalony myśliwy miał sforę foksterierów. Jednak jego celem stało się wyhodowanie teriera do polowania na lisy – miał to być pies niewielki, szybki i wytrzymały, o kończynach wystarczająco długich, aby nadążył za jeźdźcem, ale jednocześnie na tyle mały, żeby się zmieścił w norze.

W 1819 r. podczas studiów w Oksfordzie John Russell odkupił od miejscowego mleczarza szorstkowłosą, białą suczkę z łatkami na głowie – ucieleśnienie jego marzeń o idealnym małym terierze. Nazwał ją Trump i od niej rozpoczął swoją hodowlę. Przez lata dokonał wielu krzyżowań z innymi rasami – takimi jak foksteriery, beagle”e, norfolk i norwich terriery i być może także inne małe angielskie teriery.

W 1990 r. Międzynarodowa Federacja Kynologiczna zaakceptowała wzorzec parson jack russell terriera. Dopuszczał on istnienie dwóch odmian w obrębie jednej rasy – krótkonożnej o wzroście ok. 27-cm (dzisiejszy jack) i wysokonożnej o wzroście do 37-cm (dzisiejszy parson). Ponadto u jacka dopuszcza się dwa sposoby noszenia uszu: „buton” (guzikowate) – załamane nieco powyżej linii czaszki, i „drop” – załamane na linii czaszki.

Parson powinien mieć uszy opadające do przodu i przylegające do czaszki. Maść jack russell terriera to przewaga bieli z niewielkimi kolorowymi znaczeniami – łaty mogą występować również na tułowiu. U parsonów kolorowe znaczenia powinny występować tylko na głowie i nasadzie ogona.

JRT krótkowłosy z zabawką
fot. Shutterstock

Do czasu uznania jack russell terriera (JRT) za oddzielną rasę obie odmiany były prezentowane razem na wystawach i krzyżowane w hodowli. Zarówno w Wielkiej Brytanii, jak i na kontynencie europejskim preferowano psy w typie parsona – jego niższy kuzyn był znacznie mniej popularny.

W październiku 2000 r. opublikowano oddzielny wzorzec dla jack russell terriera, który został przyjęty przez FCI w czerwcu 2001 r. Standard powstał w Australii i to ona była krajem występującym o uznanie nowej rasy.

W Polsce pierwsze parson jack russell terriery pojawiły się na wystawach w połowie lat 90. XX w., chociaż znane były już wcześniej. Pierwszą hodowlą jest zarejestrowana w 1997 r. hodowla Półdiable.

Po oficjalnym podziale ras przystąpiono w Polsce w latach 2001-2002 do rozdzielenia ówczesnego pogłowia russelli na parsony i jacki, po czym zamknięto księgi wstępne. Oznacza to, że nie tylko nie można już krzyżować z sobą obydwu odmian, ale również przenosić w obrębie ras szczeniąt urodzonych w jednej, a wykazujących wyraźne cechy drugiej (stąd częsta wysokonożność u jack russell terrierów).

Wzorzec

Jack russell terrier – grupa III FCI, sekcja 2, nr wzorca 345
  • Kraj pochodzenia: Wielka Brytania
  • Wielkość: idealna wysokość w kłębie 25-30-cm
  • Szata: włos gładki, szorstki lub drutowaty (złamany), odporny na warunki atmosferyczne
  • Maść: biała (musi dominować w umaszczeniu) ze znaczeniami czarno-podpalanymi, czarnymi lub rudymi – od jasnopłowych po kasztanowe
  • Dojrzałość: 12-18 miesięcy
  • Długość życia: 14-16 lat
  • Odporność na warunki atmosferyczne: średnia
  • Koszty utrzymania: 100-150 zł miesięcznie
  • Cena psa z rodowodem: 1800-3500 zł

Wzorzec JRT

Ciekawostki

Ta rasa jest jedną z najchętniej wykorzystywanych ras psów w filmach. Wielką popularność przyniósł jej film „Maska”.

Suka Tillamoon Cheddar rasy jack russell terrier jest jedną z najbardziej znanych psich malarek na świecie. Wystawy jej prac odbyły się m.in. w USA, Belgii, Holandii czy na Bermudach. Niektóre z jej obrazów sprzedawano nawet po 2000 dolarów.

Rasa skradła serca wielu gwiazd. Właścicielami JRT byli m.in. Mariah Carrey, Paul McCartney i książę Karol.