DOG NIEMIECKI


Dog niemiecki to wspaniały pies rodzinny. Jest to rasa, która wyjątkowo źle znosi samotność - toteż na pewno nie jest to pies dla zabieganego właściciela. Doga dosyć trudno wyprowadzić z równowagi, gdy się jednak zdenerwuje, potrafi być groźnym przeciwnikiem.

 

Charakter rasy dog niemiecki

Dog niemiecki jest najbardziej pokojowo usposobiony ze wszystkich molosów. Łączy w sobie imponującą wielkość i elegancję z ogromnym przywiązaniem do właściciela, odwagą i pojętnością. Jest pewny siebie, zrównoważony, ma średni temperament. Nie może zdradzać nerwowości i nieuzasadnionej agresji, dlatego osobniki nadmiernie pobudliwe powinno się wykluczać z hodowli.

Dosyć trudno wyprowadzić go z równowagi, gdy się jednak zdenerwuje, potrafi być groźnym przeciwnikiem. Nieufny w stosunku do obcych dog niemiecki doskonale sprawdzi się w roli stróża i obrońcy, przy czym interweniuje tylko wtedy, gdy jest to absolutnie konieczne.

Dwa dogi niemieckie bawią się na plaży
dog niemiecki fot. Shutterstock

Dog niemiecki jest mocno związany z właścicielem, dlatego nie powinno się go izolować. Ten wrażliwy olbrzym wyjątkowo źle znosi samotność. Może ona spowodować nieodwracalne zmiany w jego psychice. Nie powinien być więc psem mieszkającym w przydomowym kojcu.

W stosunku do słabszych dog niemiecki jest tolerancyjny. Wyjątkowo delikatnie obchodzi się z dziećmi, jednak ze względu na jego rozmiary trzeba zwracać uwagę, aby nie zrobił im przypadkowo krzywdy, choćby machając ogonem. Dog niemiecki może także dzielić dom z innymi psami i zwierzętami domowymi. Obce czworonogi zwykle traktuje z pobłażaniem i nie zwraca uwagi na ich zaczepki. Między samcami może niekiedy dochodzić do awantur.

Dog niemiecki leży
dog niemiecki fot. Shutterstock

Dog niemiecki bez problemu przystosuje się życia w mieszkaniu. Całą swoją energię wytraca na długich spacerach, dlatego w domu zachowuje się wręcz flegmatycznie i najchętniej spędza czas na kanapie.

Dogi niemieckie dojrzewają psychicznie dopiero około 3. roku życia. Do tego czasu, mimo swoich ogromnych rozmiarów, pozostają radosnymi dziećmi, które nie do końca są świadome swojej wielkości. Podczas spacerów i szaleństw należy więc uważać, by rozemocjonowany dog niemiecki nie nabawił się przeróżnych urazów.

Umiejętności

Przodka doga niemieckiego chętnie trzymano na królewskich i szlacheckich dworach. Brał udział w polowaniach na grubego zwierza i był czworonogiem do towarzystwa. Dzisiaj ten imponujący olbrzym jest przede wszystkim psem rodzinnym. Dog niemiecki sprawdzi się jako towarzysz rowerzysty lub jeźdźca, ale takie treningi można rozpocząć dopiero, gdy pies skończy rok, a jego układ ruchu w pełni się ukształtuje.

Ze względu na pokaźne rozmiary i wrodzoną nieufność wobec obcych dogi niemieckie mogą pełnić rolę stróża. Nie powinny być jednak przy tym izolowane od członków rodziny i utrzymywane wyłącznie w charakterze psa podwórkowego.

Szkolenie i wychowanie

Dog niemiecki jest inteligentny – pod okiem doświadczonego szkoleniowca uczy się szybko, chętnie i skutecznie. Naukę trzeba jednak rozpocząć dość wcześnie, najlepiej już w psim przedszkolu. Pies tej rasy nie będzie mechanicznie wykonywał poleceń, dlatego ważne są pozytywna motywacja i silna więź z właścicielem – wówczas można wyegzekwować od niego niemal wszystko. Z uwagi na swoją wrażliwą psychikę, dog niemiecki szkolony przy użyciu kar i krzyku szybko się wycofa i zacznie unikać swojego opiekuna.

Szkolenie obrończe (IPO) można rozpocząć dopiero po przyswojeniu przez psa zasad posłuszeństwa i musi być ono prowadzone umiejętnie. Szczenięta wymagają konsekwentnego, a jednocześnie łagodnego wychowania od pierwszych chwil w domu i prawidłowej socjalizacji.

Dla kogo ta rasa

Dog niemiecki nie nadaje się dla każdego. To pies dla prawdziwego sympatyka rasy, cierpliwego i konsekwentnego. Właściciel doga nie może być ani zbyt uległy, ani apodyktyczny. Dog niemiecki nie odnajdzie się też w zabieganej rodzinie, która nie będzie miała czasu na poświęcenie psu wystarczającej ilości uwagi.



Wady i zalety rasy dog niemiecki

Dog niemiecki – jaki jest? Poznaj jego wady i zalety!

Wady

  • kosztowny w utrzymaniu
  • mało odporny na warunki atmosferyczne
  • dość obficie się ślini
  • krótko żyje

Zalety

  • mocno przywiązany do opiekuna
  • inteligentny i pojętny
  • doskonały przyjaciel dzieci
  • dobrze się czuje w mieszkaniu
  • tolerancyjny wobec psów i innych zwierząt
  • dobry stróż i obrońca
  • łatwy w pielęgnacji


Zdrowie rasy dog niemiecki

Dog niemiecki nie należy do ras długowiecznych, chociaż zdarzają się osobniki dożywające nawet 12 lat. Najczęstszym problemem są skłonności do rozszerzenia i skrętu żołądka, a w starszym wieku nowotwory kości. Czasami zdarzają się wadliwie ustawione powieki (wywinięcie i podwinięcie), a w niektórych liniach schorzenia serca (kardiomiopatia). Sporadycznie występuje dysplazja stawów biodrowych i osteochondroza (OCD).

Dog bawi się z dziewczynką
dog niemiecki fot. Shutterstock

Żywienie

Pies rasy dog niemiecki jest kosztowny w utrzymaniu. Do osiemnastego miesiąca życia rozwija się w zawrotnym tempie, dlatego wymaga doskonale zbilansowanej karmy przeznaczonej dla szczeniąt dużych ras. Jakiekolwiek zaniedbania w tym okresie mogą rzutować później na całe dorosłe życie psa.

Dzienna racja żywnościowa dla dorosłego doga nie jest tak duża, jak się powszechnie sądzi, ale jakość pożywienia musi być wysoka. Porcję trzeba podzielić co najmniej na dwa posiłki i zapewnić psu odpoczynek po jedzeniu, by zminimalizować ryzyko skrętu żołądka. Psa rasy dog niemiecki można karmić zarówno gotowymi karmami, jak i odpowiednio suplementowaną dietą domową. Warto pożywienie wzbogacić o dodatek substancji chroniących stawy – glukozaminy i chondroityny.

Pielęgnacja

Dog niemiecki ma szatę bardzo łatwą w pielęgnacji. Wystarczy wyczesać ją raz w tygodniu szczotką z włosia lub gumową rękawicą. Kąpiel doga powinna się odbywać w miarę potrzeby w szamponie dla krótkiego włosa, można też od czasu do czasu wytrzeć psa mokrym, a następnie suchym ręcznikiem. Uszy i oczy dogów niemieckich zasługują na więcej uwagi niż u innych ras – konieczna jest stała kontrola ich stanu i ewentualne czyszczenie oraz przemywanie. Należy także zadbać o odpowiednią długość pazurów.

Głowa czarnego doga niemieckiego
dog niemiecki fot. Shutterstock

Akcesoria

Dog niemiecki powinien wychodzić na spacery w dobrze dobranych szelkach typu guard lub szerokiej obroży. Smycz dla psa tej rasy powinna być gruba, tradycyjna, zaopatrzona w solidne karabińczyki i nie krótsza niż 3 metry. Najodpowiedniejszym kagańcem będzie metalowy kaganiec fizjologiczny.



Historia rasy dog niemiecki

Przodkami wszystkich psów w typie dogowatym były dogi tybetańskie – masywne zwierzęta o potężnych głowach, hodowane głównie w Tybecie. Dość szybko zawędrowały do Asyrii, a następnie do starożytnej Persji, gdzie używano ich jako psów bojowych. Prawdopodobnie stamtąd dotarły do Epiru, krainy położonej nad Morzem Jońskim, gdzie mieszkało plemię Molosan. W cieplejszym klimacie szata tych psów stała się znacznie krótsza. Po upadku imperium Aleksandra Wielkiego czworonogi trafiły do starożytnej Grecji i Rzymu, a stamtąd do Europy Środkowej, zamieszkanej przez Germanów.

Grecki geograf i podróżnik Strabon (ok. 68 r. p.n.e. – ok. 20 r. n.e.) wspomina w swoich zapiskach o Galach, którzy kupowali u Brytów duże psy bojowe. Cymberom (plemię germańskie) w wędrówce z Jut­landii ok. 100 r. p.n.e. towarzyszyły podobno potężne psy, które strzegły karawan i uczestniczyły w potyczkach z Rzymianami.

Szczeniak doga niemieckiego
dog niemiecki fot. Shutterstock

W starych legendach islandzkich przewija się motyw potężnego czworonoga, zaś we wczesnośredniowiecznym zbiorze praw Leges Barbarorum wspomina się o dużych psach polujących na niedźwiedzie i tury. Za bezpośrednich przodków doga niemieckiego uważa się dawne bullenbeissery i psy myśliwskie do polowania na grubego zwierza. Swój współczesny wygląd dog niemiecki zyskał dzięki krzyżowaniu z chartem. Stał się elegancki, lżejszy i sprawniejszy fizycznie. Rasa została ostatecznie ustalona pod koniec XIX w., a jej protoplastą miał być dog z Ulm.

Przez wiele lat podważano niemieckie pochodzenie tego psa i uważano, że wyhodowali go Duńczycy (do dziś w Anglii i Danii dog niemiecki jest nazywany wielkim duńczykiem – grand danoise), ale to bez wątpienia niemieccy kynolodzy stworzyli współczesną postać doga. Pierwszy wzorzec powstał w 1880 r. przy okazji wystawy w Berlinie. Oficjalną nazwę – dog niemiecki – nadano rasie w 1888 r.

Dog niemiecki w Polsce

Rasa ta zawitała do naszego kraju w XIX wieku. Obecnie w Polsce istnieje wiele hodowli dogów niemieckich.



Wzorzec rasy dog niemiecki

Dog niemiecki – grupa II FCI, sekcja 2, nr wzorca 235

  • Kraj pochodzenia: Niemcy
  • Charakter: pies o średnim temperamencie, spokojny, zrównoważony, pewny siebie; silnie związany z opiekunem, wymaga bliskiego kontaktu z rodziną; nieufny wobec obcych, ale nie wykazuje agresji, dobry stróż i obrońca
  • Wielkość: psy 80-90 cm, suki 72-84 cm
  • Waga: ‎minimum 54 kg (pies); 46 kg (suka)
  • Szata: włos bardzo krótki i gęsty, gładko przylegający, lśniący
  • Maść: żółta i żółta pręgowana (wymagana czarna maska), arlekin (na białym kolorze równomiernie rozłożone nieregularne lakowo-czarne plamy), czarna (do tej grupy zaliczane są także dogi płaszczowe – czarny kolor jak płaszcz okrywa tułów; kufa, szyja, pierś, kończyny, brzuch i koniec ogona są białe oraz dogi płytowe – na białym tle występują duże czarne plamy), błękitna
  • Długość życia: 7-10 lat
  • Odporność na warunki atmosferyczne: mała; wrażliwy na niskie temperatury i upały
  • Koszty utrzymania: 350-450 zł miesięcznie
  • Cena psa z rodowodem: 2000-4000 zł

Wzorzec doga niemieckiego

Pełen wzorzec FCI obowiązujący w Związku Kynologicznym w Polsce (pdf)



Ciekawostki o rasie dog niemiecki

Dużą popularnością cieszą się dogi niemieckie w umaszczeniu błękitnym, które naprawdę robią wrażenie. Umaszczenie błękitne wywołuje gen powodujący rozjaśnienie czarnej maści. Dzieje się tak dzięki temu, że znajdujące się we włosach granulki pigmentu są rozłożone rzadziej, w większych odstępach, przez co sierść jest jaśniejsza.

Jednym z najbardziej znanych właścicieli doga niemieckiego był polski aktor filmowy i piosenkarz Eugeniusz Bodo. Doga arlekina Sambo zabierał wszędzie ze sobą, byli słynną warszawską parą przyjaciół. Sambo został zastrzelony podczas powstania warszawskiego.