Rasy

Szpic miniaturowy pomeranian

SZPIC MINIATUROWY (POMERANIAN)

Szpic miniaturowy pomeranian jest najmniejszy ze szpiców, nieagresywny i ciepły. Potrzebuje bliskiego kontaktu z człowiekiem. To piesek do towarzystwa o wyjątkowo obfitej, odstającej sierści, spiczastym pyszczku i dużych ciemnych oczach. Wiecznie uśmiechnięty, lubi się bawić i dokazywać.

Charakter

Szpic miniaturowy pomeranian ma wesołe usposobienie i żywy temperament. Jest ruchliwy, ciekawski, wszędobylski i chętny do zabawy. Bardzo przywiązany do opiekuna, wrażliwy i oddany, nie lubi zostawać na długo sam; najchętniej stale towarzyszyłby właścicielowi. Serdeczny i życzliwy wobec domowników, nikogo nie faworyzuje, obdarzając wszystkich jednakowym uczuciem.

Jest nieufny wobec obcych i niechętnie nawiązuje przyjaźnie z nieznajomymi. Niewielki wzrost nie pozwala mu pełnić roli typowego stróża, ale jest psem bardzo czujnym i uważnym. Zasygnalizuje każdy podejrzany szmer za drzwiami, niestety jego gorliwość sprawia, że jest dość hałaśliwy.

Portret pomeraniana leżącego na podłodze
fot. Shutterstock

Pomeranian nie zdaje sobie sprawy ze swoich małych rozmiarów, wydaje mu się, że w niczym nie ustępuje większym czworonogom. Jego odwaga i pewność siebie powodują, że niekiedy zachowuje się wręcz lekkomyślnie. Na ogół jest towarzyski i przyjazny wobec innych zwierząt. Chętnie przebywa w grupie psów, które z uwagi na jego bezpieczeństwo powinny być podobnej wielkości.

Dobrze układa sobie stosunki z dziećmi. Nasze pociechy muszą być jednak na tyle duże, aby rozumiały potrzeby tak małego psa i nie zrobiły mu przypadkowo krzywdy.

Szczenię pomeraniana biegnące po drodze
fot. Shutterstock

Szpic jest dumny i niezależny, o dużym poczuciu godności. Lubi mieć własne zdanie, ale nie wykazuje złośliwości. Łatwo adaptuje się do każdych warunków. Dobrze będzie się czuł zarówno w domu z ogrodem, jak i w niewielkim mieszkaniu. To pies aktywny, ale nie wymagający długich spacerów. Jego zaletą jest brak skłonności do polowania i gonienia drobnej zwierzyny.

Umiejętności

Pomeranian jest typowym psem do towarzystwa. Wyhodowano go, aby umilał czas człowiekowi i był efektownym zwierzęciem domowym. Nie wymagano od niego posłuszeństwa, ani wykonywania konkretnych zadań. To po prostu ulubieniec rodziny.

Szkolenie i wychowanie

To pies inteligentny, bystry, spostrzegawczy i ciekawski. Nie nadaje się jednak do standardowego szkolenia. Trudno wyobrazić sobie tego niewielkiego pieska na kursie posłuszeństwa. Mieszkając z rodziną łatwo dostosowuje się do zwyczajów panujących w domu i nie sprawia większych kłopotów wychowawczych.

Szpic lubi się popisywać i często z własnej inicjatywy uczy się różnych sztuczek. Nie oczekujmy jednak, że będzie szybko i chętnie wykonywał nasze komendy.

Czarny pomeranian leżący na trawniku
fot. Shutterstock

Dla kogo ta rasa

Można go polecić wszystkim, którzy chcą mieć małego, efektownego przyjaciela i nie oczekują bezwzględnego posłuszeństwa. Na pewno nie jest to rasa dla ludzi nerwowych i zapracowanych.

Właściciel nie może być człowiekiem apodyktycznym, powinien być cierpliwy i wyrozumiały. Szpic będzie dobrym towarzyszem dla starszej osoby, spędzającej dużo czasu w domu. Ze względu na małe rozmiary i delikatną budowę nie jest polecany dla bardzo małych dzieci.

Wady i zalety

Wady

  • bywa uparty
  • lubi szczekać
  • nie nadaje się do małych dzieci

Zalety

  • nie wymaga dużo ruchu
  • miły towarzysz rodziny
  • przystosowuje się do różnych warunków
  • tani w utrzymaniu

Zdrowie

Szpic miniaturowy pomeranian jest odporny, źle znosi jedynie upały i silne nasłonecznienie. Latem powinien mieć zapewnione chłodniejsze miejsce do odpoczynku. Należy do ras długowiecznych.

Dwa pomeraniany siedzące na fotelu
fot. Shutterstock

Szpice miniaturowe, podobnie jak inne male rasy, mogą cierpieć na wypadanie rzepki (patella luxation). Zdarzają się problemy z tchawicą, podwinięcie powieki (entropium), zaćma.

Żywienie

Pomeranian nie jest kosztowny w utrzymaniu. Nie je dużo, ale zdarza się, że ma swoje upodobania kulinarne. Karma powinna być średniobiałkowa, dobrej jakości, podawana dwa razy dziennie. Możemy stosować pokarmy naturalne lub gotowe. Przy żywieniu tradycyjnym (ryż, mięso, warzywa), pamiętajmy o dodawaniu preparatów wapniowo-witaminowych.

Portret czarnego podpalanego pomeraniana
fot. Shutterstock

Pielęgnacja

Gęsta szata pomeraniania jest dość łatwa w pielęgnacji, o ile wykonujemy zabiegi regularnie. Najlepiej wyczesywać go przynajmniej dwa razy w tygodniu. W okresie linienia należy psa wykąpać, aby pozbyć się martwego włosa.

Historia

Szpice są uznawane za jedną z najstarszych form psa domowego. Wywodzą się prawdopodobnie od żyjącego około 6 tys. lat temu, prastarego psa torfowego (canis familiaris palustris), którego szczątki zachowały się w postaci skamielin. Najstarszy wizerunek przedstawiający psa w tym typie znajduje się na attyckim dzbanie do wina pochodzącym z ok. 400 r. p.n.e.

Wesoły pomeranian stojący na ławce
fot. Shutterstock

Ludność pierwotna używała szpiców przede wszystkim do stróżowania i polowania, ale w czasach niedostatku mogły być również zjadane. Odmiany tzw. nordyckie (np. łajki, karelskie psy na niedźwiedzie, szpice fińskie) do dziś wykorzystywane są w myślistwie, podczas gdy psy pochodzące z Europy Środkowej raczej nie wykazują pasji łowieckiej.

Wszystkie rasy szpiców mają podobne cechy morfologiczne: wysoko osadzone, stojące uszy, spiczasty pysk, zakręcony, opadający na bok ogon i prosty, lekko odstający od ciała włos.

Pomeranian w pozycji wystawowej
fot. Shutterstock

Grupa długowłosych szpiców była znana w Niemczech już ok. 1700 r. Szpic miniaturowy pomeranian jest najmniejszą odmianą tych czworonogów (znany jest również szpic duży, średni, mały oraz wilczy). Powstał najprawdopodobniej w wyniku selekcji małych odmian.

Zwarta budowa ciała, bardziej zaokrąglona czaszka z wypukłym czołem i krótsza, lekko zadarta, drobniejsza kufa to jego cechy rozpoznawcze. Jest rasą stosunkowo młodą, ale za to jedną z chętniej wybieranych przez przyszłych właścicieli.

Wzorzec

Szpic miniaturowy (pomeranian) – grupa V FCI, sekcja 4, nr wzorca 97

  • Kraj pochodzenia: Niemcy
  • Pierwotne przeznaczenie: pies do towarzystwa
  • Charakter: pies wesoły, żywy i ruchliwy, z temperamentem, bardzo przywiązany do właściciela i nieufny wobec obcych; jest inteligentny, bystry, czujny i ciekawski
  • Wielkość: wysokość w kłębie do 22 cm (wzrost poniżej 18 cm jest niepożądany)
  • Szata: długa i obfita z wełnistym podszerstkiem; włos prosty, nie przylegający gładko, ale odstający od ciała; obfity kołnierz na szyi, frędzle na tylnej części kończyn, portki na udach i bogato owłosiony ogon; na głowie, uszach i przedniej stronie nóg sierść krótka
  • Maść: czarna, biała, brązowa, pomarańczowa, szara lub innego koloru (psy łaciate muszą mieć łaty rozmieszczone na białym tle)
  • Osiąganie dojrzałości: 1 rok
  • Długość życia: 13-15 lat
  • Linienie: raz w roku, obfite
  • Aktywność: duża; jest dosyć ruchliwy, ale nie potrzebuje długich spacerów
  • Szkolenie: nie jest potrzebne
  • Podatność na szkolenie: raczej mała; czasami z własnej inicjatywy uczy się różnych sztuczek
  • Stosunek do dzieci: przyjazny i tolerancyjny; ze względu na swoje rozmiary i delikatną budowę nie nadaje się dla rodzin z bardzo małymi dziećmi
  • Stosunek do innych psów: tolerancyjny, może mieszkać z psami o podobnej wielkości; nie prowokuje bójek z obcymi czworonogami
  • Odporność na warunki atmosferyczne: z racji obfitej szaty odporny na niższe temperatury; nie lubi dużego nasłonecznienia
  • Mieszkanie: może mieszkać wszędzie, nie potrzebuje dużej przestrzeni; konieczny stały kontakt z właścicielem
  • Przygotowanie do wystaw: wymaga kąpieli, czesania i specjalnego przygotowania szaty
  • Koszty utrzymania: 100-300 zł miesięcznie
  • Pierwsze w Polsce: pierwsza połowa lat 80. XX w.
  • Możliwość nabycia szczeniaka: nie ma wielu hodowli, szczeniaka trzeba wcześniej zamówić
  • Cena psa z rodowodem: ok. 4000-8000 zł

Ciekawostki

Charakterystycznie krótko przystrzyżony szpic miniaturowy – pies Boo, określany jako najsłodszy pies świata, dzięki swojemu profilowi na Facebooku stał się jednym z najlepiej rozpoznawanych psów na świecie.

Przeczytaj także