Część nosa popularnie nazywana po prostu nosem (w rzeczywistości na nos składają się także struktury wewnętrzne). Lusterko nosa jest nieowłosione i u psów zazwyczaj wilgotne. Dzięki czemu wyłapuje z powietrza cząsteczki zapachowe, a zwierzak lepiej czuje zapachy. Podczas snu nie jest to konieczne, toteż wtedy nos często wysycha.
Lusterko nosa
Kolor lusterka zależy głównie od umaszczenia. Najczęściej jest czarne, ale bywa brązowe, łupkowo-szare, cieliste, różowe, a nawet nakrapiane. Obszary różowe są narażone na poparzenia słoneczne. U ras północnych (siberian husky, alaskan malamute) i psów o umaszczeniu rudym, płowym lub białym (np. goldenów, podhalanów) obserwuje się często sezonowe rozjaśnienie lusterka – tzw. zimowy nos.
Kiedy przyjrzymy się lusterku nosa z bliska, zauważymy, że jest ono poprzecinane drobnymi liniami. U każdego osobnika ich układ jest inny, dlatego na podstawie odcisku nosa można by identyfikować psy tak samo jak ludzi na podstawie odcisków palców!
