Czym różni się kastracja od sterylizacji? Sprawdź, na czym polegają te zabiegi!


Kastracja i sterylizacja to zabiegi, które mogą dotyczyć psów obydwu płci. Jednak nie każdy psiarz wie, czym różni się kastracja od sterylizacji!

Wielu psiarzy wciąż mylnie uważa, że kastracja dotyczy wyłącznie samców, a u suk można przeprowadzić wyłącznie sterylizację. Jednak kastracja od sterylizacji nie różni się płcią zwierzęcia, którego można poddać takiemu zabiegowi! Czym tak naprawdę jest kastracja psa i jakie korzyści niosą ze sobą takie zabiegi? Która metoda pozbawienia płodności będzie lepsza i bezpieczniejsza dla psa?

Czym różni się kastracja od sterylizacji?

Zarówno kastracja, jak i sterylizacja, to metody chirurgiczne mające na celu pozbawić zwierzę możliwości rozmnażania się. Obydwa te zabiegi można przeprowadzić u psów obydwu płci. Kastracja od sterylizacji różni się jednak znacząco nie tylko sposobem, w jaki dochodzi do ubezpłodnienia zwierzaka. Operacje te będą miały także zupełnie inny wpływ na funkcjonowanie organizmu psa.

Na czym polega sterylizacja suki i psa?

Sterylizacja to zabieg polegający na podwiązaniu lub przecięciu nasieniowodów u samców (wazektomia) lub jajowodów u suk (salpingektomia). Operacja ta uniemożliwia transport plemników do ejakulatu lub uwolnienia jajeczka do jajowodu. Zabieg ten nie wpływa w żaden sposób na inne funkcje organizmu i zachowanie psa, nie powoduje też żadnych zmian hormonalnych. Sterylizowane samce wciąż odczuwają popęd płciowy, mogą rywalizować z innymi psami o płodne samice i brać udział w kopulacji. U sterylizowanych suk zachodzi cały cykl rujowy i występują cieczki. Zabieg sterylizacji, w przeciwieństwie do zabiegu kastracji, nie chroni suk przed objawami ciąży urojonej ani zachorowaniem na ropomacicze, nie zmniejsza także ryzyka nowotworów gruczołu mlekowego. Sterylizacja psów nie chroni natomiast przed nowotworami jąder ani przerostem prostaty.

Sterylizacja nie jest w Polsce powszechnym zabiegiem weterynaryjnym. Zarówno u psów, jak i u suk, znacznie częściej przeprowadza się kastrację, czyli operację usunięcia gonad (jąder lub jajników).

Na czym polega kastracja psa?

Kastracja psa to zabieg polegający na usunięciu męskich gonad (czyli jąder) odpowiedzialnych za produkcję plemników, dzięki czemu zwierzę staje się bezpłodne. Wytwarzanie plemników nie jest jednak jedyną funkcją tych gonad – ich zadaniem jest także produkcja męskich hormonów płciowych, między innymi testosteronu. Hormon ten w organizmie zwierzęcia wpływa na:

  • popęd płciowy,
  • rozwój masy mięśniowej,
  • procesy metaboliczne,
  • gęstość kości i rozwój układu kostnego,
  • pracę prostaty,
  • wytwarzanie plemników,
  • kontakty społeczne – pewność siebie, skłonność do rywalizacji,
  • procesy uczenia się.

Konsekwencją kastracji psa jest więc nie tylko pozbawienie go możliwości zapłodnienia samicy – na skutek tego zabiegu dochodzi także do zmian w gospodarce hormonalnej zwierzaka. U dorosłego psa wskutek kastracji może dojść do obniżenia lub całkowitego zaniku popędu płciowego i chęci do rywalizacji z innymi samcami. Skutkiem kastracji bywa także spowolnienie metabolizmu i szybsze odkładanie się tkanki tłuszczowej – stąd zwiększona skłonność do nadwagi i otyłości. Kastrowane psy mogą również zachowywać się bardziej bojaźliwie w stosunku do innych czworonogów, czego częstym skutkiem bywa wzrost agresji wynikającej z poczucia zagrożenia. Negatywne zmiany w zachowaniu psa po kastracji zdarzają się jednak stosunkowo rzadko i dotyczą zazwyczaj psów, które już wcześniej wykazywały agresję lękową.

Testosteron ma także ogromny wpływ na proces dojrzewania samców. Zbyt wcześnie kastrowane psy mogą cierpieć na problemy z układem ruchu wynikające ze zbyt niskiej mineralizacji kości i nieprawidłowego ich wykształcenia, a w wieku dorosłym ich sylwetka będzie o wiele smuklejsza i słabiej umięśniona niż u niekastrowanych psów tej samej rasy. Dlatego decydując się na poddanie psa takiemu zabiegowi, należy odczekać aż do zakończenia fazy wzrostu u psa. W przypadku małych ras następuje to nieraz jeszcze przed ukończeniem pierwszego roku życia. Psy ras dużych i olbrzymich mogą dojrzewać nawet do drugiego roku życia. Wykastrowanie psa dopiero po zakończeniu okresu dojrzewania pozwoli na zmniejszenie negatywnych skutków kastracji do minimum.

Czy kastracja psa jest bezpieczna?

Zabieg kastracji psa jest stosunkowo prosty – usunięcie jąder z moszny nie wymaga otwierania jamy brzusznej, dzięki czemu po operacji zazwyczaj nie występują żadne poważniejsze komplikacje zdrowotne. Jednak podobnie jak w przypadku każdego innego zabiegu chirurgicznego, może dojść do zakażenia rany lub rozejścia się szwów. Dlatego opieka nad psem po operacji powinna obejmować kontrolę rany i uniemożliwienie psu lizania gojącej się moszny.

Na czym polega kastracja suki?

Kastracja suki, zwana także owariektomią lub owariohisterektomią, to zabieg chirurgiczny polegający na usunięciu gonad (jajników), najczęściej wraz z jajowodami i macicą, co prowadzi do ubezpłodnienia. Usunięcie jajników wiąże się także z usunięciem oddziałujących na organizm suki hormonów płciowych – estrogenu i progesteronu. Hormony te wpływają między innymi na:

  • obecność cieczki i przebieg cyklu rujowego,
  • mineralizację kości,
  • przyswajanie białka,
  • zmiany w nabłonku jajowodów, szyjki macicy i pochwy, umożliwiające zapłodnienie.

Kastracja suki może mieć więc wpływ na rozwój układu ruchu – zbyt wczesne poddanie zwierzęcia takiemu zabiegowi może zwiększać ryzyko choroby zwyrodnieniowej stawów. Jajniki produkują także testosteron, którego niedobór w organizmie może wywoływać u suki podobne zaburzenia, jak u psa (spowolnienie metabolizmu, zwiększenie bojaźliwości). Dlatego chcąc poddać sukę kastracji, warto odczekać aż do zakończenia przez nią okresu dojrzewania.

Czy kastracja suki jest bezpieczna?

Zabieg usunięcia jajników wraz z macicą skutecznie chroni sukę nie tylko przed ciążą, cieczkami i objawami ciąży urojonej, ale także całkowicie niweluje ryzyko ropomacicza. Operacja ta wymaga jednak otwarcia jamy brzusznej samicy, co może wiązać się z przeróżnymi komplikacjami. Do najczęstszych problemów pooperacyjnych u kastrowanych suk należą:

  • zespół pozostałego jajnika (w jamie brzusznej pozostaje fragment jajnika, który wciąż wydziela hormony i wywołuje ruję),
  • przepuklina,
  • nietrzymanie moczu.

Z tego względu u suk coraz częściej przeprowadza się zabieg kastracji obejmujący jedynie usunięcie jajników. Gonady te mogą zostać wycięte metodą laparoskopową, co niesie ze sobą znacznie mniejsze ryzyko powikłań.

Czy warto poddawać psa lub sukę kastracji?

Kastracja domowego czworonoga to najlepszy sposób na uniknięcie niechcianych ciąż i ograniczenie bezdomności zwierząt. Kastrowane suki nie odczuwają problematycznych dla opiekuna wahań hormonów, nie zachorują na niektóre, potencjalnie śmiertelne choroby i nie będą ściągać na siebie uwagi samców podczas spacerów. Samce poddane kastracji mogą mieć mniejszą skłonność do ucieczek za sukami i zmniejszoną chęć do rywalizacji z innymi psami. Znaczna część kastrowanych czworonogów łatwiej skupia się na opiekunie i jest bardziej podatna na szkolenie za przysmaki. Zabieg usunięcia gonad przeprowadzony na odpowiednim etapie życia psa może więc być doskonałą decyzją, która ułatwi życie nie tylko psu, ale także jego opiekunom i otoczeniu.

Autor: Aleksandra Prochocka
Subscribe
Powiadom o
guest
0 komentarzy
Inline Feedbacks
View all comments