Psy zaprzęgowe! Poznaj 5 ras psów, które ciągną sanie

Psy zaprzęgowe pochodzą od psów pierwotnych i początkowo był wykorzystywane jako główny środek transportu. Wiele lat temu przygarnęliśmy Alfa, polskiego owczarka nizinnego, który nie miał szczęścia w poprzednich rodzinach. Trzy razy doznał zawodu. Nie był łatwym psem. U nas czuł się dobrze, ale nie znosił obcych. Zapamiętaliśmy go jednak z zupełnie innej strony. Kiedy tylko spadło trochę śniegu, pozwalał się zaprzęgać do sanek i ciągnął nasze dzieciaki, które kwiczały z radości.

Gdyby przyjąć kryteria wyboru psów do profesjonalnych psich zaprzęgów, Alf odpadłby w przedbiegach. Nie ta psychika, a do tego niechęć do współpracy – nie przepadał za swoimi pobratymcami.

Psy zaprzęgowe – rasy psów do zaprzęgów

Przy wyborze psów do zaprzęgów liczy się nie tylko kondycja i odpowiednia psychika czworonoga. Psy zaprzęgowe muszą się wykazać naturalną pasją pracy i współpracy z kolegami z zaprzęgu oraz z maszerem, czyli prowadzącym zaprzęg człowiekiem. Do tego widowiskowego sportu nie wykorzystamy także yorka ani westika, bo minimalna waga psiego sportowca to 12 kg. W psich zaprzęgach spotkamy za to psy ras nordyckich, takie jak siberian husky, samojed, alaskan malamute, pies grenlandzki, a także mieszańce tworzone poprzez kojarzenie ras północnych z chartami, wyżłami i pointerami.

Psy zaprzęgowe są bardzo silne, odporne, wytrzymałe. Kiedyś na dalekiej Północy nocowały na dworze, w jamach wykopanych w śniegu, nawet w temperaturze  minus 50 stopni C. W hodowli psów zaprzęgowych uroda nie gra tak istotnej roli jak pasja do pracy. Wymienione rasy mają ją zapisaną w genach. Wystarczy je przygotować do wysiłku i będą śmigać na zawodach – zarówno tych sprinterskich, gdzie mogą osiągnąć szybkość do 50 km/h, jak i długodystansowych.

Mimo że samojedy i husky zdobyły uznanie jako psy rodzinne, należy pamiętać, że są to rasy pierwotne, niezależne, samodzielne, a przy tym inteligentne. Potrafią sforsować niemal każdą przeszkodę, by wybrać się na samodzielną wycieczkę. Bywają uparte, przede wszystkim zaś wymagają zapewnienia im zajęcia. Pozostawmy więc znawcom tych ras zajmowanie się nimi.

By podziwiać psy zaprzęgowe, wystarczy wybrać się na zawody psich zaprzęgów na saniach lub na trójkołowych wózkach. Może wreszcie zmniejszy się liczba porzucanych czworonogów tych ras. A sanki z dzieciakami może pociągnąć niemal każdy Alf.

Siberian husky

To zarówno pies rodzinny, który doskonale dogaduje się z dziećmi, jak i sportowy. Pierwotnie psy tej rasy ciągnęły sanie z upolowaną przez koczowników zwierzyną. Dziś to jedna z największych gwiazd psich zaprzęgów – i na saniach, i na trójkołowych wózkach.

Pasję do ciągnięcia ma we krwi, musi tylko zostać przygotowany do wysiłku, a doświadczenia nabierać u boku starszego pobratymca. To rasa odporna i zdrowa. Gęste futro chroni nie tylko przed zimnym wiatrem i mrozami, ale także przed wysokimi temperaturami.

psy zaprzęgowe
fot. Shutterstock

Husky zachowały wiele cech swoich wilczych przodków: częściej wyją, niż szczekają, a w ich stadzie panuje ścisła hierarchia. Ciekawość świata, spryt i duża sprawność fizyczna czynią z husky miłośnika ucieczek. Zwykle znajdzie sposób na wydostanie się z ogrodu.

W mieście powinien chodzić na smyczy, tym bardziej że posłuszeństwo nie jest jego mocną stroną. Nie nadaje się na stróża – serdecznie przywita i proszonego, i nieproszonego gościa.

Przeczytaj więcej o tej rasie – KLIK!

  • Wielkość: pies średni, 51- 60 cm
  • Maść: dopuszczalne są wszystkie umaszczenia
  • Długość życia: 13-15 lat
  • Koszty utrzymania: 150-250 zł miesięcznie
  • Cena psa z rodowodem FCI: 2000-5000 zł
  • Kraj pochodzenia: Stany Zjednoczone

Pies grenlandzki

Spośród istniejących ras uznawany jest za jedną z najstarszych, ale też najmniej zmienionych przez człowieka. Eskimosi od tysięcy lat wykorzystywali te czworonogi do ciągnięcia sań i polowania.

Są cięższe i silniejsze od husky, ale nie tak szybkie jak one. Od malamutów są natomiast lżejsze, szybsze i bardziej ruchliwe. Ten bardzo silny pies jest stworzony do ciężkiej pracy w zaprzęgu w warunkach arktycznych. Wyjątkowo odporny na zimno, wytrzymuje mróz do minus 40 stopni C.

Pies grenlandzki na tle śniegu
fot. Shutterstock

Nie musi ciągnąć sań – chętnie pobiegnie też przy rowerze, niosąc prowiant w sakwach na grzbiecie. To pies żywiołowy, wesoły i uczuciowy. Łagodny wobec ludzi, lubi dzieci, ale w zabawie bywa niezbyt delikatny. Z powodzeniem jest wykorzystywany w kynoterapii dzieci i osób niepełnosprawnych.

Przyjazny wobec obcych, serdecznie wita gości – ale w zawodach już nie zawsze pobiegnie z nieznajomym. Jak każda rasa pierwotna jest uparty i niezależny, jednak stosując pozytywną motywację, można go nauczyć podstawowych komend.

  • Wielkość: pies duży, suka min. 55 cm, pies min. 60 cm
  • Maść: dopuszczalna jest każda
  • Długość życia: 10-11 lat
  • Koszty utrzymania: 200-300 zł miesięcznie
  • Cena psa z rodowodem FCI: 2500-4000 zł
  • Kraj pochodzenia: Grenlandia

Samojed

Rasa wyhodowana przez lud o tej samej nazwie, który mieszkał na zachód od Uralu. Psy pomagały przy wypasie reniferów, ciągnęły sanie, ale też towarzyszyły dzieciom. Samojed wyjątkowo przywiązuje się do rodziny, jest wesoły i cierpliwy, zupełnie pozbawiony agresji.

Sprawia wrażenie wiecznie uśmiechniętego dzięki skośnie osadzonym oczom w kształcie migdałów i lekko uniesionym kącikom warg. To pies silny, zwinny i wytrzymały. Nie wymaga tak intensywnych treningów, jak inne psy zaprzęgowe, ale trzeba mu zapewnić odpowiednią dawkę ruchu. Może brać udział w wyścigach zaprzęgów na trójkołowych wózkach lub saniach.

Samojed w psich zaprzęgach
fot. Shutterstock

W wychowaniu samojeda ważne są serdeczność i konsekwencja. Źle znosi przymus fizyczny i ostry ton głosu. Może się stać lękliwy i nieposłuszny. Uwielbia śnieg, a im temperatura niższa, tym lepiej. Nie przeszkadzają mu też deszcz ani wilgoć.

Jednak psy trzymane w ogrzewanych pomieszczeniach są narażone na przeziębienia, jeśli w czasie mrozu zostawimy je zbyt długo na zewnątrz.

Przeczytaj więcej o tej rasie – KLIK!

  • Wielkość: pies średni, 53-57 cm
  • Maść: śnieżnobiała lub biała z delikatnym odcieniem kremowym lub biszkoptowym
  • Długość życia: 9-11 lat
  • Koszty utrzymania: 150 zł miesięcznie
  • Cena psa z rodowodem FCI: 2000-6000 zł
  • Kraj pochodzenia: Rosja

Alaskan malamute

Jedna z najstarszych ras pierwotnych nazywana lokomotywą Północy. To pies masywny i silny, niezbyt szybki, ale wyjątkowo wytrzymały. Spokojny i przyjazny wobec ludzi, może okazywać agresję obcym czworonogom. Szybko się uczy, ale nigdy całkowicie nie podporządkuje się człowiekowi.

Jest żywiołowy i aktywny, trzeba mu zapewnić dużo ruchu i porcję wyzwań. Dobra forma rozładowania energii to jogging lub bieg przy rowerze. Obok husky malamut jest gwiazdą psich zaprzęgów, ale można z nim uprawiać także skijoring (pies w uprzęży ciągnie człowieka na nartach) oraz bikejoring (pies ciągnie rower).

psy zaprzęgowe, husky
fot. Shutterstock

Malamuta przygotowuje się do pracy w zaprzęgu już od szóstego miesiąca życia. Treningi zaczyna się od małych dystansów, stopniowo je wydłużając. Przyzwyczaja się też zwierzaka do ciągnięcia, np. przyczepiając mu do szelek dobraną wagowo oponę.

Malamuty są mistrzami ucieczek: potrafią się podkopać, przeskoczyć dwumetrowy płot, a nawet wspiąć się po siatce.

Przeczytaj więcej o tej rasie – KLIK!

  • Wielkość: pies duży, 58,5- 63,5 cm
  • Maść: od jasnoszarej do czarnej, od sobolowej do rudej
  • Długość życia: 10-12 lat
  • Koszty utrzymania: 200-300 zł miesięcznie
  • Cena psa z rodowodem FCI: 1500-4000 zł
  • Kraj pochodzenia: Stany Zjednoczone

Greyster (nierasowy sprinter)

W wyniku skrzyżowania wyżła niemieckiego krótkowłosego i charta angielskiego powstał zawodowy kundel, który jest szybki jak chart i wytrzymały jak wyżeł. To najlepsza mieszanka do startu w sprinterskich zawodach psich zaprzęgów organizowanych w Europie.

Praca hodowców skupiła się na utrzymaniu szybkości, co wzmocniono domieszką krwi greyhounda i zachowaniem wytrzymałości wyżła. Najlepszy miks to 75 proc. wyżła i 25 proc. greyhounda.

Greyster (nierasowy sprinter)
fot. Shutterstock

Psy te nie są uznane przez organizacje kynologiczne, dlatego obok alaskan husky i eurodoga nazywane są po prostu kundlami. Greyster wyglądem przypomina duże, smukłe, kłapouche wyżły, z długim, cienkim, charcim ogonem i chudymi, kościstymi łapami. To psy przyjazne, o dużym temperamencie.

Wymagają najwyższej jakości karmy, ale też dzięki szybkiej przemianie materii osiągają w biegu wyjątkową prędkość. Nie są odporne na mróz, jak ich rasowi koledzy po fachu, ale nie jest im to potrzebne, ponieważ w razie potrzeby noszą ubrania i buty.

  • Wielkość: pies duży,
  • Maść: brązowa, czarna, łaciata, dereszowata
  • Długość życia: 10-11 lat
  • Koszty utrzymania: 300-500 zł miesięcznie
  • Kraj pochodzenia: Norwegia
Autor: Paulina Król