Szpice nad wyraz podobne

Chcesz dowiedzieć się więcej o rasach z grupy szpiców? Przeczytaj artykuł „W grupie raźniej! Pierwotne jak szpice”.

Alaskan malamute, siberian husky

Dwie rasy zaprzęgowe nagminnie z sobą mylone. Husky jest mniejszy, drobniejszy, ma wyżej osadzone uszy, może występować w różnych umaszczeniach i często miewa niebieskie oczy.

Alaskan malamute spaceruje na tle drzew
fot. Shutterstock/Alaskan malamute

Malamute to pies wyraźnie większy, potężniejszy, a uszy ma osadzone bardziej po bokach głowy. Występuje w umaszczeniu szarym, czarnym, brązowym, płowym, z charakterystycznymi białymi znaczeniami. Powinien mieć zawsze brązowe oczy.

Łajka wschodniosyberyjska, łajka zachodniosyberyjska

Słowo łajka pochodzi od łajat’, czyli szczekać. Obie rasy stanowią zlepek różnych lokalnych typów łajek.

Laika zachodniosyberyjska biegnie po trawie
fot. Shutterstock/Laika zachodniosyberyjska

Zachodniosyberyjska jest najczęściej spotykana, wschodniosyberyjska natomiast – dosyć rzadka poza granicami Rosji. Występują w szerokiej gamie umaszczeń i bywają trudne do rozróżnienia.

Szpic niemiecki średni i mały, szpic włoski, szpic japoński

Szpice niemieckie to potomkowie dawnych środkowoeuropejskich szpiców. Dziś w rasie wyróżnia się sześć odmian.

Średnia (34 +/- 4 cm) i mała (26 +/- 3 cm) mogą być mylone z bliskimi kuzynami, o których niżej. Występują jednak w szerszej gamie umaszczeń, m.in. czarnym, brązowym, białym, pomarańczowym i wilczastym.

Dwa szpice włoskie na trawie
fot. Shutterstock/Szpic włoski

Volpino italiano, czyli „włoski lisek” (psy 27-30 cm, suczki 25-28 cm) pochodzi od tych samych przodków co szpic niemiecki, którego jest kuzynem. Występuje w umaszczeniu białym i rudym.

Szpic japoński jest nieco większy (psy 30-38 cm, suczki są niższe). To potomek szpiców niemieckich, przywiezionych do Japonii w latach 20. XX w. Występuje jedynie w kolorze białym.

Szpic wilczy, eurasier

Szpic wilczy to  największa z odmian szpica niemieckiego i jedyna występująca w umaszczeniu wilczastym. Natomiast eurasier pochodzi ze skrzyżowania szpica wilczego z chow chow i samojedem.

Eurasier z językiem na tle trawy
fot. Shutterstock/Eurasier

Eurasier bywa większy i potężniejszy od szpica wilczego i może występować w różnych umaszczeniach (często wilczaste, płowe, rude) z wyjątkiem białego, łaciatego i czekoladowego.

Elkhund szary, jämthund

Dwie rasy dużych szpiców myśliwskich na łosia, jedna z Norwegii, druga ze Szwecji. Obie w umaszczeniu wilczastym.

Elkhund biegnie w stronę obiektywu
fot. Shutterstock/Elkhund

Najłatwiej rozróżnić je po maskach: elkhund ma czarną, a jämthund jasną.

Autor: Urszula Charytonik