Wychudzony pies. Jak go karmić?

Nim zmienimy dietę naszego zwierzaka, musimy sprawdzić, czy jest on rzeczywiście zbyt chudy. Wypróbowana metoda polega na określeniu grubości podskórnej tkanki tłuszczowej na żebrach psa. Nie powinna być ona wprawdzie większa niż 5 mm, ale nie może też być tak, że psu spod skóry sterczą żebra. Jeśli tak jest, możemy powiedzieć, że jest to wychudzony pies.

Poza tym należy sprawdzić, czy waży tyle, ile powinien (patrz ramka). Oceniając prawidłowość wagi, trzeba wziąć pod uwagę kilka czynników: typ budowy (nawet w obrębie jednego miotu trafiają się szczenięta mniejsze i większe), płeć (z reguły suki są drobniejszej budowy niż samce), wiek (młodsze osobniki ważą mniej, starsze – więcej), stan zdrowia (brak apetytu i utrata wagi towarzyszą prawie każdej chorobie).

Jeśli lekarz wykluczy chorobę, trzeba się zastanowić, czy dieta zwierzaka jest prawidłowa. Posiłków przygotowywanych samodzielnie w domu nie jesteśmy w stanie prawidłowo zbilansować pod względem zawartości białka, tłuszczu, węglowodanów, mikro- i makroelementów, witamin, wielonienasyconych kwasów tłuszczowych itd. Dlatego warto przyzwyczaić psa do suchej karmy. Istotne jest dobranie jej pod względem smakowym – psy też mają swoje upodobania.

Co 4-6 tygodni należy zmieniać rodzaj podawanej karmy. Chodzi o to, aby nie było monodiety – zarówno pod względem smakowym, jak i wartościowym. Przejście z dotychczasowej karmy na inną powinno się odbywać płynnie (mieszamy z sobą starą i nową, stopniowo tej pierwszej zostawiamy coraz mniej). Uchroni to psa przed niestrawnością, czego następstwem mogą być wymioty, biegunki, utrata apetytu, a w konsekwencji – spadek wagi.

Zdarzają się psy „terroryści”, które niejedzeniem chcą wymusić na właścicielach ulubiony, ale niekonieczne zdrowy kąsek. Nie należy jednak ulegać takiemu szantażowi.

Prawidłowa waga niektórych ras psów

Autor: Artur Dobrzyński