Pies myśliwski dla rodziny - Psy.pl - mamy nosa!

Pies myśliwski dla rodziny

W rodzinie Beaty Dzięciołowskiej jest dwoje dzieci (16 i 5 lat). Mieszkają w domu z ogrodem, w którym pies mógłby zostawać pod nieobecność domowników (ok. ośmiu godzin). Na spacerach spędzałby godzinę dziennie. Na jego utrzymanie przyszli właściciele są gotowi przeznaczyć ok. 250 zł. Podobają im się czworonogi duże lub średnie ze "średnim" włosem. Myślą o psie myśliwskim. Mieli cocker spaniela. Obecnie w domu jest tylko rybka...

Dziadej jest myśliwym, wiec pomysł na psa myśliwskiego wynika pewnie z sentymentu, a trochę z nadziei, że doświadczona osoba z rodziny pomoże w razie kłopotów wychowawczych. Nie można jednak zapomnieć, że pies ma być domownikiem czytelników, a nie ich dziadka…

Na początku zastrzegam: godzina spaceru nie wystarczy psom myśliwskim, które mają niespożytą energię! Liczę też, że zwierzak będzie spędzał trochę czasu na innych zajęciach z domownikami: zabawie, nauce… Nie ma państwa w domu przez kilka godzin, a pies pozostawiony wtedy w ogródku będzie raczej generował, niż zmniejszał kłopoty. Dlatego trzeba to wszystko jeszcze raz dokładnie przemyśleć.

Skoro preferują państwo psy duże, to może warto przyjrzeć się chesapeake bay retrieverowi? To kuzyn labradora, pies jak najbardziej myśliwski, na tyle inteligentny i współpracujący, że chętnie nawiąże kontakt z nastolatkiem. Przy tym jest wystarczająco „pancerny”, by wytrzymać karesy nawet bardzo energicznego pięciolatka. Druga rasa, nad którą można się zastanowić, to owczarek szkocki collie – inteligentny, łatwy do prowadzenia. Co prawda trudno go określić mianem psa o „średnim” futerku (istnieją dwie odmiany: krótko- i długowłosa), ale jego zalety równoważą to, co pewnie uznają państwo za wadę…

Dla odmiany sierść chesapeake bay retrievera – dwuwarstwowa, złożona z szorstkiego, falistego włosa okrywowego i gęstego, wełnistego podszerstka – sprawia wrażenie, jakby pies był lekko wilgotny. Ponieważ jest pracującym w trudnych warunkach aporterem, hodowcy utrwalili w nim charakterystyczną cechę – podszerstek nasycony naturalnym tłuszczem. Temu psu woda niestraszna. Nic dziwnego – rasę tę stworzono do intensywnej pracy. Jest podobno bardzo stara – jej początki sięgają starożytności, a w XVII w. było wiele tych psów na Nowej Fundlandii, skąd się wywodzą. Używano ich jako pomocników myśliwego.

Pochodzenie owczarków szkockich datuje się niekiedy aż na czasy starożytnych Celtów i Rzymian. Tak naprawdę jednak szczyt popularności collie przypadł na wiek XIX, kiedy to na Wyspach Brytyjskich stały się modne wystawy psów. Collie zaczęto wówczas utrzymywać nie tylko do pracy, ale również do towarzystwa.

Elegancki owczarek czy masywny retriever?
Owczarek szkocki to pies bardzo elegancki, pięknie się poruszający. Poczciwy pracuś chesapeake jest owej elegancji pozbawiony. Czy może być jednak uznany za brzydkiego słoneczny pies o złotych oczach? Sierść retrievera powinna bowiem być jak najbardziej zbliżona… do otoczenia – a w jego ojczyźnie był to kolor wypalonej trawy, roślinności na ugorach. Zatem chesapeake powinien być maści brązowej, żółtawej, płowej – przy czym najlepiej, gdy jest jednomaścisty. To zwierzak duży (psy powinny mierzyć 58-66-cm, suki osiągają 53-61-cm), dosyć masywny, a jednocześnie zwinny.

Owczarek szkocki przy swoim wzorcowym wzroście (wysokość w kłębie psa 56-61-cm, suki 51-56-cm) sprawia wrażenie większego, niż jest w rzeczywistości. W jego wypadku możemy trochę pokaprysić przy wyborze umaszczenia: istnieją collie śniade, czyli złote – tu podstawowym kolorem futra jest rudy brąz, oczywiście z charakterystycznymi białymi znaczeniami: śnieżnobiałą kryzą, białymi łapami i strzałką na nosie; dalej tricolory, których maść składa się z trzech kolorów: czarnego, brązowego (podpalania) i białego (znaczenia) oraz tzw. blue-merle, czyli marmurek: podstawowy kolor szaty jest wtedy czarny z wieloma srebrnymi łatkami; oczy tak umaszczonego psa mogą być niebieskie lub z niebieskimi plamami.

Collie – więcej czesania, retriever – więcej sprzątania…
Na widok długowłosego collie osoby postronne stwierdzają, że pielęgnacja jego efektownej sierści musi być żmudna – a to nieprawda! Hodowcy przestrzegają przed… zbyt częstym czesaniem tego owczarka, bo może spowodować utratę cennego (chroniącego psa np. przed zbytnim zamoczeniem) podszerstka. Właściciele collie śmieją się, że są one „psami samoczyszczącymi się”. Ościsty włos tworzy płaszcz chroniący przed brudem. Oczywiście, tę obfitą sierść trzeba czasem przeczesywać (zwłaszcza za uszami, w pachwinach i na zadzie), nie jest to jednak uciążliwe. Więcej czasu trzeba poświęcić na pielęgnację w okresie linienia (dwa razy w roku) – collie traci wtedy włos całymi kępami (i wygląda dość łysawo). Na pocieszenie dodam, że dużo łatwiej zebrać długie włosy niż krótkie, wbijające się w meble lub dywan.

A co wynika dla właściciela z charakterystycznej struktury sierści chesapeake"a? Głównie dobre rzeczy: pielęgnacja tego psa sprowadza się do przeczesania go od czasu do czasu. Hodowcy doradzają wręcz, żeby nie kąpać go zbyt często przy użyciu psich szamponów i innych kosmetyków – zamiast tego zalecają… pływanie w naturalnych zbiornikach wodnych. Chesapeake też jednak linieje – i to mocno…

Collie wrażliwszy, chesapeake bardziej energiczny
Obie rasy mają wspaniałe charaktery, przy czym owczarek szkocki – z uwagi chociażby na to, że od dawna już hoduje się go pod kątem bardziej wystawowym niż użytkowym – ma słabsze popędy i nieco mniej temperamentu niż pracujący chesapeake bay retriever. Lubi za to posługiwać się głosem w celu nawiązania kontaktu z otoczeniem – warto o tym pamiętać.

Niewątpliwym plusem owczarka jest jego chęć współpracy z właścicielem, łatwość uczenia się i wielka inteligencja. To pies wrażliwy, toteż wybierając szczenię, należy wnikliwie przyjrzeć się zarówno maluchom, jak i ich rodzicom, ponieważ zdarzają się osobniki lękliwe. Chesapeake są również inteligentne, pełne temperamentu, lojalne i… raczej ciche. Odznaczają się też czułością. Jako rasa pracująca, z silnymi instynktami, retrievery te, zwłaszcza samce, nie są jednak pozbawione agresji, co czasem skutkuje konfliktami z czworonożną bracią. Jednak przy rozsądnym prowadzeniu i zapewnieniu im zajęcia mogą być doskonałymi psami rodzinnymi. Obie rasy są dosyć zdrowe. U chesapeake"a częściej występuje dysplazja stawów biodrowych, a u collie – problemy z oczami.

Chcesz dać głos i ocenić?
Dołącz do naszego stada – zarejestruj się!
Ocena użytkowników

Dodaj komentarz

Zaloguj się do swojego konta lub skomentuj anonimowo. Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *